ΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ
ΣΚΗΝΙΚΑ
ΚΑΙ ΔΡΑΜΑΤΑ
(παλιομοδίτικα…)
Στο
πάγκο σου, μπακάλισσα,
τα
νιάτα μου εχαλάλισα.
Για
χάρη σου, χασάπισσα,
στις
φυλακές εσάπισα.
Για
σένα παγοπώλισσα,
τ’
ιδανικά μου τ’ απεμπόλησα
Στο
βενζινάδικο, πρατηριούχα,
ξανάρχισα
τ’ αλκοολούχα.
Μαγκιώρα
πεθαμενατζού,
μου
δίδαξες και το σουντζού.
Αρχόντισσα
και μορφονιά,
παράτα
το φραγκοφονιά.
Άλλος
πια σ’ έχει στο χέρι,
κι
εγώ τη βγάζω με Σεφέρη.
Μ’ άλλον σ’
έπιασα στο σπίτι
και
του εδιάβαζες Ελύτη.
Έπαθα
χοντρό στραπάτσο,
με
προδίνεις για έναν Γκάτσο.
Σαμιώτισσα,
Σαμιώτισσα,
τον
κήπο μου δεν πότισα.
Δεσπότης
είμαι, Πειραιώτισσα,
γίνε
κι εσύ δεσπότισσα.
Για
σένα, παλιοχίπισσα,
δυο
τατουάζ εχτύπησα.
Τεμπέλη
μ’ έκανες, τεμπέλισσα –
στα
κάλλη σου παρέλυσα.
Με
κέρασες φιλιά, γειτόνισσα –
το
σπίτι μου σημαιοστόλισα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου