ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΚΟΣ

 

Η ΑΓΑΠΗ

 

REINER KUNZE

 

Η ΑΓΑΠΗ

 

Η αγάπη

είναι ένα άγριο ρόδο μέσα μας

Ριζώνει

στα μάτια,

όταν συναντούν του αγαπημένου προσώπου το βλέμμα

Ριζώνει

στα μάγουλα

όταν νιώθουν του αγαπημένου προσώπου την ανάσα

Ριζώνει

στου μπράτσου την επιδερμίδα

όταν του αγαπημένου προσώπου το χέρι την αγγίζει

 

Ριζώνει,

μεγαλώνει, τρανεύει,

κι ένα βράδυ

ή ένα πρωί

νιώθουμε απλώς ότι

απαιτεί μέσα μας χώρο

 

Η αγάπη

είναι ένα άγριο ρόδο μέσα μας

ανεξερεύνητο από τη λογική,

μη υποκείμενο σε αυτήν

Η λογική όμως

είναι ένα μαχαίρι μέσα μας

 

Η λογική

είναι ένα μαχαίρι μέσα μας

για να κόβει το ρόδο

μέσα από εκατό κλαδιά –

έναν ουρανό

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

TOY ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟ

 

REINER KUNZE

 

TOY ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΠΡΟΝΟΜΙΟ

 

Για τον Πέτερ Ρίχλο

 

Το ποίημα: αμορτισέρ του νου,

αποσβένει τους κραδασμούς

στα λιθόστρωτα του χρόνου

και στην παλιά πόλη του Τσέρνοβιτς

 

Όποιος νιώθει οικεία με την ποίηση σε πολλές γλώσσες

στο βάθος της απελπισίας βρίσκει μια λέξη,

που χαμογελάει

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΑΜΣΙ

 

PIER PAOLO PASOLINI

 

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΡΑΜΣΙ

 

Τα χρόνια εκείνα, 1948 και 1949, ανακάλυψα τον Γκράμσι. Μου πρόσφερε τη δυνατότητα να αποτιμήσω την προσωπική μου κατάσταση. Μέσω του Γκράμσι τοποθέτησα πλέον τη θέση του διανοούμενου -είτε με μικροαστική καταγωγή είτε εξ υιοθεσίας- μεταξύ του κόμματος και των μαζών, ως έναν πραγματικό άξονα διαμεσολάβησης μεταξύ των τάξεων. Πρωτίστως, όμως, επαλήθευσα σε θεωρητικό επίπεδο τη σπουδαία σημασία του αγροτικού κόσμου στην επαναστατική προοπτική. Η απήχηση του έργου του Γκράμσι ήταν κρίσιμη και καθοριστική για μένα.

 

Στις 27 Απριλίου 1937 ο Αντόνιο Γκράμσι, πέθανε στη Ρώμη μετά από δέκα χρόνια φυλάκισης και μαρτυρίου.

 

Μετάφραση; Γιώργος Κεντρωτής.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

 

ΣΕΦΕΡΗΣ

 

ΑΝΤΟΝΕΝ ΑΡΤΩ

 

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

 

ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

Εξαιρετική βραδιά στη Βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με τη συνδρομή του Γιώργου Καλογεράκη και του Κωνσταντίνου Πρίμπα της ομάδας "Δίκαιο και Τέχνη"

Θέμα: "Δίκαιο και Λογοτεχνική Μετάφραση: Μια απρόσμενη ερμηνευτική συνάντηση"

Μετά από περίπου 50 χρόνια ξαναβρέθηκα στους χώρους της Νομικής Σχολής.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

PABLO NERUDA

 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

Της Καραϊβικής θησαυροί, και αφροί αμύθητοι

και ξακουστοί, που σκάνε σ’ ένδοξα νερά γαλάζια,

σε ακτές ευωδιαστές που μοιάζουν και στο ασήμι

και στο χρυσάφι, τα καλοδουλεμένα από την άμμο,

των ονείρων αρχιπέλαγος εντατικό, κρυφές γωνιές

του ψίθυρου και της πυράς και της μεγάλης λάμψης,

και φοινικιές που αρμενίζουνε σαν κάστρα και καράβια,

βουνά με την πασίγλυκη μοσχοβολιά των ανανάδων,

νησιά βουερά που κόπιασαν στου ανέμου τον χορό

ωσάν κλητές νυφούλες σκόπιμα προσκαλεσμένες,

φυλές στο χρώμα το εύπορο της νύχτας και του ξύλου,

μάτια σαν τίς ατόφυες νύχτες της αστροφεγγιάς,

αγάλματα πού έστησαν τρανό χορό στα δάση

σαν κύματα πού οι θάλασσες βαθιά τ’ αγάπησαν,

κροκάτες λαγόνες που ακέραιο συντηρούσαν

στα κλαδιά τους πάνω των ερώτων τον ρυθμό,

στήθη σκουρόχρωμα σαν τα χώματα του κάμπου

με μόσχους γιασεμιών να αιωρούνται στις καλύβες,

μακριά μαλλιά αξεχώριστα από το σκοτάδι,

χαμόγελα που τά ’χτισε πέτρα την πέτρα το φεγγάρι,

κοκόδεντρα που τά ’κανε σκόνη σκόρπια ο άνεμος,

άνθρωποι που μιλούν σαν νά ’ν’ κιθάρες μεταξύ τους,

η φτώχια των νησιών και όλης της μακριάς ακτογραμμής,

κόσμος δίχως γη δική του, παιδιά χωρίς κουτάλια,

κοπέλες μουσικές που τις διευθύνει
το τύμπανο το μυστικό από της Αφρικής τα μέρη,

ήρωες μελαψοί και σκούροι στους καφετιώνες,

του ζαχαροκάλαμου εργάτες σκληροτράχηλοι,

γιοί του νερού, της ζάχαρης πατέρες,

του πετρελαίου, της μπανάνας αθλητές — ω!

ω εσύ Καραϊβική, με τις εκθαμβωτικές σου χάρες,

ω εσείς στεριά και θάλασσα με χίλια αίματα βαμμένες,

ω εσείς Αντίλλες με των ουρανών την ευλογία,

αλλ’ απ’ τον Διάβολο και τους ανθρώπους χαλασμένες,

έφτασε πιά, ήρθε η ώρα, των ωρών η ώρα,

έφτασε η ώρα που θα ξεδιπλωθεί ολάκερη η αυγή,

κι όποιος στο φως τολμήσει εμπόδιο νά ’μπει

ευθύς θα πέσει κάτω με τη ζωή του κλαδεμένη.

Κι όταν φωνάζω πως ήρθε η ώρα, έφτασε,

τη λευτεριά εγώ σκέφτομαι την ξανακερδισμένη·

στην Κούβα σκέφτομαι πώς αβγαταίνει ο σπόρος

ο χίλιες φορές αγαπημένος που τον περιμένουμε:

κι ο σπόρος τούτος, της αξιοπρέπειάς μας είναι ο σπόρος

που τόσα χρόνια την πληγώνουνε και την ποδοπατάνε,

κι όταν στ’ αυλάκια ο σπόρος πέφτει και βλασταίνει,

τότε υψώνονται και στους αγέρες ανεμίζουν

της αμερικάνικής μας επανάστασης οι φλογερές σημαίες.

 

Μετάφραση:  Γιώργος Κεντρωτής.