ΨΗΦΙΖΩ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

PIER PAOLO PASOLINI

 

ΨΗΦΙΖΩ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

 

Και φέτος, όπως πάντοτε άλλωστε, ψηφίζω τους Κομμουνιστές. Γνωρίζω, και πολύ καλά μάλιστα, ότι η ψήφος είναι εξαιρετικά ιδιωτική υπόθεση, λεπτεπίλεπτα ιδιωτική, ακόμη και παθολογικά ιδιωτική. Λοιπόν, η ιδιωτική μου ζωή βασανίζεται από το αντίθετό της: από τη γραφειοκρατική επισημότητα, η οποία αρνείται κυριολεκτικώς να αναγνωρίσει την ύπαρξή μου. Και με καταδικάζει σε μια κατάσταση διαρκών διώξεων — κατάσταση, η οποία έχει καταντήσει γελοία. Γι’ αυτό πρέπει να ομολογήσω ότι ακόμη και το όποιο «επίσημο» στοιχείο στο Κομμουνιστικό Κόμμα εμένα δεν μου αρέσει. Δική μου υπόθεση, φυσικά.  Ένα Κόμμα, που δικαίως θεωρεί τον εαυτό του ώριμο να αναλάβει την εξουσία και να κυβερνήσει, δεν μπορεί παρά να είναι, κατά κάποιο τρόπο, «επίσημο». Για εμένα η γραφειοκρατική επισημότητα είναι το ακριβώς αντίθετο της ορθολογικότητας. Παραταύτα ψηφίζω το Iταλικό Kομμουνιστικὸ Kόμμα χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ή την παραμικρή εσωτερική αβεβαιότητα. Και το κάνω, επειδή ακριβώς γνωρίζω ότι η ορθολογικότητα του Μαρξισμού είναι ισχυρότερη από οποιαδήποτε, ακόμη και δυσάρεστη, ενδεχομενικότητα από οποιαδήποτε συγκεκριμένη κατάσταση που διέπει τις σχέσεις μεταξύ κομμουνιστών με αστική καταγωγή ή αστικό υπόβαθρο.

Στο: «Gli uomini di cultura e le elezioni del 1963. Pasolini: voto PCI per contribuire a salvare il future» («Οι άνθρωποι του πολιτισμού και οι εκλογές του 1963. Παζολίνι: Ψηφίζω το Iταλικό Kομμουνιστικὸ Kόμμα για να συμβάλω στη διάσωση γτου μελλοντος»). Συνέντευξη στον Πάολο Σπριάνο δημοσιθευμένη στην «Ουνιτά» στις 20 Απριλίου 1963.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.