Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

ΧΑΪΜΕ ΤΟΡΡΕΣ ΒΟΔΕΤ



JAIME TORRES BODET


CONFIANZA

Esta tarde ya sé que me quieres.
Me lo dicen tus ojos dormidos,
que el silencio es, en ciertas mujeres,
una fronda cargada de nidos...

Hay palabras que el alma retiene
en tus ojos brumosos y vagos
como el cielo de otoño que viene
a morir en la paz de los lagos.

Esta tarde tu amor me penetra
como llanto de lluvia en negrura,
o, más bien, ese ritmo sin letra
que de un verso olvidado perdura.

Y me torna profundo y sencillo
como el oro de un sol tamizado
que renueva, en las tardes, el brillo,
del barniz de algún mueble apagado.


Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2020

ΧΟΡΟΣ



JAIME TORRES BODET


ΧΟΡΟΣ

Φλόγα
που σηκώνεται να πεθάνει νωρίτερα
στου χορού πλέχεις μέσα τα κάρβουνα

και ξεκόβεις από σένα
στην αρχή, με άλμα τόσο σβέλτο
που ο τόπος που χορεύεις
μένει έπειτα δίχως ατμόσφαιρα.

Το ίδιο και το μαύρο κομμάτι της νύχτας
που σβήνει μέσα του κάποιο αστέρι.

Ξαφνικά γυρίζεις όμως
απ’ των σχημάτων τον ανεμοστρόβιλο
στην ακινησία που σε κυνηγάει
και καταλαμβάνεις
σαν φόρεμα τέλειο
το κενό
της μορφής σου.

Μοιάζεις πράγμα
πεσμένο στον καθρέφτη μιας θύμησης·
και σε λοξοτομεί
του χρόνου η σβούρα.

Ένα λεπτό αργότερα, είσαι γυμνή ...

Η αύρα
σου χτενίζει την κυματιστή σου κίνηση
και σε κάθε νέα γραμμή
που σέρνουνε τα φλάουτα στη μουσική
υπακούει και μια γραμμή του κορμιού σου.

Μην χτυπάτε τώρα
κύμβαλα, που ο χορός είναι σαν τ’ όνειρο.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΒΑΛΤΕΡ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ



WALTER BENJAMIN


WENN ICH EIN LIED BEGINNE

Wenn ich ein Lied beginne
So hält es ein
Und werd ich deiner inne
Es ist ein Schein

So wollte dich die Minne
Gering und klein
Auf daß ich dich gewinne
Mit Einsamsein

Drum bist du mir entglitten
Bis ich erfuhr
Nur fehlerlosen Bitten

Verrät Natur
Und nur entrückten Tritten
Die selige Spur.

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΟΝΕΤΤΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΕΡ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ





ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΟΝΕΤΤΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΕΡ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ...

... το απόγευμα στη "Ράμπα", στο Νέο Ψυχικό

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ



GEORG TRAKL


ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ

Σε νύχτια κάμαρη γαλήνη.
Ασημένιο το καντηλέρι τρεμολάμπει
μπρος στην τραγουδιστή πνοή
του έρημου και μόνου·
ροδοσύννεφα όλο θαύματα και μάγια.

Σμάρι μύγες μαυρωπό
τον πέτρινο σκοτειδιάζει χώρο
και από της χρυσαφένιας μέρας
το μαρτύριο ασάλευτη μένει η κεφαλή
εκείνου που πατρίδα δεν έχει.

Ακίνητη νυχτώνει η θάλασσα.
Αστέρι και πλους μελανός
στο κανάλι μέσα εχάθηκαν.
Παιδί, τ’ αρρωστιάρικό σου χαμόγελο,
τί απαλά που με συνόδεψε στον ύπνο μου!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.




ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ



ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ

Τα δέντρα κρύβουνε τη θέα του παράθυρου.
Φύλλα πλατιά, λεπτά, βοστρυχωτά, επιμήκη.
Ένα άσπρο πιάτο με καρπούς επάνω στο τραπέζι.
Το παιδικό ποδήλατο, το ξύλινο αλογάκι
ανάκατα με τις φωνές των τζιτζικιών.
               Ποιά αλληλουχία
κρυφή, έχει ανεβάσει αυτό το ασήμαντο τοπίο
σ’ εκείνη την περιοχή της αφθαρσίας, κρατημένο μόλις
από ’να πράσινο κλαδί σαν απ’ το δάχτυλο
ενός ωραίου, νεανικού Θεού πάνω απ’ το χάος;


Από την ποιητική συλλογή «Θερινό Φροντιστήριο» (1953-1964).
Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα, τ. Δ΄», Κέδρος, Αθήνα 1975, σ. 86.