Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

 

PABLO NERUDA

 

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

 

Για να επισφραγιστεί η ειρήνη, κάποια νύχτα θλιβερή,

προσκλήθηκε σε δείπνο ο Στρατηγός Σαντίνο:

για να γιορτάσουν την αντρειοσύνη του

μαζί με τον «Αμερικανό» πρεσβευτή —

ακόμα και ολόκληρης της ηπείρου τ’ όνομα

το έχουνε σφετεριστεί τούτοι οι κουρσάροι.

Χαρούμενος ήταν ο Στρατηγός Σαντίνο:
τα κρασιά και οι προπόσεις πήγαιναν και έρχονταν.

Στη χώρα τους θα γύρναγαν οι Γιάνκηδες

κατανικημένοι, απελπισμένοι,

και στο δείπνο θα επικυρώνονταν τιμητικά

του Σαντίνο οι αγώνες και των αδελφών του.

 

Στο τραπέζι εκείνο τον περίμενε ο δολοφόνος.

Ήταν των πορνείων κάποιο απόβρασμα

που είχε πάμπολλες φορές υψώσει το ποτήρι του,

ενώ μέσα στις τσέπες του κουδούνιζαν

του εγκλήματος τα μακάβρια τριάκοντα δολάρια.

Ω συμπόσιο του κρασιού του ματωμένου!

Ω νύχτα, ω ψευτοφέγγαρο στους δρόμους!

Ω άστρα κίτρινα που δεν μιλήσατε!

Ω γη βουβή και γη τυφλή της νύχτας!

Γη εσύ που δεν ετράβηξες το χαλινάρι στ’ άλογό σου!

Ω νύχτα προδοτική που παράτησες

σε χέρια αισχρά της τιμής το κάστρο!

Ω συμπόσιο του χρυσαφιού και του επιθανάτιου ρόγχου!

Ω ίσκιε της οργανωμένης προδοσίας!

Ω σημαία φωτεινή που μέχρι τότε άνθιζες

και από τη νύχτα εκείνη πενθείς νικημένη.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.