ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΗΜΑΤΩΝ

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

 

ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΗΜΑΤΩΝ

(Εσπερινές σκέψεις του στρατηγού και φιλολόγου Νιάο Τσιχ Σιν)

 

1. Απ’ το ν’ ανθολογείς ποιήματα καλύτερα είναι να κόβεις λίαν πρωί άνθη στον κήπο σου και να στολίζεις το αντίσκηνό σου.

2. Κάνεις που κάνεις την ανθολογία, κάν’ την όντας καλά διαβασμένος. Διάλεγε τα καλύτερα άνθη.

3. Δεν νοείται ανθολογία με προηγούμενη υποβολή ποιημάτων στον ανθολογήσαντα.

4. Δεν νοείται ανθολογία με ένα ποίημα από κάθε ανθολογούμενο ποιητή – αυτό είναι κάτι σαν δείγμα γραφής. Και κραυγαλέο δείγμα ευκολίας. Και δήγμα στο λαιμό της ποίησης.

5. Στις συντριπτικώς περισσότερες περιπτώσεις είναι καλύτερο για τον ποιητή να μη συμπεριλαμβάνεται σε ανθολογίες παρά να συμπεριλαμβάνεται. Κατόπιν των προηγηθεισών σκέψεων οι λόγοι είναι πιο προφανείς από προφανείς.

6. Με ελεγχόμενη στρατηγική τόλμη μπορώ να ισχυρισθώ ότι η πρώτη ανθολόγηση ποιημάτων έγινε από τον έλληνα ποιητή Αριστοφάνη, που απένειμε τον έπαινο στον πολεμιστή Αισχύλο και απέκλεισε τον Ευριπίδη.

7. Ο Ευριπίδης δεν γνωρίζουμε αν επιχείρησε ποτέ του ανθολογικό αγώνα. Κρίνω ότι θα είχε ενδιαφέρον. Ναι. Θα είχε. Μάλλον θα είχε –λέω.

8. Αλλά κόβω μια παιώνια, την κοιτώ, χαίρομαι το κάλλος της και λέω: Βρε δε βαριέσαι, αδελφέ… Εδώ, αύριο το ξημέρωμα, έχω πόλεμο με τους Ιάπωνες. Τους «γουά», τους «νάνους».