ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΠΛΟΥΖ

W.H. AUDEN

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΠΛΟΥΖ

Πες πως η πόλη αυτή έχει δέκα εκατομμύρια ψυχές
άλλοι ζούνε σε μέγαρα, άλλοι σε τρύπες μικρές
κ όμως δεν έχει θέση για μας, αγάπη μου, δεν έχει

   θέση για εμάς.

Είχαμε κάποτε μια πατρίδα και μας φαίνονταν όλα καλά,
ψάξε μέσα στον Άτλαντα και θα την εβρείς κειδά
τώρα να πάμε εκεί δεν μπορούμε, αγάπη μου,

   να πάμε εκεί δεν μπορούμε.

Στο κοιμητήρι του χωριού ένα σμιλάγκι μεγαλώνει
κάθε άνοιξη απ' την αρχή μες στο άνθος φουντώνει
τα παλιά διαβατήρια δεν μπορούν να το κάνουν,

   αγάπη μου, δεν μπορούν να το κάνουν.

Ο πρόξενος είπε χτυπώντας το γραφείο του εμπρός
"Αν δεν έχεις το διαβατήριο, τυπικά θεωρείσαι νεκρός"
όμως να που ακόμα ζούμε, αγάπη μου,

   να που ακόμα ζούμε.

Πήγα σε μια επιτροπή, έκαστα να ξαποστάσω
με παρακάλεσαν ευγενικά του χρόνου να ξαναπεράσω
όμως σήμερα πού θα πάμε, αγάπη μου, σήμερα

   πού θα πάμε;

Ήρθα σε μια συγκέντρωση' σηκώθηκε ο ομιλητής να πει
"Αν τους αφήσουμε να μπουν, θε να μας κλέψουν το ψωμί"
Μιλούσε για σένα και για μένα, αγάπη μου,

   για σένα και για μένα.

Σαν ν' άκουσα μπουμπουνητά στα ουράνια να κατρακυλούν
ήταν ο Χίτλερ στην Ευρώπη, που έλεγε "Πρέπει να εξοντωθούν"
Α, μας είχε στο νου του, αγάπη μου, μας είχε στο νου του.

Είδα μια σκυλίτσα που φορούσε μια ζακέτα κουμπωμένη,
είδα μια πόρτα ολάνοιχτη και μια γάτα να μπαίνει:
όμως δεν ήταν Γερμανοεβραίοι, αγάπη μου, δεν ήταν

   Γερμανοεβραίοι.

Τράβηξα στο λιμάνι, στο μόλο στάθηκα μπροστά,
είδα τα ψάρια να τρέχουν στο νερό, δε ζούνε στη σκλαβιά:
μόλις τρία μέτρα μακριά μου, αγάπη μου, τρία μέτρα

   μακριά μου.

Περπάτησα σ' ένα δάσος, είδα στα δένδρα τα πουλιά'
δεν είχανε πολιτικούς και κελαηδούσαν χαρωπά:
δεν ήταν άνθρωποι σαν και μας, αγάπη μου, δεν

   ήταν σαν και μας.

Στον ύπνο μου ονειρεύτηκα χιλιώροφα κτίρια
με χίλιες πόρτες και χίλια παραθύρια
ούτε ένα δεν ήταν δικό μας, αγάπη μου, δεν

   ήταν δικό μας.

Στάθηκα μες στο χιόνι που 'πεφτε σε μια ανοιχτή πεδιάδα
δέκα χιλιάδες στρατιώτες βάδιζαν στην αράδα:
Ψάχναν για μας τους δυο, αγάπη μου, ψάχναν

   για μας τους δυο.

Μετάφραση: Κλείτος Κύρου.

ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΙ

WILLIAM WARING CUNEY (1906-1976)

ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΙ

Δε γνωρίζει

Την ομορφιά της.

Νομίζει πως το σκούρο κορμί της

Δεν έχει γυαλάδα.

Αν μπορούσε γυμνή

Να χορέψει,

Κάτω απ’ τις φοινικιές,

Και να δεις πώς φαντάζει μέσα στο ποτάμι,

Θα καταλάβαινε.

Όμως δεν υπάρχουν φοινικιές

Στο δρόμο

Και το νερό απ’ τα πιατικά δεν αντικατοπτρίζει.

Μετάφραση: Κλείτος Κύρου.

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Ξένες φωνές», Κέδρος, Αθήνα 1979, σελ. 78.

*********************

 

NO IMAGES 

 

She does not know

her beauty,

she thinks her brown body

has no glory.

If she could dance

naked

under palm trees

and see her image in the river,

she would know.

But there are no palm trees

on the street,

and dish water gives back

no images.

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

SIEGFRIED SASSOON (1886-1967)

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

Οι στρατιώτες είναι πολίτες της γκρίζας χώρας του θανάτου,

Που δεν εισπράττουν μέρισμα από το αύριο του χρόνου.

Στη μεγάλη στιγμή του πεπρωμένου παραμένουν,

Καθένας με τις έχθρες του, τις ζήλιες και τις λύπες.

Οι στρατιώτες έχουν δώσει όρκο στη μάχη· πρέπει να κερδίσουν

Με τη ζωή τους κάποιο φλογερό μοιραίο κολοφώνα.

Οι στρατιώτες είναι ονειροπόλοι· όταν αρχίζουν τα κανόνια

Συλλογίζονται ζεστά σπίτια, καθαρά κρεβάτια και γυναίκες.

Τους βλέπω μες σε βρώμικα ορύγματα, ποντικοφαγωμένα,

Σε χαλασμένα χαρακώματα, δαρμένα απ’ τη βροχή,

Να ονειροπολούν τα όσα κάνανε παίζοντας κρίκετ,

Και να κοροϊδεύονται με μάταιη νοσταλγία να ξανακερδίσουν

Αργίες και κινηματογραφικά θεάματα και κοντές γκέτες,

Και να πηγαίνουν στο γραφείο με το τρένο.

Μετάφραση: Κλείτος Κύρου.

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Ξένες φωνές», Κέδρος, Αθήνα 1979, σελ. 32.

ΤΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΤΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ

Τα χέρια της άσπρα λουλούδια στη βροχή
Βροχή που άστραψε μες στο σκοτάδι σχηματίζοντας
Λίμνες χρυσές που μέσα τους βυθίστηκες
Ζητώντας το θάνατο να θανατώσεις ανοίγοντας
Χιλιάδες κύκλους που διαστέλλονταν φανερώνοντας
Το σημείο του υποθετικού σου πνιγμού

Όταν ανέβηκες στην επιφάνεια είχαν διαβεί
Αιώνες τρυφερής σιωπής ήσουν αναίσθητος
Κορυδαλλοί βουίζανε στ’ αυτιά σου χέρια
Και πόδια ήταν σφαγμένα απ’ τις κλειδώσεις
Κι όμως γελούσες μες στην ακεραιότητά σου

Ήταν ο μόνος τρόπος ν’ αγαπήσεις

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 144.

ΑΡΓΙΑ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΑΡΓΙΑ

Μέσα μου ένας κορυδαλλός
Ποδοπατούσε τη φωνή μου

Κλείστε τα παράθυρα
Να μη φύγουν τα πουλιά
Έκανα γοερά νοήματα

Παραμόνευα ένα σκίρτημα λόγου
Κρατώντας μολύβι στο χέρι
Μέσα στα βραχνά μεσάνυχτα

Ήταν μια νύχτα αργίας
Τα πρατήρια ονείρων
Λειτουργούσανε τη μέρα

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 220.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Τα πρωινά μεταμφιέζεται
Σε παραγγελιοδόχο
Σ’ εξομολογητή
Σ’ αιλουροειδές

Τα βράδια
Μεταμφιέζει τις λέξεις
Σε βόμβες βυθού
Σ’ αερόλιθους

Κοιμάται ήρεμος
Πάνω σ’ αναμμένα κάρβουνα
Κι ονειρεύεται δέντρα

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 215.

Ο ΚΥΚΛΟΣ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

Ο ΚΥΚΛΟΣ

Κι αν καταφεύγεις σε διαιτησίες
Ή αναζητείς αυτόπτες
Χαμένος κόπος

Δεν υπάρχει πλέον
Έννομο συμφέρον
Αυτό είναι αυταπόδεικτο

Απλούστατα ο έρως
Συμπλήρωσε την τροχιά του
Χωρίς αποκλίσεις

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 300.

ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ (1921-2006)

ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ

Τοπίο παραλογισμού λέξεις που τρίβονται
Σαν κιμωλία αφήνουν εγκαύματα βαθιά
Στα χείλη φεγγάρι μουσκεμένο ραγισμένα
Φώτα ένας έρωτας δράκος αναπαύεται
Στη χλόη λαγοκοιμάται κανένας δεν αποτολμά
Την πρώτη κίνηση όταν σε λίγο θα ξυπνήσει
Θα καταβροχθίσει τις σάρκες μας θα σιγήσει
Τους μνημοπομπούς κι όσο έλεγες πως χρειάζεται
Περίσκεψη και προσοχή τόσο απόμεινες
Τελείως έκθετος στις παρυφές της πόλης.

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 206.

ΚΡΑΥΓΗ ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ (1921-2006)

ΚΡΑΥΓΗ ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ

Μιλώ με σπασμένη φωνή δεν εκλιπαρώ
Τον οίκτο σας μέσα μου μιλούν χιλιάδες στόματα
Που κάποτε φώναζαν οργισμένα στον ήλιο
Μια γενιά που έψελνε τα δικαιώματά της
Κουνώντας λάβαρα πανηγυριού σειώντας σπαθιά
Γράφοντας στίχους εξαίσιους μιας πρώτης νεότητας
Ποτίζοντας τα σπαρτά με περίσσιο αίμα
Μικρά παιδιά που αφέθηκαν στο έλεος τ’ ουρανού

*

Η γενιά μου ήταν μια αστραπή που πνίγηκε
Η βροντή της η γενιά μου καταδιώχτηκε
Σα ληστής σύρθηκε στο συρματόπλεγμα
Μοίρασε σαν αντίδωρο τη ζωή και το θάνατο
Οι άνθρωποι της γενιάς μου δεν πεθαίναν
Στα νοσοκομεία κραυγάζαν έξαλλοι στα εκτελεστικά
Αποσπάσματα τα χέρια τους ήταν μαγνήτες
Τρώγαν πικρό ψωμί καπνίζαν φημερίδες
Ζητώντας ευλαβικά μια θέση σ’ αυτήν τη γη

*

Όπου κι αν στάθηκαν οι σκιές τους ριζώναν
Άδικα προσπαθείτε δε θα ξεριζωθούν ποτέ
Θα προβάλλουν μπροστά στα τρομαγμένα σας μάτια
Τώρα τα καταλάβαμε όλα καταλάβαμε
Τη δύναμή μας και για τούτο μιλώ
Με σπασμένη φωνή που κλαίει
Κάθε φορά στη θύμησή τους

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 125-126.

ΑΦΘΑΡΣΙΑ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ (1921-2006)

ΑΦΘΑΡΣΙΑ

Κάτω από καινούργιες οικοδομικές γραμμές

Από εργοστάσια πρώτων υλών

Στις άλλοτε ακραίες περιοχές του έρωτα

Μυρίζουνε ακόμα ιδρώτα και σκοτάδι

Τ’ αποτυπώματα της καρδιάς

Μικροί κατάσκοποι ενεδρεύουν

Μες στο λαμπρό φθινόπωρο

Νοσταλγοί καλοκαιριών

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1997, σελ. 167.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ο Μάης του ’68

Ο Δεκέμβρης του ’44

Πιο πρόσφατος ο Νοέμβρης του ’73

Σήμερα ενδείξεις μόνο χρονολογικές

Κι οι επίγονοι επιλήσμονες σαν πάντα

Μη βάζετε πια σημάδια σε λέξεις

Σε σπίτια ερειπωμένα ή σε τραγούδια παλιά

Πάντα θα βρίσκετε το δρόμο σας

Και πάντα θα τον χάνετε

Αναζητώντας κάθε τόσο καινούργιους θεούς

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1977, σελ. 268.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ

Ο Μάης του ’68

Ο Δεκέμβρης του ’44

Πιο πρόσφατος ο Νοέμβρης του ’73

Σήμερα ενδείξεις μόνο χρονολογικές

Κι οι επίγονοι επιλήσμονες σαν πάντα

Μη βάζετε πια σημάδια σε λέξεις

Σε σπίτια ερειπωμένα ή σε τραγούδια παλιά

Πάντα θα βρίσκετε το δρόμο σας

Και πάντα θα τον χάνετε

Αναζητώντας κάθε τόσο καινούργιους θεούς

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1977, σελ. 268.

ΒΟΜΒΟΣ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΒΟΜΒΟΣ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ

Βόμβος μεσονυχτιού στο σιδηροδρομικό σταθμό

Φώτα αμαξοστοιχιών που εναλλάσσονται με τη λεπτή βροχή

Το κορίτσι από την Πάτρα που μιλούσε στον πληθυντικό

Μες στο μπορντέλο το κατάφορτο από αξιωματικούς

Δίκες καταχραστών κλειστά δωμάτια επαρχιακών ξενοδοχείων

Μιά παλινδρόμηση ερωτική σε πρότυπα εφηβικά

Μεγάφωνα χαρτιά στο καφενείο άνθρωποι νυσταγμένοι

Κι η λησμονημένη Ρεζεντά να στροβιλίζει σ’ ένα φωνογράφο

Μοιάζαν με μιά συνομωσία που στρέφονταν ενάντιά σου

Φύλλα ενός χιλιοδιαβασμένου βιβλίου που ξαναγυρίζουν

Μέρες μιάς άλλης ζωής χωρίς δικαίωση

Πικρία

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1977, σελ. 89.

ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ

Χρόνια αγωνίζεσαι χτίζοντας

Τα υλικά παράταιρα οι λέξεις

Τρύπιες χωρίς εμβέλεια

Πλήθος τα χάσματα των συνειρμών

Κι εσύ ένας αδιόρθωτος

Τελειομανής να σκέφτεσαι

Κάθε φορά την ιστορία

Του γνωστού εκείνου Πύργου

Κάποτε όμως ακούγονται

Κρότοι ανεξήγητοι

Και παράξενοι

Μες στο σκοτάδι

Πάνω σου απειλητικός

Ένας ουρανός μια υγρή

Οροφή ετοιμόρροπη

Είναι η ώρα που οι άγγελοι

Γυρίζουν στα σπίτια τους

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1977, σελ. 302.

ΣΤΗ ΔΡΟΣΕΡΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΚΡΥΠΤΗΣ

ΚΛΕΙΤΟΣ ΚΥΡΟΥ

Η ΚΡΥΠΤΗ

Οι μεγάλες προγραφές

Η καθημερινή δήωση της ελευθερίας

Οι όγκοι παραισθήσεων και θορύβων

Σημεία καθοριστικά ενός τρόπου

Ζωής που επιζητείς

Και δεν μπορείς να ζήσεις

Μετατοπίζονται στην αθέατη πλευρά

Της μνήμης όταν καταδύεσαι

Πλησίστιος

Στη δροσερή φωτιά της κρύπτης

Από το βιβλίο: Κλείτος Κύρου, «Εν όλω, συγκομιδή 1943-1977», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1977, σελ. 212.

ΕΝΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΚΛΕΙΤΟΥ ΚΥΡΟΥ

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Ο Πολίτης", 31 Ιανουαρίου 1997, τχ. 31, σελ. 35.