ΥΓΡΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

 

ALDO PELLEGRINI

 

ΥΓΡΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

 

Μὲ ἤρεμο βῆμα

προχωροῦν οἱ περαστικοὶ ἴσαμε τὸ κατώφλι τῶν ἰρίδων

μαῦροι ἐραστὲς

ἀποδιώχνουν τὰ ἐξαγριωμένα σκυλιὰ

εἶναι ἡ ἑκατόμβη τῆς λαγνείας

ποὺ πίσω ἀπ’ τὶς μεταμορφωμένες ὄψεις ἀναδεύεται

μὲ ἤρεμο βῆμα

ἐραστὲς πολύχρωμοι διασταυρώνονται στὴ λεωφόρο τῆς ἀγωνίας

στὴν ἀλκαντάρα της

ἀπαθὴς ὁ τέλειος θεατὴς μελετᾶ τὰ σήματα τοῦ ἰλίγγου

τὴ λανθάνουσα φωτιὰ τῶν παρθένων

τὴν ἄμωμη μορφὴ τῶν θυρῶν

μιὰ φωνή μισανοίγει γιὰ νὰ φανερώσει τὸν σκοτεινό της πόθο

ὁ μαῦρος ἐραστὴς ἀνεβαίνει τὶς σκάλες παρασυρμένος

ἀπ’ τὸν ξέφρενο χορὸ

τὰ παράθυρα κλείνουν

σιωπὴ τῆς νύχτας τῆς σάρκας

οἱ ἄγνωστοι δίνουν τὰ χέρια

μιὰ ἀτελείωτη συζήτηση στηρίζεται στῆς σκιᾶς τὸ ἀκρότατο ὅριο

ἀπ’ τοῦ ματιοῦ τὴν ψυχρὴ κόρη κατρακυλοῦν οἱ ἀθλητὲς

στὶς κατεστραμμένες σκάλες

πῶς ἔφτασες σ’ αὐτὸ ποὺ δὲν φαίνεται γιὰ νὰ τὸ δεῖς;

πῶς γέννησες τὸν φλογερὸ πόθο τῆς μισάνοιχτης σάρκας σου;

στὰ πόδια σου ἀλυχτᾶνε τὰ ἐξαγριωμένα σκυλιὰ

μὲ μάτια ἀδυσώπητα

ὅπου καὶ χάνεται τῶν ἐπιθυμιῶν ἡ γλώσσα

ὁ κρεμασμένος ταλαντεύεται στὸν απόηχο τοῦ γαυγίσματος

καληνύχτα

ὅλα τελειώνουν

τρομοκρατημένα τὰ σκυλιά φεύγουν

ἀπ’ τὸν φλεγόμενο καὶ ὑγρὸ ὁρίζοντα

χλομιάζει τὸ σθένος

τῶν ἀδηφάγων ὅπλων

μιὰ ἥσυχη νύχτα γιὰ τὸν ἄγνωστο ποὺ ἀπομακρύνεται

μιὰ νύχτα μαύρης λήθης.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.