ΛΕΩ: ΑΝ ΠΕΘΑΝΩ, ΖΗΣΕ ΕΣΥ ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΤΗΝ ΚΡΑΣΗ

 

PABLO NERUDA

 

ΛΕΩ: ΑΝ ΠΕΘΑΝΩ, ΖΗΣΕ ΕΣΥ ΜΕ ΚΑΘΑΡΗ ΤΗΝ ΚΡΑΣΗ

 

Λέω: ἂν πεθάνω, ζῆσε ἐσὺ μὲ καθαρὴ τὴν κράση

γιὰ νὰ ξυπνάει ἡ ὀργὴ τοῦ ψύχους, τῆς βαθιᾶς χλομάδας·

καὶ τ’ ἄσβηστά σου μάτια σήκωνε σ’ ὅλον τὸν Νότο,

στοὺς ἥλιους ὅλους ἂς ἠχεῖ ἡ κιθάρα πού ’χεις στόμα.

 

Τὸ γέλιο σου δὲν θέλω νὰ τρεκλίζει, οὔτε τὸ βῆμα.

Ὅ,τι ἔχω ἀφήσει στὴ χαρὰ δὲν θέλω νὰ πεθάνει.

Στὸ στῆθος μου (ἀφοῦ θὲ νά ’μαι πιὰ ἀπών) μὴν κλάψεις.

Στὴν ἀπουσία μου νὰ ζεῖς, δικό σου νά ’ναι σπίτι.

 

Μεγάλο σπίτι ἡ ἀπουσία, ἀπίστευτα μεγάλο·

περνώντας ἀπ’ τοὺς τοίχους του θὰ μπαίνεις μέσα

καὶ θὰ κρεμᾶς τὰ κάδρα, τοὺς καθρέφτες στὸν ἀέρα.

 

Εἶν’ ἕνα σπίτι τόσο διάφανο ἡ ἀπουσία… — τόσο,

ποὺ ἐγώ, ἂν καὶ χωρὶς νὰ ζῶ, νὰ ζεῖς θὲ νὰ σὲ βλέπω·

μὰ ἂν δῶ πὼς ὑποφέρεις, τότε θὰ ξαναπεθάνω.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.