ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ω, ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΥΜΝΗΣΕΙ ΔΥΝΑΤΑΙ

W.H. AUDEN


Ω, ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΥΜΝΗΣΕΙ ΔΥΝΑΤΑΙ

Ω, και ποιός να υμνήσει δύναται
τον κόσμο των δικών του πεποιθήσεων;
Απερίσκεπτα παίζουν τα παιδιά
στου σπιτιού του γύρω τα λιβάδια.
Στα δάση του η αγάπη δεν γνωρίζει το άδικο,
οι ταξιδιώτες πορεύονται με τη συνήθη τους αταραξία,
και στου τάφου τη δροσερή σκιά
ηχούν, πλήρη εμπιστοσύνης, τα βήματα της ηλικίας.
Ω, και ποιος να ζωγραφίσει δύναται του δένδρου τη λαμπρότητα,
τη χλόη της φαντασίας;
Αλλ’ η δημιουργία και η φύλαξή τους
θα ‘ναι η μόνη του ανταμοιβή:
Και θ’ αγρυπνά και θα προσέχει, θα δακρύζει,
την αγάπη του πατέρα του θ’ αρνιέται,
στης μητέρας του τη μήτρα όλο θα χάνεται,
νύκτες οκτώ μέσα σε ύπνο ακόλαστο
κι ύστερα, τη νύκτα την ενάτη, θα γίνει αυτός
νύφη και θύμα ενός φαντάσματος,
κι εκεί, στο λάκκο πεταγμένος τον τρομακτικό,
μονάχος του θ’ αντέχει την οργή.

Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.

Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

W.B. YEATS

Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Γυρίζοντας, διαγράφοντας όλο και πιο μεγάλους κύκλους

Το γεράκι δεν μπορεί ν’ ακούσει πια τον γερακάρη·

Τα πάντα διαλύονται· το κέντρο δεν κρατάει·

Ωμή αναρχία τώρα λύνεται στον κόσμο,

Απ’ το αίμα θολός λύνεται ο ποταμός, και παντού

Η τελετή της αθωότητας πνίγεται·

Οι καλύτεροι δίχως πεποίθηση, ενώ οι χειρότεροι

Ωθούνται από την ένταση του πάθους.

Σίγουρα κάποια αποκάλυψη σιμώνει·

Σίγουρα η Δευτέρα Παρουσία πλησιάζει.

Δευτέρα παρουσία! Δεν προφταίνει να βγει αυτός ο λόγος

Κι απ’ το Spiritus Mundi μια απέραντη εικόνα

Θολώνει τη ματιά μου: κάπου στην άμμο της ερήμου

Μορφή σε σώμα λέοντος και με ανθρώπου κεφαλή,

Ένα άδειο βλέμμα κι άσπλαχνο σαν ήλιος,

Σαλεύει με μηρούς αργούς, ενώ τριγύρω

Μ’ αγανάκτηση στριφογυρνούν σκιές πουλιών.

Πέφτει και πάλι το σκοτάδι· τώρα όμως ξέρω

Πως είκοσι αιώνες πετρωμένου ύπνου

Τους κέντρισ’ εφιάλτης που εκπορεύτηκε από λίκνο,

Και ποιο θεριό τραχύ –τώρα που ’φτασ’ η ώρα του–

Βαριά βαδίζει κατά τη Βηθλεέμ να γεννηθεί;

Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.

Από το βιβλίο: William Butler Yeats, «Μυθολογίες και οράματα», εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια Σπύρος Ηλιόπουλος, Πλέθρον, Αθήνα 1983, σελ. 63.

Η ΤΡΕΛΟ-ΤΖΕΝΗ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ

WILLIAM BUTLER YEATS

Η ΤΡΕΛΟ-ΤΖΕΝΗ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ

ΑΥΤΟΣ, μιας νύχτας εραστής,

Ήρθε όταν του άρεσε

Κι έφυγε με το φως της χαραυγής

Μόνος του ή και μαζί μου·

Πάν κι έρχονται οι άντρες μου:

Όλα απομένουν στο Θεό.

Λάβαρα πνίγουν το ορίζοντα

Κι αρματωμένοι προχωράνε·

Άλογα χρεμετίζουν σιδερόφραχτα

Εκεί που έγινε η μεγάλη μάχη

Στη στενή διάβαση:

Όλα απομένουν στο Θεό.

Μπροστά τους μια οικοδομή

Από τα χρόνια που περνάνε

Ερειπωμένη, ακατοίκητη·

Ξάφνου ανάβουν φώτα

Απ’ την κορφή ώς την πόρτα

Όλα απομένουν στο Θεό.

Είχα τον άγριο Τζακ για εραστή·

Αν και σα δρόμος είναι

Και το πατάνε οι περαστικοί,

Το σώμα δε βαρυγκομάει

Κι ακόμα τραγουδάει:

Όλα απομένουν στο Θεό.

Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.

Από το βιβλίο: William Butler Yeats, «Μυθολογίες και οράματα», εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια Σπύρος Ηλιόπουλος, Πλέθρον, Αθήνα 1983, σελ. 79.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤHΣ ΤΡΕΛΗΣ ΚΥΡΙΑΣ

W.H. AUDEN


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤHΣ ΤΡΕΛΗΣ ΚΥΡΙΑΣ

Μέσα στη σκοτεινή νυχτιά
σαν το φασούλι το νησί μας
κι ο κωμικός μας υπηρέτης
παρατηρεί το κάθε τι μας.

Ω, οι οπώρες κι η βεράντα
μικρό ατμόπλοιο στον λιμένα
σφυρίζει μες στο θέρος ξάφνου
πως έφυγες μακριά από μένα.



Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

WILLIAM BUTLER YEATS


ΠΟΛΙΤΙΚΗ

       Στην εποχή μας το ανθρώπινο πεπρωμένo
       εκφράζει το νόημά του με πολιτικούς όρους
                        Thomas Mann

Και πώς μπορώ, ενώ κορίτσι στέκει νεκεί,
Την προσοχή να δώσω
Στη ρωμαϊκή, στη ρωσική
Ή στην ισπανική πολιτική;
Να όμως ένας πολυτάξιδος,
Κάποιος που ξέρει απ’ αυτά,
Και ιδού ένας πολιτικός,
Κάποιος που σκέφτηκε, που διάβασε πολλά,
Και ίσως είναι αλήθεια όσα λεν
Για πόλεμο ή για πολέμου σήμαντρα,
Μ’ ας ήμουν πάλι νέος
Να κρατούσα το κορίτσι αγκαλιά!




Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.
Από το βιβλίο: WILLIAM BUTLER YEATS, «Μυθολογίες και οράματα», εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια Σπύρος Ηλιόπουλος, Πλέθρον, Αθήνα 1983, σελ. 99.


***************************


POLITICS

       In our time the destiny of man presents
       its meaning in political terms
                       Thomas Mann

HOW can I, that girl standing there,
My attention fix
On Roman or on Russian
Or on Spanish politics?
Yet here's a travelled man that knows
What he talks about,
And there's a politician
That has read and thought,
And maybe what they say is true
Of war and war's alarms,
But O that I were young again
And held her in my arms!

ΣΤΙΧΟΥΣ

WILLIAM BUTLER YEATS


Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ

Με ταπεινά χέρια σου φέρνω
τα βιβλία των αναρίθμητων ονείρων μου
-λευκή γυναίκα που το πάθος έχει φθείρει
σαν την παλίρροια που τρώει την γκρίζαν άμμο-
και με καρδιά παλαιότερη απ' το κέρας
το ξέχειλο απ' τη λευκή τη φλόγα του Καιρού·
λευκή γυναίκα των αναρίθμητων ονείρων,
σου φέρνω τους περιπαθείς μου στίχους.



Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.
Από το βιβλίο: W.B. Yeats, «70 ερωτικά», εκδόσεις Εστία, Αθήνα.

ΓΕΪΤΣ!

W.B. YEATS


THE MAGI

Now as at all times I can see in the mind's eye,
In their stiff, painted clothes, the pale unsatisfied ones
Appear and disappear in the blue depths of the sky
With all their ancient faces like rain-beaten stones,
And all their helms of silver hovering side by side,
And all their eyes still fixed, hoping to find once more,
Being by Calvary's turbulence unsatisfied,
The uncontrollable mystery on the bestial floor.



******************

ΟΙ ΜΑΓΟΙ

Τώρα όπως κάθε φορά μπορώ να δω μέσα στο νου
εκείνους τους χλομούς με τη σκληρή χρωματιστή περιβολή
νά ’ρχονται και να φεύγουν στο γαλάζιο τ’ ουρανού
μ’ όλα τ’ αρχαία τους πρόσωπα σαν πέτρες στη βροχή,
μ’ όλες τις ασημένιες περικεφαλαίες κοντά κοντά,
μ’ όλα τα μάτια απλανή, ελπίζοντας να ξαναβρούν εδώ,
οι ανικανοποίητοι απ' την ταραχή τού Γολγοθά,
το αχαλίνωτο μυστήριο στης φάτνης το σανό.



Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.


Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Almudena Fernandez.

ΤΗΝ ΤΥΛΙΞΕ ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ

W.B. YEATS (1865-1939)


A CRAZED GIRL

That crazed girl improvising her music.
Her poetry, dancing upon the shore,

Her soul in division from itself
Climbing, falling She knew not where,
Hiding amid the cargo of a steamship,
Her knee-cap broken, that girl I declare
A beautiful lofty thing, or a thing
Heroically lost, heroically found.

No matter what disaster occurred
She stood in desperate music wound,
Wound, wound, and she made in her triumph
Where the bales and the baskets lay
No common intelligible sound
But sang, 'O sea-starved, hungry sea.'


****************************


ΤΡΕΛΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

Εκείνο το τρελό κορίτσι που αυτοσχεδιάζει τη μουσική του,
την ποίησή του, χορεύοντας στην ακροθαλασσιά
με την ψυχή του τώρα διχασμένη
και σκαρφαλώνει, πέφτει, δίχως να ξέρει πού
και κρύβεται σ’ ενός ατμόπλοιου τ’ αμπάρι
με γόνατο σπασμένο, η κόρη αυτή, δηλώνω εγώ,
είναι κάτι ωραίο και υψηλό, κάτι
ηρωικά χαμένο που ηρωικά έχει βρεθεί.

Δεν έχει σημασία ποια συμφορά τη βρήκε·
την τύλιξε μια μουσική απελπισμένη
και τυλιγμένη, τυλιγμένη, μες στο θρίαμβό της
εκεί που στοίβαζαν δεμάτια και καλάθια
έβγαλε μια φωνή παράξενη, τραγουδιστή:
«Ω θάλασσα που θάλασσα ποθείς, θάλασσα πεινασμένη».



Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.
Από το βιβλίο: W.B. YEATS, «Ποιήματα», Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1999, σελ. 38.