PABLO NERUDA
ΔΕΝ ΣΕ ΠΟΘΩ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΩ ΠΟΛΥ ΣΕ
ΠΟΘΩ
Δὲν σὲ ποθῶ, ἐπειδὴ ἐγὼ πολὺ σὲ ποθῶ,
καὶ ἀπ’ τὸ ποθῶ στὸ ἀντίθετό του καταλήγω,
ἀπὸ τὸ περιμένω στὸ δὲν θὰ σὲ δῶ,
στὸ δὲ ψυχρὸ τὸν φλογερό μου πόθο πνίγω.
Καὶ σὲ ποθῶ, ἐπειδὴ ἀγαπῶ μονάχα ἐσένα·
κι ἂν σὲ μισῶ, μισώντας σε εἶμαι ἐρωτευμένος·
στὴν ταξιδιάρα ἀγάπη μου εἶναι μετρημένα
τὰ πάντα· σὰν τυφλὸς σοῦ ’μαι ἀφοσιωμένος.
Κι ἂν ὅποτε συμβεῖ τὰ φῶτα τοῦ Γενάρη
μὲ ἀχτίδες ἄγριες νὰ μοῦ ἀνοίξουν τὴν καρδιά μου
καὶ μὲ κλειδιὰ κλεμμένα, ἐγὼ ἔχω τὴ δικιά μου
γραμμή. Στὴν ἱστορία μας θά ’χω ἐγὼ τὴ χάρη
μόνος μου νὰ πεθάνω, ἀφοῦ πολὺ σὲ θέλω,
καὶ τῆς ἀγάπης μου τὸ πῦρ καὶ τὸ αἷμα ἀγγέλλω.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου