JORGE LUIS BORGES
ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙΣΑΡΑ
Τὴ νύχτα, ποὺ εἶναι εὐνοϊκὴ πολὺ γιὰ τοὺς λεμούριους
καὶ τὶς προνύμφες ποὺ τοὺς
πεθαμένους βασανίζουν,
ματαίως οἱ οἰωνοὶ βγαίνουν
καὶ τετραγωνίζουν
βασίλεια τῶν ἄστρων ἀνοιχτὰ
καὶ ἀνέμους οὔριους.
Ὁ ταῦρος σφάχτηκε στῆς
χαραυγῆς τὸ μετερίζι·
στὰ σωθικά του μάταια ψάχνει
ὁ ἱερέας γιὰ νὰ μάθει
τὸ μέλλον· μάταια ὁ ἥλιος
σήμερα μὲ φῶς ραντίζει
τὸν ἔνοπλο πραιτωριανὸ καὶ
τὴν πιστή του σπάθη.
Στ’ ἀνάκτορά σου τὸ κορμί
σου τρέμει· περιμένει
νὰ φτάσει τὸ μαχαίρι. Καὶ
στὴν αὐτοκρατορία
ποὺ κυβερνοῦν οἱ
σάλπιγγές σου γράφεται ἱστορία
προοιωνιζόμενη ἱκεσίες καὶ
πυρὲς ἐν γένει.
Ἀπ’ τὰ βουνά σου ὁ ἱερὸς
τρόμος ἔχει πιὰ φουντώσει·
τὸν τίγρη τὸν χρυσὸ καὶ
σκοτεινὸ ἔχει βεβηλώσει.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου