ΓΡΑΦΕ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΓΡΑΦΕ

 

DINO BUZZATI

 

ΓΡΑΦΕ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΓΡΑΦΕ

 

Γράφε, σε παρακαλώ. Γράφε.

Δύο γραμμές όλες κι όλες, τουλάχιστον,

ακόμα κι αν ο νους σου είναι στερεμένος

και τα νεύρα σου κοντεύουν να σπάσουν

Γράφε κάθε μέρα,

με σφιγμένα δόντια, ανοησίες, αν όχι και ηλιθιότητες,

αλλά γράφε, γράφε.

Το γράψιμο είναι μια απ’ τις πιο γελοίες

και αξιοθρήνητες ψευδαισθήσεις μας.

Πιστεύουμε πως κάνουμε κάτι σημαντικό,

όποτε σέρνουμε κάτι στραβές μαύρες γραμμές στο άσπρο χαρτί.

Αυτή εν πάση περιπτώσει είναι η δουλειά σου,

που δεν τη διάλεξες και που σου δόθηκε στην τύχη,

και αυτή είναι η μόνη πόρτα απ’ όπου μπορεί κάποτε

τη διαφυγή να βρεις.

Γράφε, γράφε.

Στο τέλος, ανάμεσα σε τόνους και τόνους σκουπιδόχαρτα, που πάν’ για πέταμα,

ίσως σωθεί και κάποιος στίχος. (Μπορεί).

 

Μετάφραση:Γιώργος Κεντρωτής.