Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010

ΚΑΠΟΥ ΜΑΚΡΙΑ


ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ


ΕΡΩΤΑΣ


Όλη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί,
σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι, βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν,
θαρρούν πως βλέπουν φώτα, κάπου μακριά.
Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου