Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ

GIUSEPPE VERDI


AIDA, MARCIA TRIONFALE

Gloria all' Egitto,
ad Iside
che il sacro suol protegge
Al Re che il Delta regge,
inni festosi alziam!
Gloria! Gloria! Gloria!
Gloria al Re! Gloria gloria gloria!
Inni alziam, inni alziam!
Gloria gloria al Re!
Inni festosi alziam!
S'intrecci il loto al lauro
sul crin dei vincitori!
Nembo gentil di fiori
stenda sull' armi un vel!
Danziam, fanciulle Egizie,
le mistiche carole,
come d'intorno al sole
danzano gli astri in ciel!
Della vittoria
agli arbitri supremi la vittoria
agli arbitri supremi;
il guardo ergete
nel fortunato di!
Grazie agli Dei
Grazie rendete nel fortunato di!
Come d'intorle zano astri in ciel!
Vieni,o guerriero vindice,
vieni a gioir con noi;
Sul passo degli eroi,
Sul passo degli eroi,
i lauri, i fior versiam!
Grazie agli Dei, agli Dei rendete
nel fortunato di!
Vieni o guerrier, vieni a gioir,
a gioir con noi, o guerrier,
Vieni o guerrier, vieni a gioir con noi,
Vieni, vieni, vieni, o guerrier,
Vieni a gioir con noi,
Sul passo degli eroi
i lauri e i fior versiam.
Vieni o guerriero,
Vieni a gioir con noi;
Sul passo degli eroi
i lauri, i fior versiam.
Gloria! Gloria! Gloria,
Gloria all'Egitto,
Gloria, ria all'Egitto Gloria,
Gloria, Gloria, Gloria, Gloria! Gloria!
Gloria, Gloria, Gloria, Gloria! Gloria!


Ο LORIN MAAZEL ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΟΥ TEATRO ALLA SCALA ΤΟΥ ΜΙΛΑΝΟΥ.

Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΟΥ ΙΔΕΑ

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΡΤΖΩΚΗΣ (1855-1913)


ΣΤΟ ΒΕΡΔΗ

Ανάμεσα στα σκότη
σ’ εκατομμύρια χρόνια
η αγνή μορφή σου αιώνια
σαν ήλιος θα περνά·

κι η φωτεινή σου ιδέα
θα τρέχει απ’ άκρη σ’ άκρη,
κάτι στα ουράνια μάκρη
τρανά να κυβερνά.

Μπροστά σου θα περνάνε
τ’ αγέννητα τα χρόνια,
κι η μουσική σου αιώνια
στην πλάση θ’ αντηχεί,

ανάμεσα στου Δάντε
την άπλαστη αρμονία,
εκεί που του Φειδία
γροικιέται το σφυρί.




Πρωτοδημοσιεύθηκε στυο αθηναϊκό περιοδικό «Παναθήναια» (χρ. 1, τ. 5. 15 Ιανουαρίου 1903, σελ. 200).
Από το βιβλίο: Στέφανος Μαρτζώκης «Στίχοι βάρβαροι και άλλα ποιήματα», εισαγωγή – επιμέλεια Ευριπίδης Γαραντούδης, Ωκεανίδα, Αθήνα 2000, σελ. 174.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΤΖΩΝΝΥ ΚΑΣ

Κατά σύσταση του Τριστάνου

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο JOHNNY CASH


HURT

I hurt myself today
to see if I still feel
I focus on the pain
the only thing that's real
the needle tears a hole
the old familiar sting
try to kill it all away
but I remember everything
what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
upon my liar's chair
full of broken thoughts
I cannot repair
beneath the stains of time
the feelings disappear
you are someone else
I am still right here

what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

if I could start again
a million miles away
I would keep myself
I would find a way

ΡΟΒΕΡΤΟ ΧΟΥΑΡΡΟΣ!

ROBERTO JUARROZ


UN AMOR MÁS ALLÁ DEL AMOR...

Un amor más allá del amor,
por encima del rito del vínculo,
más allá del juego siniestro
de la soledad y de la compañía.
Un amor que no necesite regreso,
pero tampoco partida.
Un amor no sometido
a los fogonazos de ir y de volver,
de estar despiertos o dormidos,
de llamar o callar.
Un amor para estar juntos
o para no estarlo
pero también para todas las posiciones
intermedias.
Un amor como abrir los ojos.
Y quizá también como cerrarlos.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Flavia Vento.

ΧΑΙΝΤΕΛ: ΝΤΕΛΙΡΙΟ ΑΜΟΡΟΖΟ

Introduzione


Recitativo: Da quel giorno fatale
Aria: Un pensiero voli in ciel


Recitativo: Ma fermati, pensier
Aria: Per te lasciai la luce


Recitativo: Non ti bastava, ingrato
Aria: Lascia omai le brune vele
Recitativo: Ma siamo giunti in Lete
Entrée


Minuet
Aria: In queste amene piagge serene
Recitativo: Sì, disse Clori
Minuet (reprise)


GEORG FRIEDRICH HÄNDEL

DELIRIO AMOROSO, HWV 99

Τραγουδά η σοπράνο Natalie Dessay.
Την Le Concert d'Astrée διευθύνει ο Emmanuelle Haïm
Εγγραφή του 2005.

ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΑΔΙΑΦΑΝΗ

ΡΟΖΑ ΤΖΙΓΚΟΥΝΑΚΗ


[ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΠΙΣΩ ΜΑΣ]

Οι δρόμοι τρέχουν πίσω μας
Καθώς περπατάμε
Σκυφτοί και αμίλητοι
Βαθιά μέσα μας
Η φλόγα μιας πονεμένης εκδίκησης
Ένα χαμόγελο έχουμε ενοχής στα χείλη
Ένα βλέμμα ανησυχίας στα μάτια
Τη σφραγίδα ενός γνήσιου εμείς
Μια ψυχή αδιάφανη
Κι ένα σώμα κρυμμένο πίσω της.
Το σύνθημά μας είναι γραμμένο
Με κόκκινο μελάνι στο μέτωπο
Σε κάθε βήμα σηκώνουμε
Όλο και πιο ψηλά το κεφάλι.



Από το βιβλίο: Ρόζα Τζιγκουνάκη, «Τα χρώματα του έρωτα», Το Ροδακιό, Αθήνα 2001, σελ. 23.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟ 22: ΜΑΡΙΖΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MARIZA


OH GENTE DA MINHA TERRA

É meu e vosso este fado
Destino que nos amarra
Por mais que seja negado
Às cordas de uma guitarra

Sempre que se ouve o gemido
De uma guitarra a cantar
Fica-se logo perdido
Com vontade de chorar

Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi

E pareceria ternura
Se eu me deixasse embalar
Era maior a amargura
Menos triste o meu cantar

Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi

ΚΛΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΡΟΔΙΑΣ

JOSÉ MORENO VILLA (1887-1955)


ΩΡΙΜΗ ΦΩΝΗ

Το πράσινο άσε μου καλάμι σου,
Κλαράκι της ροδιάς για να σου δώσω.

Δε βλέπεις κόκκινος που ’ναι ο ουρανός,
Το κίτρινο που πνίγει τα χωράφια;

Τα πορτοκάλια λεν τριαντάφυλλο,
Τα ρόδα ευωδιάζουν σώμα ανθρώπου!

Το πράσινο άσε μου καλάμι σου,
Κλαράκι της ροδιάς για να σου δώσω.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΚΑΒΑΦΗΣ!

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ


ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μιά μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω
κ' ένα ειδύλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Αλλοίμονον, είν' υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
και απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ' αναιβώ ο δυστυχισμένος».
Ειπ' ο Θεόκριτος• «Αυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νάσαι υπερήφανος κ' ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».


Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Adriana Karembeu, σύζυγος του γίγαντα Κριστιάν.

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΓΚΑΝΣ Ν' ΡΟΥΖΕΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ GUNS N’ ROSES


PATIENCE

(1..2...1,2,3,4)
Shed a tear 'cause I'm missing you
I'm still alright to smile
Girl, I think about you every day now
Was a time when I wasn't sure
But you set my mind at ease
There is no doubt you're in my heart now
Said woman take it slow
It'll work itself out fine
All we need is just a little patience
Said sugar make it slow
And we'll come together fine
All we need is just a little patience
(inhale) Patience...
Ooh, oh, yeah

Sit here on the stairs
'Cause I'd rather be alone
If I can't have you right now, I'll wait dear
Sometimes, I get so tense
But I can't speed up the time
But you know, love, there's one more thing to consider
Said woman take it slow
Things will be just fine
You and I'll just use a little patience
Said sugar take the time
'Cause the lights are shining bright
You and I've got what it takes to make it
We won't fake it, Oh never break it
'Cause I can't take it

...little patience, mm yeah, ooh yeah,
Need a little patience, yeah
Just a little patience, yeah
Some more pati... (ence, yeah)
I've been walking these streets at night
Just trying to get it right (Need some patience, yeah)
It's hard to see with so many around
You know I don't like being stuck in a crowd (Could use some patience, yeah)
And the streets don't change but maybe the name
I ain't got time for the game
'Cause I need you (Patience, yeah)
Yeah, yeah well I need you
Oh, I need you (Take some patience)
Whoa, I need you (Just a little patience is all we need)
Ooh, this ti- me....

Η ΛΥΠΗΜΕΝΗ

YVES BONNEFOY (1923)


ΟΙ ΛΑΜΠΕΣ

Η Ιζόλδη κατοικεί μες στην υπόγεια μισοσκότεινη αίθουσα.
Το φόρεμά της έχει χρώμα ίδιο με των νεκρών την προσμονή,
είναι το πιο σβησμένο θαλασσί τούτου του κόσμου,
φθαρμένο, αποκαλύπτοντας την ώχρα των γυμνών βράχων.
Η Ιζόλδη είναι μονάχη, εκείνοι που έρχονται είναι σκοτεινοί,
σκύβουν με λάμπες πάνω απ’ το κορμί της.
Στ’ αλήθεια λένε, η Ιζόλδη πέθανε,
η Ιζόλδη η λυπημένη πέθανε, έτσι λένε.



Mετάφραση: Τάκης Σινόπουλος.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ


ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΜΕΛΑΧΡΙΝΗ

Μια όμορφη μελαχρινή
ναζιάρα και σκερτσόζα
τόσο πολύ με τυραννεί
και μου κρατάει πόζα

Θα την ζυγώσω μια βραδιά
και θα την αρωτήσω
πώς γίνεσαι τόσο κακιά
για σένα θα αρρωστήσω

Τα κατσαρά σου τα μαλλιά
τα μάτια σου τα μαύρα
μες την δική μου αγκαλιά
θα σβήσουν κάθε λαύρα

ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ (1960)


Ο ΛΑΪΚΟΣ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

            Στο Μάρκο Βαμβακάρη

Μέσα του
Φουσκοθαλασσιά.

Βρέχουν
τα κύματα τα μάτια του.

Το αλάτι
θόλωσε το βλέμμα του.

Τρέμουν τα χέρια
σαν πιάνει το οργανάκι του.

Και γίνονται
τα χέρια του πουλιά.

Και τα πουλιά
πετάνε στις καρδιές μας.

Τραγούδια
γίνονται.

ΧΑΡΡΥ ΜΑΡΤΙΝΣΟΝ!

HARRY MARTINSON (1904-1978)


PSALM

Död skapelse grundlade världen
och levande skapelse förde
tillsammans de ämnen och safter
som solen med värme berörde.

Den yttersta skapelsehärden
vet ingen, ej var den sig gömde
ej hur den i gåtfulla världsrum
sin gåta förstod och bedömde.

Om tidernas ursprungsgestaltning
tar tusen år att ens fråga.
Nu gäller det modet att leva
att död och förgängelse våga,

att plötsligt, när ingenting stämmer
se löftenas grunder försvinna.
Att ställd inför kraven som skrämmer
sin tillförsikt söka och vinna.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Denise Milani.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΙ ΙΤΑΛΟΙ

Χαρισμένο στον Locus Solus

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


ΕΛΛΗΝΕΣ, ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΙ ΙΤΑΛΟΙ

Έλληνες, Τούρκοι κι Ιταλοί
πήξανε τη Γερμανία,
λες και κάναν κατοχή
έξω απ' την καγκελαρία.

Πες στον παπα-Σταύρο,
προσευχή να κάνει,
πες στο μουεζίνη,
πες και στον ιμάμη.

Έλληνες, Τούρκοι κι Ιταλοί
παρατήσαν τους καυγάδες,
σκέφτονται τα σπίτια τους
και τις δόλιες τις μανάδες.

Πες στον παπα-Σταύρο,
προσευχή να κάνει,
πες στο μουεζίνη,
πες και στον ιμάμη.

Έλληνες, Τούρκοι κι Ιταλοί
κατεβήκαν σ' απεργία,
γιατί δύο Ισπανοί
θάφτηκαν στα μεταλλεία.

Πες στον παπα-Σταύρο,
προσευχή να κάνει,
πες στο μουεζίνη,
πες και στον ιμάμη.



Στίχοι: Φώντας Λάδης.
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.