ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΥΛΙ

 

ANDRÉ BRETON

 

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΥΛΙ

 

Η γάτα ονειρεύεται και ρονρονίζει στο καφετί λαούτο. Εξετάζει εξονυχιστικά τα βάθη του έβενου και από μεροληψία αλλά και εξ αποστάσεως ακονίζει το λαμπερό μαόνι. Είναι η ώρα οπού η πιο τρελή σφίγγα του ριζαριού χαλαρώνει την προβοσκίδα της κατά χιλιάδες γύρω από την πηγή της Βωκλύζ και όπου παντού η γυναίκα δεν είναι τίποτα άλλο από κάλυκας ξέχειλος από φωνήεντα σε σύνδεση με την αμίμητη μανόλια της νύχτας.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

 

ANDRÉ BRETON

 

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

 

Κάτω από τις γέφυρες του Παρισιού, o ποταμός κερματίζει, μεταξύ άλλων φυλακτών, την ανάμνηση των πριαπειών στην εποχή οπού ο αρχηγός των ταχυδακτυλουργών απέδιδε φόρο τιμής στην κάθε τρελή γυναίκα. Και ο καθένας μας, παρακολουθώντας ακατάβλητα τη χίμαιρά του, περνάει και ξαναπερνάει από εκεί με το κολοκυθοκέφαλό του σαν άλλος κηφήνας.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΤΡΙΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

Ο ΣΕΦΕΡΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΤΡΙΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

εδώ

ΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΠΑΓΟΔΕΣ

VICENTE HUIDOBRO: ΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΠΑΓΟΔΕΣ

εδώ

ΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΠΑΓΟΔΕΣ

 

VICENTE HUIDOBRO

 

ΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΕΣ ΠΑΓΟΔΕΣ 

Ω ψυχή μου! Μπες στον εαυτό σου υποχωρώντας και μην ψάχνεις άλλο για της ζωής τα αινίγματα εν μέσω οχλαγωγίας· έλα στη Σιωπή.

 

Οι ψυχές είναι Παγόδες Απόκρυφες, μα και μυστηριώδεις συνάμα, η δε μοναξιά τους όντας γεμάτη κόσμους έχει αντηχήσεις παράξενες.

 

Είναι Παγόδες Απόκρυφες όπου υπάρχουν πολύ μικρές και μόλις αντιληπτές χειρονομίες, όμως είναι προ πάντων αυτές που φαίνονται μεγάλες στο μυαλό μας. Τούτες οι χειρονομίες εμφανίζονται πάνω απ’ τα δυνατότερα πάθη της ζωής και εξάπτονται όντας συγχρόνως αναγγελίες πραγμάτων ανώτερων.

 

Ψυχή μου, πέρνα δίχως φόβο στη Θεία Παγόδα, και το φως του φεγγαριού που μπαίνει από την πόρτα θα σε συνοδεύσει στα πρώτα σου λίγα βήματα· εκεί που τελειώνει η κυριαρχία του σταμάτα, διαλογίσου πρωτίστως ό,τι έχεις δει και κατόπιν κάνε το βήμα και πέρνα στο απόλυτο σκοτάδι, μπες και γρήγορα θα το συνηθίσουν τα μάτια σου.

 

Η Απόκρυφη Παγόδα είναι γεμάτη γλυκιά Αρμονία, και θα νιώσεις τις αισθήσεις σου να κολυμπούν σε θάλασσα άπειρης μέθης.

Τα μάτια μου έχουν τυφλωθεί κοιτάζοντας μάταια το σκοτάδι του φωτός και γι' αυτό γυρεύουν τώρα το φως του σκότους.

Τα πόδια μου είναι κουρασμένα να τρέχουν και να τρέχουν συνέχεια σε άλλα και άλλα μονοπάτια.

Έλα, Ψυχή μου, και κοντεύουμε: Το Μονοπάτι του Μεταξιού είναι το μόνο που σε βγάζει στην Απόκρυφη Παγόδα.

 

Πρώτα όμως άκουσε κάτι εδώ:

Για να μπορέσεις να φτάσεις στη μεγάλη Παγόδα, το μέτωπό σου θα πρέπει να έχει γίνει απ’ τον διαλογισμό κατάχλομο.

Τα μάτια σου θα πρέπει να λάμπουν, ν’ αστράφτουν από τρυφερότητα.

 

Πρέπει να σκεπάσεις τ’ αφτιά σου με το πανωφόρι σου, για να μην νιώσεις κανέναν απ’ έξω θόρυβο, αλλά μάλλον το νόστιμο από μέσα τραγούδι που μοιάζει μ’ εκείνους τους νυχτερινούς θορύβους που ακούγονται στα βουνά.

Πρέπει ν’ αγαπάς τη Φύση με θάμβος πυρετικό και πρέπει να είσαι πάντοτε έτοιμη για τις ακόμα μεγαλύτερες εκπληκτικές ναρκώσεις.

Να ζητάς πάντα το αληθές νόημα των πάντων. Το νόημα των δέντρων, του ποταμού και της φωτιάς,

το νόημα των βουνών και της νύχτας, το νόημα της γης και του αέρα, του έρωτα και του πόνου.

 

Εσύ, Ψυχή μου, εσύ πρέπει να είσαι σ’ επαφή με την ψυχή των πραγμάτων, πρέπει να φτάσεις στις έσχατες ρίζες τους.

Βάλε σε όλα το πάθος σου, Ψυχή μου, και θα δεις πόσα πράγματα μένουν ακόμα για να σε εκπλήττουν.

 

Μα μην αφήσεις τούτο το πάθος να ταράξει τη γαλήνη σου, πρέπει να είσαι πάντοτε ήρεμη, να κολυμπάς σε άφατη γλυκύτητα, γεμάτη ιερό ενθουσιασμό, σαν εκείνα τα μεγάλα άνθη που αιωρούνται την ώρα που επικρατεί υπερθαύμαστη ηλιοφάνεια πάνω από τη μέση κάτι γαλήνιων λιμνών.

 

Ψυχή μου, γύρεψε να βρεις το μονοπάτι του μεταξιού που περνάει μέσ’ από σένα την ίδια.

 

Ζήτησε την απομόνωση.

Και πόσο εύκολο είναι, αν έχεις ήδη πεισθεί για την κενότητα των πάντων.

Πόσο εύκολο είναι, αν συνειδητοποιήσεις ότι αυτή η επιθυμία για απόλυτη πληρότητα, που είναι ό,τι σε κάνει άπειρη, ουδέποτε θα εκπληρωθεί.

Όταν έχεις δοκιμάσει όλες τις απολαύσεις και έχεις γευτεί όλα τα θέλγητρα και αναρωτιέσαι αν είσαι ευτυχισμένη, εσύ η ίδια θ’ απαντήσεις με ειλικρίνεια στον εαυτό σου: Όχι ακόμα.

 

Όταν έχεις κατακτήσει όλες τις επιστήμες και αναρωτιέσαι αν είσαι ευτυχισμένη, εσύ η ίδια θ’ απαντήσεις γεμάτη πόνο και απογοήτευση: Όχι ακόμα.

 

Όταν έχεις φτάσει να έχεις ικανοποιήσει ό,τι ορέχτηκες και επιθυμούσες, ό,τι λαχτάρησες και προσευχόσουν και αναρωτιέσαι αν είσαι ευτυχισμένη, εσύ η ίδια θ’ απαντήσεις με τραγική απελπισία: Όχι ακόμα.

 

Όχι ακόμα. Κάτι λείπει. Όχι ακόμα τώρα και ξανά και πάντα όχι ακόμα. Τίποτα δεν μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους. Δεν υπάρχει αγκαλιά να μπορεί να υποτάξει τις αόριστες ορέξεις μας για πάντα, δεν υπάρχει έρωτας να μπορεί να μας απομονώσει σε σημείο που να μας κάνει να ξεχάσουμε τα πάντα, δεν υπάρχει κανένα μεγάλο και ευγενές επίτευγμα να μας απελευθερώνει από αυτή την απέλπιδα ανησυχία, και όταν το κεφάλι μας αναπαύεται πάνω σε αγαπημένο στήθος, μπορεί εμείς και να σκεφτόμαστε άλλο στήθος.

Δεν μπορούμε να παρατείνουμε καμία μετρίως ευτυχή στιγμή, και αν τυχόν το μπορούσαμε, η ανία θα μας έφερνε σίγουρα μια καμουτσικιά στα μούτρα.

 

Ψυχή μου, την πλησμονή αν θέλεις να πετύχεις, ψάξε βρες το μονοπάτι του μεταξιού και μπες στην Απόκρυφη Παγόδα.

Ψυχή μου, την πλησμονή αν θέλεις να πετύχεις, βούλιαξε βαθιά στον εαυτό σου μέσα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙΣΑΡ ΚΑΝΤΟΝΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

 

Yorgos Kentrotís nació en Molaoi, Laconia, en 1958. Es poeta, escritor y traductor. Realizó estudios universitarios en su país, Italia y Alemania. Actualmente, se desempeña como profesor de Teoría de la Traducción Literaria en la Universidad Jónica de Corfú. Su labor de traductor abarca el griego antiguo, el latín y varias lenguas europeas modernas. Publicó hasta el presente seis poemarios, dos novelas, ocho libros de ensayo y más de setenta trabajos de traducción. En los últimos días, tuvo la gentileza de enviarme por correo postal “Los límites del silencio” (2023), antología poética traducida al español por José Antonio Moreno Jurado y publicada en España por Padilla Libros Editores y Libreros. Con todo agradecimiento, comparto aquí dos poemas de muestra:

*

TRADUCIENDO A BRECHT

. A la memoria de Franco Fortini

Mientras me traduces (me dijo Brecht en mi

sueño), veo que te pegas a mis palabras con

intransigencia. Si añades pensamientos-

palabras tuyas, añadirás valor al valor de mis

versos. Mira mi material como brújula e índice

y no con la norma de la ley o las consecuencias. Yo fui

. primero en el

desorden por doquier y siempre sacaba

sobrevalor de ideas de la dialéctica de la calle.

Por eso te digo: me gusta la traición del texto;

me muestra que en el fondo me has entendido.

¡Duda de mis escritos, dado que pones

a hablar mi lengua en la tuya!

Cuantos entienden de poética no ven daño en

ello. Tú sabes la mejor solución para mí.

Lo que yo digo lo coge quien me cuestione;

a nuestros semejantes les preocupa ser libres, no esclavos.

*

JOYAS VARIADAS

(Esquilo, Agamenón, vv. 914-930)

. Dedicado a Yiula Trigazi

Hija de Leda, te había dejado aquí para que

guardaras mi palacio. Oh Clitemnestra, volví

y siento –para convencerte

de que vencí– que debo, en lo que te opones

a mí, imitar a los bárbaros, anda y mira

a quien hablas: a mí. Te resolveré

de una vez las dudas y te pediré

que me mires como hombre y me clasifiques

entre la gran multitud de los mortales. Los

adornos, las joyas no añaden ni una i a la fama

de los hombres. Pero también los dioses te suben a su lado

si ven que los respetas y deseas mucho al

hombre que te desea mucho en los antros

de los placeres que persigues como la misma respiración.

************************

Querido amigo: gracias, una vez más, por obsequiarme “Los límites del silencio”. Quiero que sepas que valoro inmensamente tu libro, tanto por la altitud poética del lenguaje como por la profundidad y sutileza de los significados. Hay en él conocimiento, imaginación, ingenio, profusión de recursos y una ostensible vocación estética, que lo hacen inmejorable. Celebro su publicación y espero que encuentre en la lengua española los lectores que merece. Como verás, hoy compartí una muestra del mismo en mi página de Facebook; son apenas dos poemas de los muchos que me gustaron. Van saludos y un abrazo afectuoso. C.C.

ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΠΕΤΡΑΤΟ

 

Στον Κορυδαλλό

Με τον Πάμπλο Νερούδα και τον Αντώνη Πετράτο

ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ

 

ΣΤΗ ΝΕΜΕΑ

 

ΣΤΗ ΝΕΜΕΑ

μιλώντας για τον αείμνηστο φίλο και συμμαθητή Γιώργο Ανδριανάκο

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...

ΣΧΕΤΙΚΟ

 

VINCENT BOUNOURE

 

ΣΧΕΤΙΚΟ

 

Οι παλιοί επιστρέφουν για να φτύσουν

Προς τις εκβολές όπου ενδιαιτώνται ακόμη

Τα γαλάζια σαν όπλα άλγη.

 

Κάποιος  κέρδισε αυτήν ακριβώς τη χειρολαβή

Που μοιάζει με τον κύκλο της απόγνωσης

Εκεί όπου αντηχεί η σαρωτική των γενεαλογιών πλημμυρίδα.

 

Η σπίθα με το φωτοστέφανο της θέλησης

Περνάει ανάμεσα από δύο νερά, ταχυδρόμος πανέμορφος.

Πίσω μας ξεπαγώνει ο καταρράκτης.

Το δε κουνάβι είναι εκεί.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

 

VINCENT BOUNOURE

 

ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

 

Οι ευτυχείς στιγμές του χαμένου στη θάλασσα στοχασμού

Μαζί με τα τομάρια των ονάγρων και τις σφραγίδες,

Την καταστροφή μιας κιονοστοιχίας, το λυκόφως

Κάνουν να κουδουνίζει η ξύστρα.

 

Όσοι έφαγαν τη μάνα τους

Και κοιμούνται με το πεπρωμένο,

Τενάγη παγωμένα,

Έχουν την ευκινησία των μικρών σκλάβων

Να τραγουδούν ακουμπισμένοι σ’ ένα πουρναρόφυλλο.

 

Ο τόπος μπορούσε να χαμογελάσει,

Τα δε δέντρα χρωματισμένα με υπομονή

Το απόγευμα λαμπυρίζουν.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΣΚΗΠΤΡΟ

 

VINCENT BOUNOURE

 

ΣΚΗΠΤΡΟ

 

Σαν καταυλισμός μυρμηγκιών σε μια πόλη ερημωμένη λόγω ξηρασίας,

Σαν τιρκουάζ ράπισμα μέσα σε δάσος,

Η ομολογία μιας καλλονής και η επακόλουθη καταστροφή.

 

Φέρει το όλο δοκάρια στήθος της στον άγιο Λόγο,

Το στήθος της έγινε μαύρο και λούζεται σε ίσκιους αναγνωρισμένους

Κάτω από τον ουρανό που είναι εκεί και στρογγυλοκάθεται.

 

Τα χαρακτηριστικά της κερδίζονται στα κούτσουρα του τζακιού,

Το αμετάκλητο και ο θάνατος τυγχάνουν συνένοχοι

Που υπηρετούν στο ζωντανό μωσαϊκό.

 

Κι ελόγου της άφησε εν τέλει τη λέαινα στα πρόθυρα της περιφρόνησης των Ολμέκων.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ

 

VINCENT BOUNOURE

 

ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ

 

Το στόμα που έχει πάνω στο μέτωπό της τρώει μια φεγγαρόπετρα.

 

Εκεί και η σφραγισμένη χόβολη.

Το ελεφαντόδοντο είναι αδιαφανές στους πυροβολισμούς,

Οι αναπαλλοτρίωτες καρφίτσες στα στριφώματα

Είναι σαν βόστρυχοι σε λαμπτήρα κεκλιμένο.

 

Ο χλομός σπινθήρας στο φαράγγι

Αναβλύζει στην όποια ροϊκή απόπειρα.

 

Το αβγό έπεσε γογγύζοντας στο στήθος της

Όντας φράχτης στ’ αγριόχορτα των αραχίδων

Και στις κλαγγές των πολυελαίων

Καθ’ οδόν προς τις γκρεμίλες.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.