ANTONIN
ARTAUD
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΕΣ ΠΛΟΙΟ
Τὸ πλοῖο ἐκεῖνο τὸ ἀρχαϊκὸ θά ’χει χαθεῖ
στὶς θάλασσες ποὺ πλέουν τὰ ὄνειρά μου ταραγμένα·
μὲ ὁμίχλες τ’ οὐρανοῦ καὶ Ἀσμάτων Ἄσματα ὑψωμένα
τεράστια τὰ κατάρτια του θά ’χουν συγχωνευθεῖ.
Δὲν θά ’ναι ἐκεῖ ἡ Ἑλλάδα μὲ μορφὴ βουκολικὴ
νὰ παίζει αὐλὸ στὰ δέντρα ἀνάμεσα τὰ γυμνωμένα·
τὸ πλοῖο τὸ ἱερὸ ἐμπορεύματα δὲν ἔχει πουλημένα
ἢ σπάνια ἀγαθὰ σὲ κάποια χώρα ἐξωτική.
Τῶν λιμανιῶν τὰ φῶτα τ’ ἀγνοεῖ τὸ πλοῖο αὐτό·
τὸν Θεὸ γνωρίζει μόνο —ἀτέλειωτα μοναχικό—
στὴ γῆ. Καὶ σκίζει τὰ ἔνδοξα τὰ κύματα τοῦ ὀνείρου.
Βουλιάζει στὸ μυστήριο τὸ ἀκροπρωραῖο του μέρος·
στὶς μύτες τῶν ἱστίων τρέμει μὲ παλμοὺς ἀπείρου
τὸ Ἀργύριον (μυστικὸ καὶ ἁγνό) τοῦ Πολικοῦ Ἀστέρος.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου