ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΣΕΞΤΕΤΟ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΠΡΑΚΑΝΙΚΟ

ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ SEXTETO FRANCISCO PRACÁNICO: BARRIO POBRE

ΞΑΝΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ


Ο ΚΟΛΠΟΣ ΤΗΣ ΡΟΔΙΑΣ

Ο άναρχος κόλπος της Ροδιάς είν’ η φωλιά σου
για εκεί κινήσαμε και φτάσαμε τρεις φίλοι
ο πιο ψηλός που έφυγε πρώτος έλυσε τη βάρκα
ετοιμασθήτε είπ’ ο πορθμέας να περάσομε
στην υγρασία και στ’ άφεγγα των σπλάχνων της
μ’ ένα πριάρι στην κοιλιά του κήτους

Τότε η γυναίκα που ήταν λύχνος της σαρκός μου
ξεκόπηκε από μπρός μας πέταξε τα πέπλα
κι απλώθηκε επί των υδάτων σ’ όλον τον ορίζοντα
με το κορμί της υδατόσημο και μήτρα

Κλείνω τα μάτια ακούω την εκκόλαψη
τ’ ανοίγω κι ο οργασμός της με τρελλαίνει
η χαρακιά της ήβης που έσκυψε και φίλησε
ο πειρατής ακόμα πάλλεται
κι ο κόλπος σπαρταρά κι ανοιγοκλείνει
γεμίζει αλλόκοτα πουλιά και όντα
μέσ’ από ρίζες και χυμούς σπόρους και σπέρματα
κι αυγά που σπάζουν η ζωή
ξανά γεννιέται



Από το βιβλίο: Γιάννης Δάλλας, «Περίακτος», Τυπωθήτω, Αθήνα 2011, σελ. 16.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΤΖΩΝΝΥ ΚΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο JOHNNY CASH: GHOST RIDERS IN THE SKY

ΤΑΝΑΓΡΑΙΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


Ο ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ

Μιά μέρα, είχε τελειώσει τα σταμνιά, τις γλάστρες, τα τσουκάλι.
  Του περίσσεψε
λίγος πηλός. Έφτιαξε μιά γυναίκα. Τα στήθια της
μεγάλα και στητά. Γύρισε αργά στο σπίτι του.
Τον γκρίνιασε η γυναίκα του. Δεν αντιμίλησε. Την άλλη μέρα
κράτησε πιότερο πηλό, κι ακόμα πιότερο την άλλη.
Δε γύρισε στο σπίτι του. Η γυναίκα του τον χώρισε.
Καίνε τα μάτια του. Μισόγδυμνος. Μ’ ένα ζουνάρι κόκκινο
  στη μέση του.
Πλαγιάζει ολονυχτίς με πήλινες γυναίκες. Τα χαράματα
ακούς να τραγουδάει πίσω απ’ τη μάντρα του σταμνάδικου.
Έβγαλε και το κόκκινο ζουνάρι του. Γυμνός. Θεόγυμνος.
  Και γύρω του
τ’ άδεια σταμνιά, τ’ άδεια τσουκάλια, οι άδειες γλάστρες
κι οι ωραίες, τυφλές, κωφάλαλες γυναίκες με τα δαγκωμένα στήθια.



Από την ποιητική συλλογή «Ταναγραίες» (1967)
Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα», τ. Θ΄, Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 1989, σελ. 317.

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΫΛΑΝΘΟΥ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΔΡΙΒΑΣ


[ΞΕΦΤΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ]

Ξεφτισμένο το σύννεφο
ακατοίκητο το σπίτι του ήλιου.
Η αγροτική δαντέλα
η σκιά του αΰλανθου
παραληρεί σαν άμμος της ερήμου
ο πεινασμένος σκύλος
και το παιδί που έφυγε με το παιχνίδι του:
ένα καλάμι.
Κι εγώ να κοιτάζω να βρω σημεία της επιστροφής σου
από τη ράχη της σφαγμένης γης.

Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ: Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ


Στίχοι: Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις.

ΒΕΡΛΑΙΝ!

PAUL VERLAIN


BEAUTÉ DES FEMMES

Beauté des femmes, leur faiblesse, et ces mains pâles
Qui font souvent le bien et peuvent tout le mal,
Et ces yeux, où plus rien ne reste d’animal
Que juste assez pour dire : « assez » aux fureurs mâles !

Et toujours, maternelle endormeuse des râles,
Même quand elle ment, cette voix ! Matinal
Appel, ou chant bien doux à vêpre, ou frais signal,
Ou beau sanglot qui va mourir au pli des châles !...

Hommes durs ! Vie atroce et laide d’ici-bas !
Ah ! que du moins, loin des baisers et des combats,
Quelque chose demeure un peu sur la montagne,

Quelque chose du cœur enfantin et subtil,
Bonté, respect ! Car, qu’est-ce qui nous accompagne,
Et vraiment, quand la mort viendra, que reste-t-il ?



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Almudena Fernandez.

Ο ΚΡΥΣΤΙΑΝ ΤΖΙΜΕΡΜΑΝ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟ ΣΟΠΕΝ

Ο KRYSTIAN ZIMERMANN ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ CHOPIN: MAZURKA opus 24, No. 1

ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΚΙΑ

GIUSEPPE UNGARETTI


ΑΝΙΑ

Και η νύχτα αυτή θα περάσει

Τούτη η μοναξιά σε σεργιάνι
αβέβαιη σκιά απ’ τα σύρματα του τραμ
στην υγρή άσφαλτο

Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
Να ταλαντεύονται
μισοκοιμισμένα


Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΛΟΡΕΝΤΑΝΑ ΚΑΖΕΛΛΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η LOREDANA CASELLA: RUNDINELLA

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΠΟΛΥ

Ή ανάρτηση αφιερώνεται στην Πολυξένη

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΤΗΝ "ΠΟΛΥΞΕΝΗ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΤΟΝΕΝ ΑΡΤΩ!

ANTONIN ARTAUD


LA RUE

La rue sexuelle s’anime
le long de faces mal venues,
les cafés pepiant de crimes
deracinent les avenues.

Des mains de sexe brûlent les poches
et les ventres bouent par-dessous;
toutes les pensées s’entrechoquent,
et les têtes moins que les trous.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Adriana πρώην Karembeu.

ΚΑΡΑΝΤΟΥΖΕΝΙ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ


ΚΑΡΑΝΤΟΥΖΕΝΙ

Έπρεπε να ρχόσουνα μάγκα
μες τον τεκέ μας
και ν' άκουγες το μπαγλαμά
και τις διπλοπενιές μας.

Να κάτσεις να φχαριστηθείς
ν’ ακούσεις και λιγάκι
θέλεις δε θες να σηκωθείς
βόλτα για ζεϊμπεκάκι.

Ν’ άκουγες το αραμπιέν
και το καραντουζένι
και σε λιγάκι θά ’λεγες
ο αργιλές θα γένει.

Να σου φύγουν οι καημοί
να σπάσεις νταλγκαδάκι
απ’ τις πενιές που θά ’κουγες
από το μπουζουκάκι.

ΠΟΥΘΕΝΑ

VLADIMÍR HOLAN


ΤΟ ΠΑΙΔΙ

Ένα παιδί με το αφτί πάνω στις ράγες
αφουγκράζεται
στην πανταχού παρούσα μουσική παραδομένο
και λίγο νοιάζεται αν το τραίνο
φεύγει ή έρχεται.
Εσύ όμως κάποιον πάντοτε περίμενες
πάντοτε χώριζες από κάποιον
μέχρι που ανακάλυψες τον εαυτό σου
και δε βρίσκεσαι πια πουθενά.



Μετάφραση: Αμαλία Τσακνιά.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΟΥΡΟΛΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ROBERTO MUROLO


SILENZIO CANTATORE

Zitta,
stanotte, nun dicere niente,
cademe 'mbraccia, ma senza parlà...
Dòrmeno 'e ccose nu suonno lucente...
nu suonno 'e 'na notte d'està:

Marì
dint'o silenzio
- silenzio cantatore -
nun te dico parole d'ammore,
ma t'e' ddice 'stu mare pe' me!...

Dimme:
stanotte si' tutta d''a mia?
Ll'uocchie tuoie belle me diceno 'e sì...
No, cu 'sta luna, nisciuna buscia
'sta vocca busciarda po' di!...

Marì
dint''o silenzio,
- silenzio cantatore -
nun te dico parole d'ammore
ma t'e' ddice 'stu cielo pe' me!...

Marì
dint''o silenzio,
- silenzio cantatore -
nun te dico parole d'ammore
ma t'e' ddice 'o silenzio pe' me!...



Μουσική: Gaetano Lama.
Στίχοι: Libero Bovio.