ΓΕΜΙΣΕ Η ΠΟΛΗ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΥΣ

ΠΑΝΑΓΟΣ ΠΕΠΠΑΣ


[ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΥΛΙ]

Ένα μεγάλο κόκκινο πουλί
φτεροκοπώντας με τις δυό ασπίδες του
κάθισε διαδοχικά
σ’ όλα τα περίπτερα της πόλης
ώσπου γέμισε η πόλη ανεμόμυλους.
Ύστερα έφυγε κι εσύ το ακολούθησες.
Ο δρόμος που πήραν τα πόδια σου
έχει τώρα μια μακριά λοφοσειρά.
Τί νά ’ναι αυτή η λοφοσειρά;
Μήπως κατασκευαστής κυμάτων;
Εμείς άνεμο θέλουμε.
Μήπως το ήλεκτρο που έχεις
όταν ο άνεμος εξασκείται στο σώμα σου;
Θά ’ταν ό,τι καλύτερο.



Από το βιβλίο: Πανάγος Πέππας, «Η ακακία της Ανδομάχης», Αθήνα 1986, σελ. 41.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟ 17: ΒΑΝΙΑ ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ

VÂNIA FERNANDES: FADO DA MADEIRA

ΑΡΚΑΝΤΖΕΛΟ ΚΟΡΕΛΛΙ

ARCANGELO CORELLI
Concerto Grosso, Opus 6 No. 8

I.Vivace – Grave
II. Allegro
III. Adagio - Allegro – Adagio
IV. Vivace
V. Allegro

Βιολιά: Caeli Smith και Sabrina Tabby.
Βιόλα: Madeline Smith.
Βιολοντσέλλο: Genevieve Tabby.

Ethical Society Building, Philadelphia
April 22, 2007

ΓΑΜΟΝΕΔΑ!

ANTONIO GAMONEDA


INVIERNO

La nieve cruje como pan caliente
y la luz es limpia como la mirada de algunos seres humanos,
y yo pienso en el pan y las miradas
mientras camino sobre la nieve.

Hoy es domingo y me parece
que la mañana no está únicamente sobre la tierra
sino que ha entrado suavemente en mi vida.

Yo veo el río como acero oscuro
bajar entre la nieve.
Veo el espino: llamear el rojo,
agrio fruto de enero.
Y el robledal, sobre tierra quemada,
resistir en silencio.

Hoy, domingo, la tierra es semejante
a la belleza y la necesidad
de lo que yo más amo.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Zoe Saldana.

ΠΡΟΠΟΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΤΡΑΒΙΑΤΑ" ΤΟΥ ΒΕΡΝΤΙ

Η ANNA NETREBKO (Violetta) ΚΑΙ Ο RICARDO VILLAZÓN (Alfredo) ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ GIUSEPPE VERDI


BRINDISI

Alfredo:
Libiamo, libiamo ne'lieti calici
che la belleza infiora.
E la fuggevol ora s'inebrii
a voluttà.
Libiamo ne'dolci fremiti
che suscita l'amore,
poichè quell'ochio al core
Omnipotente va.
Libiamo, amore fra i calici
più caldi baci avrà.
All:
Ah, libiamo;
amor fra i calici
Più caldi baci avrà

Violetta:
Tra voi tra voi saprò dividere
il tempo mio giocondo;
Tutto è follia nel mondo
Ciò che non è piacer.
Godiam, fugace e rapido
e'il gaudio dell’amore,
e'un fior che nasce e muore,
ne più si può goder.
Godiam c'invita un fervido
accento lusighier.

Όλοι:
Godiam, la tazza e il cantico
la notte abbella e il riso;
in questo paradise
ne sopra il nuovo dì.

Violetta:
La vita è nel tripudio

Alfredo:
Quando non s'ami ancora.

Violetta:
Nol dite a chi l'ignora,

Alfredo:
e' il mio destin così ...

Όλοι:
Godiamo, la tazza e il cantico
la notte abbella e il riso;
in questo paradiso ne sopra il nuovo dì.



Μαζί τους σε Konzertvereinigung η Wiener Staatsoper και οι Wiener Philharmoniker.

ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΛΕΝΘΙΑΣ

Τραγουδιστές της όπερας έχουν μεταμφιεσθεί σε πωλητές και ξαφνικά η αγορά της Βαλένθιας γεμίζει Βέρντι, Τραβιάτα.

Σ' ευαριστώ, Χρήστο Ψιτ., για την αποστολή.

Και βέβαια Viva Valencia!

Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

FRANCISCO DE QUEVEDO


ΣΤΗ ΛΙΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΓΕΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΚΟΜΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΑ

Του Μίδα θησαυρούς μες στα μαλλιά τυλίγεις, Λίση –
στις μπούκλες σου βαρύ, πολύχρυσο λογάρι εγράφη·
γαρύφαλλα, αίμα ευωδιαστό, τριγύρω στο λαιμό άφη-
σαν ίχνη μιας πληγής που δεν ποθεί ποτέ να κλείσει.

Πυρακτωμένες μίνες που με κήπους μοιάζουν, και ίση
αξία έχουν μ’ ένα μέγα θαύμα στου έρωτα τα εδάφη:
με μέλι αργό υβλαίο το πάριο μάρμαρο πλέον βάφει
τον όγκο του, όντας έτοιμο ροδώνες να γεννήσει.

Τα θαύματα στο γενναιόδωρό σου το κεφάλι
αιμοδιψής γινήκαν ομορφιά, μα, μόνο η μοίρα
αν θέλει, θα νικήσουν των βοστρύχων σου τα κάλλη.

Τα χείλη σου υποθάλπουν μαργαριταρένια σπείρα –
τα χείλη σου, αχ: ρουμπίνια που μιλάν, σοφό κοράλλι,
γλυκόλαλα γαρύφαλλα, πολύτιμη πορφύρα!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΞΕΦΥΓΕ

W.B. YEATS


ΓΛΥΚΙΑ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ

Η κόρη πάει χορεύοντας εκεί
Στη φυλλόσπαρτη, νεοθέριστη, απαλή
Χλοερή απλωσιά του κήπου·
Ξέφυγε από νιότη πικρή
Ξέφυγε από το πλήθος της
Ή από το μαύρο σύννεφό της.
Ω, χορεύτρια, ω, γλυκιά χορεύτρια!

Αν παράξενοι άνθρωποι φανούν απ’ το σπίτι
Για να την πάρουν μακριά, μην πείτε
Πως είν’ ευτυχισμένη όντας τρελή·
Πάρτε τους μ’ ευγένεια πιο ’κεί,
Αφήστε να τελειώσει το χορό της,
Αφήστε να τελειώσει το χορό της,.
Ω, χορεύτρια, ω, γλυκιά χορεύτρια!



Μετάφραση: Σπύρος Ηλιόπουλος.
Από το βιβλίο: William Butler Yeats, «Μυθολογίες και οράματα», εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια Σπύρος Ηλιόπουλος, Πλέθρον, Αθήνα 1983, σελ. 89.


**********************************


SWEET DANCER

The girl goes dancing there
On the leaf-sown, new-mown, smooth
Grass plot of the garden;
Escaped from bitter youth,
Escaped out of her crowd,
Or out of her black cloud.
Ah, dancer, ah, sweet dancer!

If strange men come from the house
To lead her away, do not say
That she is happy being crazy;
Lead them gently astray;
Let her finish her dance,
Let her finish her dance.
Ah, dancer, ah, sweet dancer!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΛΟΥΤΣΙΟ ΝΤΑΛΛΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο LUCIO DALLA


UN UOMO COME ME

Un uomo come me
se ha sete beve vino
se ha fame chiede il pane al suo vicino

Un uomo come me
quando regala un fiore
non è un fiore comprato ma è colto sotto al sole

Un uomo come me
la casa dove è nato
l'abita senza luna quando dorme sul prato

Un uomo come me
sorride e parla poco
perchè legge nei tuoi occhi e poi capisce il gioco

Un uomo come me
ha un buco dentro il cuore
lo senti gridare ma non credi all'amore

A un uomo come me
quando ti dice addio
tu dici arrivederci e pensi ancora a Dio

Un uomo come me
aspetta il tuo ritorno
liberando nel vento una rondine al giorno

Un uomo come me
si allontana di sera
credeva fosse inverno e muore a primavera

ΧΙΜΦΕΡΡΕΡ!

PERE GIMFERRER (1945)


CUNNUS

¿Si una flor sola, sólo un ramillete,
un susurrar de rubio se desliza,
si sólo en este pliegue un oro iza
el vértice de luz de tu florete?

¡Si no puedo decirte “Ven” o “Vete”,
si con mirarte mi ojo ya agoniza,
si tu pubis me borra como tiza,
si mi mástil navega ya sin flete!

¡Si sé decir que quiero que me digas
qué inflamarán en mí tus chimborazos,
de qué debo morir entre tus brazos
por la luz de los nardos y las higas,

de qué debo morir si en mí perdonas
la cortesía al aire que coronas
con la fulguración de tus espigas!



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Rosario Dawson.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΡΟΣΙΤΑ ΚΙΡΟΓΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ROSITA QUIROGA


APOLOGÍA TANGUERA

Tango rante, tu emoción
es el alma del suburbio,
para vos, el verso turbio
de mi parda inspiración.

Te lucís con tu pintón
y en cualquier baile orillero
sos un símbolo canero
que entra taconeando fuerte,
sos la risa, y sos la muerte,
vestida de Milonguero.

Sos entre el camandulaje
un cacho de mala suerte,
sos el barbijo de muerte
que rubrica el sabalaje.

Sos el alma del chusmaje
metida en un bandoneón,
sos la furca, la traición,
el piropo y el chamuyo,
y sos una flor de yuyo
que perfuma el corazón.

Sos el lamento tristón
que amarrocando sentidos,
te metés por los oídos
y escarbás el corazón.

Sos el réquiem compadrón,
el que gimió allá en París,
con tu canyengue, ¿me oís?
Vos fuiste el fiero remache
que hizo temblar al apache
y llorar a las Mimís.

Tango lindo que se estira
en un bandola atorrante
y que sale agonizante
mientras se baila y se aspira.

¡Tango' Sos como un tira
de prepotencia y de mal,
sos lágrima y delantal,
sos farolito de esquina
y sos tristeza de mina
que se clava en un puñal.



Στίχοι: Enrique Cadícamo.
Μουσική: Rosita Quiroga.
Τραγούδι του 1933.

ΤΟ ΠΑΪΔΑΚΙ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΟΣ


ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ

Στο διπλανό τραπέζι της κυριακάτικης ταβέρνας
  μύρια μύρια μύρια, εκ του εκατομμύρια
στο διπλανό τραπέζι της κυριακάτικης ταβέρνας
  άδες ρω άδες ρω εκ του χιλιάδες ευρώ
στο διπλανό τραπέζι της κυριακάτικης ταβέρνας
  πία πία πία εκ του χρεοκοπία
το παϊδάκι, ωχ αδερφέ, το ίδιο πάντα και ψητό.



Από το βιβλίο: Γιώργος Μίχος, «Τα Μαύρα του Γκόγια», Εκδόσεις Ενδυμίων, Αθήνα 2010.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟ 16: ΜΙΣΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MISIA: DUAS LUAS

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ

ΡΑΝΙΩ ΝΙΖΑΜΙΔΗ


ΜΙΣΗ ΦΡΑΣΗ

Έψαξα σε πόλεις κι εξοχές
ρώτησα τωρινούς κι αλλοτινούς ανθρώπους.
Στα σύννεφα ή στο χώμα
η απάντηση έμεινε ίδια.
Ναι, υπάρχει·
Η μισή εκείνη φράση
που την τέλεια αγάπη περιέχει:
Σ’ αγαπώ ανεξαρτήτως.
Υστερεί συντακτικώς,
μα δεν υπάρχουνε στο νόημα κενά.
Η κατάθεση είναι πλήρης.

Σ’ αγαπώ ανεξαρτήτως.




Από το βιβλίο: Ρανιώ Νιζαμίδη, «Άτρωτος ένας», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2008, σελ. 17.

ΜΠΕΤΟΝ ΓΥΑΛΙ ΜΟΛΥΒΙ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΟΤΑΝ ΓΚΩΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΟΛΒΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΒΟΥ

                 Στον Ηλία Μπαζίνα

Σαπούνια ραπτομηχανές βυκάνες
κινούν δροσιές και μόσχους στ’ αλωνάκι
οι ποιητές οπλίζονται με κάννες
που ’ν’ ανικανοποίητες παρά ’κει
από της βάτου τις βατές αφάνες

Των αφανών νερών οι μέσα κρήνες
τους κρίνους καρτερούν να τις αντλήσουν
ν’ αποκριθούν με σολ στα φα οι σωλήνες
να υφάνουνε στεφάνους που αν κλείσουν
μπαλλόνια θά ’ναι στης αλός τις θίνες

Στα χάη αγάλλονται άλλως όλβιοι στίβοι
με τις μαρμαρυγές πολλών αστέρων
που πολικός από ετών τούς θλίβει
καπνός και τα λοιπά του κάλβου φέρων
οργανισμός μπετόν γυαλί μολύβι