ΔΙΑΘΗΚΗ

ELISEO DIEGO

 

ΔΙΑΘΗΚΗ

 

Παράξενο τὸ ἔλεός σας – εἶπε ὁ Σάντσο.

 

Ἔχοντας φτάσει στὰ χρόνια ποὺ

τὸ σκοτάδι δὲν μὲ παρηγορεῖ πλέον καθόλου

καὶ οἱ μικρὲς προφητεῖες μὲ φοβίζουν·

 

ἔχοντας φτἀσει στὰ χρόνια αὐτά·

 

κι ὅπως τοῦ καφὲ τὸ κατακάθι

ἀνοίγει τώρα ξαφνικὰ γιὰ μένα

τὸ στρογγυλὸ πικρό του στόμα·

 

ἔχοντας φτάσει στὰ χρόνια αὐτά·

 

χαμένη εἶναι πιὰ κάθε ἐλπίδα γιὰ

μιὰν ἄνοδο ποὺ νὰ φτουράει, ἀπ’ τὸ

νὰ βλέπω τῆς σκιᾶς τὴ γαλήνια ἐκτίναξη,

καὶ μὴν κατέχοντας εἰμὴ μόνο τοῦτα τὰ χρόνια·

 

μὴν κατέχοντας ἐν τέλει ἄλλο τι

πέρ’ ἀπ’ τὴ μνήμη μου τῶν νυχτῶν καὶ

τὴν τεράστια δονούμενη λεπτότητά της·

 

μὴν κατέχοντας τίποτ’ ἄλλο

μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ ἐκτὸς

ἀπ’ τὴ μνήμη μου, ἐκτὸς ἀπ’ αὐτὰ τὰ χρόνια·

 

ἀποφασίζω νὰ κάνω τὴ διαθήκη μου,

Εἶναι

αὐτή: σᾶς ἀφήνω

 

τὸν χρόνο, τὸν χρόνο ὁλόκληρο.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.