Η ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΜΟΥ

Η ΑΝΤΙΦΩΝΗΣΗ ΜΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΜΟΥ ΩΣ ΟΜΟΤΙΜΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου

Αξιότιμε κ. Πρύτανη,

αξιότιμες συνάδελφοι και φίλες,

αξιότιμοι συνάδελφοι και φίλοι,

κυρίες και κύριοι,

ευχαριστώ από καρδιάς το Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου για την εκλογή μου ως ομότιμου καθηγητή του. Είναι τίτλος που έχει συμβολική αναγνωριστική αξία, δηλαδή είναι τίτλος σημαίνων και, άρα, «σημαντικός». Η Συνέλευση του Τμήματος κρίνει ότι πρέπει να τιμηθώ για τις υπηρεσίες που πρόσφερα στο Τμήμα. Η εν λόγω κρίση είναι άκρως τιμητική. Την αποδέχομαι με μεγάλη χαρά. Κανονικά η αντιφώνησή μου θα έπρεπε να κλείσει στο σημείο αυτό, αφού ευχαριστήσω τους κρίναντες για την ευαρέσκεια και την ευμένειά τους. Αλλά και την οικογένειά μου που με στηρίζει τόσα και τόσα χρόνια όχι μόνο αγόγγυστα, αλλά και εποικοδομητικά. Κρίνω, ωστόσο, ότι η ευγένεια και η ανεκτικότητα σας μου επιτρέπουν να προσθέσω μερικά λόγια. Αναγκαστικά θα μιλήσω σε πρώτο πρόσωπο.

Υπηρέτησα τη μετάφραση και τις ευρύτερες μεταφραστικές σπουδές επί 32 συναπτά έτη στο ΤΞΓΜΔ, κατοικώντας μονίμως στην Κέρκυρα. Όταν εκλέχτηκα επίκουρος καθηγητής, είχα μεταφράσει 6 βιβλία από τα γερμανικά στα ελληνικά. Φεύγοντας έχω καταθέσει ήδη 78 μεταφράσεις βιβλίων από αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών. Συνέγραψα 2 βασικά θεωρητικά πονήματα και εξέδωσα 4 τόμους με επιλεγμένα κείμενά μου μεταφραστικού και γλωσσοφιλοσοφικού προβληματισμού. Αν και δεν θα αναφερθώ στο πρωτότυπο λογοτεχνικό έργο μου, που απαρτίζεται από ποιήματα και μυθιστορήματα, θα πω ότι η εργασία μου στο Τμήμα διευκόλυνε τα μάλα τη συγγραφή του. Δίδαξα σε Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών, και υπό την επίβλεψή μου εκπονήθηκαν αρκετές διδακτορικές διατριβές. Διδάκτορές μου έχουν καταλάβει ακαδημαϊκές θέσεις τόσο στην ημεδαπή όσο και στην αλλοδαπή. Κατ’ επανάληψη δίδαξα σε πανεπιστήμια της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Κύπρου, της Αλβανίας και της Τουρκίας. Τύχη αγαθή βραβεύτηκα για το μεταφραστικό και το λογοτεχνικό μου έργο τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο Παλέρμο και στο Μπουένος Άιρες, και εκλέχτηκα αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Ισπανοαμερικανικών Γραμμάτων της Μαδρίτης.

Επί πολλά έτη άσκησα διοικητικό έργο και στο Τμήμα, και στη Σχολή, και στο Ίδρυμα. Υπήρξα πάντοτε αιρετός εκπρόσωπος των συναδέλφων μου στα διοικητικά όργανα – ουδέποτε διορισμένος. Τις προτιμήσεις μου, τις επιλογές μου και τις εν γένει απόψεις μου, τόσο στον ακαδημαϊκό στίβο όσο και στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο, τις είχα από την πρώτη ημέρα καταστήσει σαφώς γνωστές στον περίγυρό μου, ακριβώς για να μη δημιουργούνται παρανοήσεις και παρεξηγήσεις.

Ανέκαθεν πρέσβευα και εξακολουθώ να στηρίζω την αξία της δημόσιας και δωρεάν ανώτατης παιδείας, και –αν μπορώ να κρίνω και να μιλήσω για τον εαυτό μου– την υπηρέτησα αταλάντευτα, για να μην πω (με την καλή έννοια του όρου) φανατικά. Έμπεδη γνώμη μου είναι ότι το Πανεπιστήμιο είναι οι φοιτήτριες και οι φοιτητές του. Το ακαδημαϊκό και το διοικητικό προσωπικό στελεχώνουν το ΑΕΙ χάριν των φοιτητών και των φοιτητριών του. Αν δεν υπάρχει φοιτητικός κόσμος, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να υπάρχει κανένα ΑΕΙ. Η conditio sine qua non του Πανεπιστημίου είναι οι σπουδές της φοιτητιώσας νεολαίας του. Αυτή είναι η διαχρονική causa, η πρώτη και απόλυτη αιτία της όποιας δράσης επιτελείται σε αυτό. Το γραφείο μου ήταν πάντοτε ανοικτό στους φοιτητές και στις φοιτήτριές μου επί 32 έτη – ποτέ δεν υπήρχαν για εμένα «ώρες γραφείου». Και επειδή, όπως λέει ο Διονύσιος Σολωμός, «πολλοί είναι οι δρόμοι οπώχει ο νους», θα πω με δυό λόγια ότι στις φοιτήτριες και στους φοιτητές μου χρωστώ διαχρονικώς ό,τι κατάφερα να αρτιώσω στον διδακτικό μου βίο και στις ερευνητικές μου προσηλώσεις έτσι, ώστε να κριθώ από τη Συνέλευση του ΤΞΓΜΔ άξιος του τίτλου του ομότιμου καθηγητή.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.