ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ


Σ’ ΑΓΑΠΩ Σ’ ΑΓΑΠΩ

- Βάλε τα' άσπρα σου
γίνε κρίνο και βγες από τη γλάστρα σου
κι έλα πλάι μου
να γιορτάσω κι εγώ Απριλομάη μου

Φόρα και μια χάντρα θαλασσιά
να μη σε ματιάζουν τα νησιά

- Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
- Πού με βάζεις;
- Σ' ένα πύργο ψηλό να διατάζεις
- Κι άμα πέσω από κει βασιλιά μου;
- Θα βρεθείς μέσα στην αγκαλιά μου

- Γίνε μέλισσα
να σου στήνουν χορό τα μελισσόπουλα
Γίνε θάλασσα
να σου λένε τραγούδια τα ναυτόπουλα

Φόρα και μια χάντρα θαλασσιά
να μη σε ματιάζουν τα νησιά

- Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
- Πού με βάζεις;
- Σ' ένα πύργο ψηλό να διατάζεις
- Κι άμα πέσω από κει βασιλιά μου;
- Θα βρεθείς μέσα στην αγκαλιά μου



Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Μάνος Λοΐζος.

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


ΚΑΡΠΟΣ ΕΛΑΙΟΥ

Eπάνω από την δοσοληψία των μιασματικών υδάτων
    μιας νόσου που κατεδικάσθη οριστικώς
H άχνα της υγείας μεσουρανεί και μέλπει
H πίστις της περιπετείας δεν χαλαρώθηκε
Tα μάτια της είναι πράσινα και κατοπτρίζονται μέσ’ στα νερά
    της νεότητος
Ένας νέος συναντά μια νέα και την φιλεί
Aπό τα χείλη τους αναπηδούν οι λέξεις μεθυσμένες
Όλη η ζωή τους μοιάζει με λειβάδι
Eπαύλεις εδώ κ’ εκεί κοσμούν την πρασιά του
Nεότης νεότης τί ωραία που είναι τα μαλλιά σου
Tα χαϊμαλιά σου τα στολίζουν άνθη μυγδαλιάς που ανθεί
    σε χώρα πεδινή
Oι θρίαμβοι των καισάρων περνούν καμιά φορά απ’ αυτή
    τη χώρα και παρασύρουν τα νερά των κήπων
Oι γυναίκες των κηπουρών γυμνώνουν τα στήθη τους και
    τους παρακαλούν
Mια σειρά μαργαριταριών στάζει σε μια χοάνη
Kάθε μαργαριτάρι είναι μια σταγών και κάθε σταγών είναι
    ένας δράκος
Tο κάστρο του κατέρρευσε και τώρα παίζουν τα παιδάκια
    μέσ’ στους ίσκιους
Tα θρύψαλλα του καθρέφτη της πυργοδέσποινας είναι
    κι αυτά πετράδια
Που ρίχνουν στον πετροπόλεμο τα παλληκάρια.



Από την «Ενδοχώρα», 1945.

ΧΑΪΜΕ ΣΙΛΕΣ!

JAIME SILES


HIMNO A VENUS

Amor bajo las jarcias de un velero,
amor en los jardines luminosos,
amor en los andenes peligrosos
y amor en los crepúsculos de enero.

Amor a treinta grados bajo cero,
amor en terciopelos procelosos,
amor en los expresos presurosos
y amor en los océanos de acero.

Amor en las cenizas de la noche,
amor en un combate de carmines,
amor en los asientos de algún coche,

amor en las butacas de los cines.
Amor, en las hebillas de tu broche,
gimen gemas de jades y jazmines.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Rosario Dawson.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΤΖΩΝ ΛΗ ΧΟΥΚΕΡ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο JOHN LEE HOOKER: HOBO BLUES

ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΕΝΤΖΟΣ


ΑΛΒΙΩΝ

Ούτε τρεις, μόνο μια λάλησε αν ήταν και
αλέκτωρ πήγε στις γειτονιές π’ αρχίζεις πάλι
το τσιγάρο
χωρίς ρωμαίικη ιστορία με τη θηλιά στο
λαιμό πήγε στις αποβάθρες από το λήμμα
Ευρώπη σε κάθε δεισιδαιμονία αρρώστιες
και κρυπτομνησία φαιδρό λευκό κομμάτι
κύματος ως τη σελίδα με τα παροράματα
του λεξικού

Αν είχε αναβάλει
μ’ εγγλέζικα τσιγάρα στον ψυχρό αέρα
θά ’γραφε και την κριτική του
να τελειώνουμε

ΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ ΚΑΒΑΦΗΝ

CAN YÜCEL (1926-1999)


ΑΓΓΕΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Πέθανε ένα παιδί
Κάθε άνθρωπος και μια ξέχωρη ιστορία
Κι η ιστορία, μια και είναι παιδί
Με το θάνατο της κυρίας Ευθαλίας
Απεβίωσε και το παλιό Κουσκουντζούκι
Με τους ψευτο-λεβαντίνους και
Τις λατέρνες που έπαιζαν στις σκιές
Από τις θαλασσινές βαλανιδιές
Τί κρίμα, έτσι δεν είναι, Κωνσταντίνε Καβάφη;



Μετάφραση: Ηρακλής Μήλλας.
Από το βιβλίο: Τζαν Γιυτζέλ, "Ποιήματα", επιλογή, μετάφραση Ηρακλής Μήλλας, Διεθνές Κέντρο Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου / Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2002, σελ. 57.

ΜΕΣ ΣΤΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ


ΡΑΝΤΑΡ

Χαρμάνι σάρκα και μπετό
κι εγώ αγάπη ν' απαιτώ
μες του καπνού τα καταγώγια
αχ μάνα μου αχ μάνα μου
και μες των τραγουδιών τα λόγια

Της μοναξιάς μου το ραντάρ
που ανιχνεύει
τα ίχνη σου αναζητά
και σε γυρεύει

Βιτρίνες σύρματα και φλας
σου απαγορεύουν να γελάς
εδώ που σκάλωσες για πάντα
αχ μάνα μου αχ μάνα μου
στης πολιτείας τον ιμάντα

Της μοναξιάς μου το ραντάρ
που ανιχνεύει
τα ίχνη σου αναζητά
και σε γυρεύει



Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης.
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.
Δίσκος του 1981.

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ


ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ, Θ'

Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πεύκα
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πλατάνια
ούτε το φίλο που έφυγε για τ' ανοιχτά.
Χαϊδεύω τα σκουριασμένα κανόνια, χαϊδεύω τα κουπιά
να ζωντανέψει το κορμί μου και ν' αποφασίσει.
Τα καραβόπανα δίνουν μόνο τη μυρωδιά
του αλατιού της άλλης τρικυμίας.

Αν το θέλησα να μείνω μόνος, γύρεψα
τη μοναξιά, δε γύρεψα μια τέτοια απαντοχή,
το κομμάτιασμα της ψυχής μου στον ορίζοντα,
αυτές τις γραμμές, αυτά τα χρώματα, αυτή τη σιγή.

Τ' άστρα της νύχτας με γυρίζουν στην προσδοκία
του Οδυσσέα για τους νεκρούς μες στ' ασφοδίλια.
Μες στ' ασφοδίλια σαν αράξαμε εδώ-πέρα θέλαμε να βρούμε
τη λαγκαδιά που είδε τον Άδωνι λαβωμένο.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ


ΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ

Πόσο χαμηλά ζητάς να πέσω
και ποιό συρματόσχοινο της ζωής μου να γίνει το μέσο
τί νόμιζες οι αρχάριοι πάντοτε πέφτουν
πεθαίνουν από έρωτα στο χάος τους γλιστρώντας
οι ακροβάτες πέφτουνε κοιτάζοντας τους πρώτους
οι ακροβάτες πέφτουνε μαζί με το κοινό τους
καμπύλες διαγράφοντας βουτώντας στο κενό τους



Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης.
Άλμπουμ: Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια, 1987.

Η ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΝΝΑ

FRANCESCO PETRARCA


ΒΑΛΕ, ΕΡΩΤΑ, ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΤΟΝ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟ

Βάλε, Έρωτα, το χέρι σου στον νου τον πικραμένο
να εμπνεύσει μου την εύθραυστη και κουρασμένη πέννα,
για την αθάνατη Κυρά να γράψω –όχι για μένα... –
που πιά ’ναι στο βασίλειο τ’ Ουρανού το δοξασμένο.

Τα λόγια μου να φτάσουν βόηθα, ν’ απαρτίσουν αίνο
για Εκείνην, και να τον ακούσει. Πάρ’ τα εσύ, ένα κι ένα,
και πήγαινέ της τα, έτσι με το κάλλος της δεμένα
ως είναι, που όμοιο ουδέποτε είχε ο κόσμος ιδωμένο.

Και μου απαντάει: «Εγώ και οι Ουρανοί, ο καθένας το δικό του,
το επράξαμε. Μα την εξύπνησε από την αιώρα
του βίου ο Θάνατος – την πήρε αλλού να την κοιμίσει.

Μορφή ίση με της Δόννας σου δεν ανεφάνη, αφ’ ότου
τα μάτια του ο Αδάμ πρωτάνοιξε κι ίσαμε τώρα.
Θρηνώ κι εγώ μαζί σου όσο έχεις και εσύ θρηνήσει.»



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΟΥ ΚΟΝΤΕ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΜΑΟΣ


Ο ΣΟΛΩΜΟΣ ΠΗΔΑΕΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ

ΕΡΓΟ του το έργο κοσμολόγου
Πώς ζένεται ο άντρας  και τί συνεπάγεται για θεό;
Θέλει περίσσεμα καρδιάς ο στίχος που δαγκώνει την ουρά του.
Και  κάποτε  τρώγεται ολόκληρος.




Από το βιβλίο: Δημήτρης Αρμάος, «Βίαιες εντυπώσεις», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 2009, σελ. 338.

ΘΡΥΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΗ ΒΕΡΣΙΟΝ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η IMPERIO ARGENTINA: ANTONIO VARGAS HEREDIA

*******************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

****************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

****************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης
έπαψε να ζει ρεμπέτης
θέλει πλούτη και παλάτια
και της Κάρμεν τα δυο μάτια

Επαράτησε τη βάρκα στο λιμάνι
κάτω στο Πασαλιμάνι
τραγουδάει κι όλο πίνει
ταυρομάχος πάει να γίνει

Μα ο άκαρδος ο ταύρος τον σκοτώνει
και στη γη τονε ξαπλώνει
σαν τον βλέπει η Κάρμεν κλαίει
πάει κοντά του και του λέει

Αχ Αντώνη μου, βαρκάρη μου σερέτη
τώρα μένω νέτη-σκέτη
μες στον κόσμο η καημένη
χήρα παραπονεμένη

TRAKL!

GEORG TRAKL


DIE RABEN

Über den schwarzen Winkel hasten
Am Mittag die Raben mit hartem Schrei.
Ihr Schatten streift an der Hirschkuh vorbei
Und manchmal sieht man sie mürrisch rasten.

O wie sie die braune Stille stören,
In der ein Acker sich verzückt,
Wie ein Weib, das schwere Ahnung berückt,
Und manchmal kann man sie keifen hören

Um ein Aas, das sie irgendwo wittern,
Und plötzlich richten nach Nord sie den Flug
Und schwinden wie ein Leichenzug
In Lüften, die von Wollust zittern.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η φίλη του ιστολογίου κ. Angela Martini.

ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΥΣΙΠΟΝΑ

ΤΑΣΟΣ ΠΟΡΦΥΡΗΣ


ΣΧΕΔΙΟ

Για τις κολώνες που γλύτωσαν απ’ το χαλασμό
και προσμένουν ανυπόμονα το καινούργιο γεφύρι
τις ράγιες που καλύπτουν
το όριο διαστολής απ’ τη λαχτάρα τους
στο μακρινό σφύριγμα του τραίνου
τους στοιβαγμένους καρπούς στο κελάρι
σαν ανιχνεύουν για μια χούφτα χώμα
τη φωνή μου που αντιστέκεται
στις ετικέττες για αναισθητικά και παυσίπονα
τις νύχτες που ετοιμάζουν
τον έσχατο κίνδυνο για την Αφεντιά σας
και για τον αυριανό ήλιο
που θα μαζεύει τις σκιές τραγουδώντας
για να τραγουδώ.



Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Μαρτυρίες», τον Απρίλιο του 1963.

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΝΤΕΝΤ ΚΕΝΝΕΝΤΥΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ DEAD KENNEDYS


I FOUGHT THE LAW

Drinkin' beer in the hot sun
I fought the law and I won
I fought the law and I won

I needed sex and I got mine
I fought the law and I won
I fought the law and I won

The law don't mean shit if you've got the right friends
That's how the country's run
Twinkies are the best friend I've ever had
I fought the law And I won
I fought the law and I won

I blew George & Harvey's brains out with my six-gun
I fought the law and I won
I fought the law and I won

Gonna write my book and make a million
I fought the law and I won
I fought the law and I won

I'm the new folk hero of the Ku Klux Klan
My cop friends think that's fine
You can get away with murder if you've got a badge
I fought the law And I won
I fought the law and I won
I fought the law and I won
I am the law
So I won, ungh!