ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΣΕΛΙΑ ΚΡΟΥΣ

Ειδική αφιέρωση στον Γερόγαυρο

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η CELIA CRUZ


MUÑECAS DEL CHA CHA CHA

Tengo una muñeca
Que baila cha cha cha
Marca unos pasitos
Y baila cha cha cha

Una muñequita
Que canta cha cha cha
Abre su boquita
Y dice cha cha cha

Muñecas que por su hermosura
Dedican la vida a bailar
Luciendo su bella figura
Y no hay corazón para amar

Tengo una muñeca
Que baila cha cha cha
Marca unos pasitos
Y baila cha cha cha

Una muñequita
Que canta cha cha cha
Abre su boquita
Y dice cha cha cha

Muñecas que por su hermosura
Dedican la vida a bailar
Luciendo su bella figura
Y no hay corazón para amar

(tengo una muñeca)
(que baila cha cha cha)
(marca unos pasitos)
(y baila cha cha cha)

Ay, muñeca preciosa
Qué linda tú estás
Tú marca unos pasitos
Y baila cha cha cha

(tengo una muñeca)
(que baila cha cha cha)
(marca unos pasitos)
(y baila cha cha cha)

Ay, te gusta la rumba
Te gusta el batás
Pero más te gusta
Bailar el cha cha cha

(tengo una muñeca)
(que baila cha cha cha)
(marca unos pasitos)
(y baila cha cha cha)

(tengo una muñeca)
(que baila cha cha cha)
(marca unos pasitos)
(y baila cha cha cha)

Cha cha cha, cha cha cha...
Muñeca preciosa
Qué linda tú estás

(tengo una muñeca)
(que baila cha cha cha)
(marca unos pasitos)
(y baila cha cha cha)

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΡΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ: ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Μουσική: Κώστας Χατζής
Στίχοι: Ξενοφώντας Φιλέρης


***************




ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Μουσική: Γιάννης Πουλόπουλος
Στίχοι: Πυθαγόρας


***************




ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

Στίχοι & μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Τραγούδι του 1969


***************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΩ


Στίχοι & μουσική: Νίκος Καλογερόπουλος.

Ο ΜΑΡΚ ΟΖΕΡΕ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΛΟΥΙ ΑΡΑΓΚΟΝ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ.

Ο MARC OGERET ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ LOUIS ARAGON


MAINTENANT QUE LA JEUNESSE

Maintenant que la jeunesse
s'éteint au carreau bleui
Maintenant que la jeunesse
machinale m'a trahi

Maintenant que la jeunesse
tu t'en souviens souviens-t-en
Maintenant que la jeunesse
chante à d'autres le printemps

Maintenant que la jeunesse
n'est plus ici n'est plus là
Maintenant que la jeunesse
suit un nuage étranger

Maintenant que la jeunesse
a fui , voleur généreux
me laissant mon droit d'aînesse
et l'argent de mes cheveux
Il fait beau a n'y pas croire
Il fait beau comme jamais

Quel temps quel temps sans mémoire
on ne sait plus comment voir
ni se lever ni s'asseoir
Il fait beau comme jamais

C'est un temps contre nature
comme le ciel des peintures
comme l'oubli des tortures
Il fait beau comme jamais

Frais comme l'eau sous la rame
un temps fort comme une femme
un temps à damner son âme
Il fait beau comme jamais

Un temps à rire et à courir
un temps à ne pas mourir
un temps à craindre le pire
Il fait beau comme jamais

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΑΡΛΟΣ ΓΑΡΔΕΛ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS GARDEL: MILONGA SENTIMENTAL

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ Ο ΕΡΩΣ Η ΖΩΗ

PAUL ELUARD


Ο ΘΑΝΑΤΟΣ Ο ΕΡΩΣ Η ΖΩΗ

Επίστευα μπορώ τα βάθη να σπάσω το άπειρο
Με την ολόγυμνή μου οδύνη δίχως επαφή χωρίς αντίλαλο
Μες στην ειρκτή μου ξάπλωσα επάνω σε παρθένες θύρες
Σαν τον νεκρό τον σώφρονα που ’ξερε να πεθάνει
Τον νεκρό που ουδείς στεφάνωσε πλην της μη ουσίας του
Στα παράλογα κύματα ξάπλωσα του δηλητήριου
Που το ρούφηξε ένας για τέφρες έρωτας βαθύς
Η μοναξιά μου πιο ζωηρή μου φάνηκε απ’ το αίμα

Της ζωής ήθελα να καταργήσω την ενότητα
Με τον θάνατο ήθελα να μοιραστώ τον θάνατο ν’ ανοίξω
Την καρδιά μου στο κενό και το κενό σε ζωή καινή
Όλα να τα σβήσω τίποτα να μην υπάρχει ούτε τζάμι ούτε χνώτο
Ούτε τίποτα μπροστά και τίποτα πίσω ένα τίποτα τέλειο ακέραιο
Τον πάγο είχα εξαλείψει των ενωμένων χεριών
Τον χειμέριο είχα εξαλείψει σκελετό
Του πόθου για ζωή που εκμηδενίζεται.

          *

Ήρθες εσύ και τότε πήρε και πάλι η φωτιά τα πάνω της
Ο ίσκιος υποχώρησε του Άδη το ψύχος εγέμισε άστρα
Κι η γη ξανασκεπάστηκε
Από τη φωτεινή σου σάρκα κι εγώ ένιωσα πανάλαφρος
Ήρθες εσύ και η μοναξιά νικήθηκε
Πλέον είχα οδηγό στη γη εγνώριζα
Πού να πάω κι έμαθα πως είμαι αδιάστατος
Προχωρούσα εκέρδιζα χώρο και χρόνο

Ερχόμουν σε σένα ερχόμουν στο φως αενάως
Η ζωή είχε σώμα το πανί της άνοιγε η ελπίδα
Ο ύπνος έσταζε όνειρα και η νύχτα
Υποσχόταν αισιόδοξα στον όρθρο βλέμματα
Της ωλένης σου οι αχτίδες την ομίχλη μισάνοιγαν
Το στόμα σου τό ’χε η πρώτη δρόσος νοτίσει
Κατάπληκτη η ανάπαυση αναπληρούσε τον κάματο
Κι εγώ τον έρωτα λάτρευα όπως στις πρώτες μου μέρες.

          *

Τα χωράφια οργώθηκαν τα εργοστάσια αστράφτουν
Το στάρι μέσα στις φουσκονεριές βρίσκει τη φωλιά του
Ο θερισμός ο τρύγος αναρίθμητες έχουνε μάρτυρες
Τίποτα δεν είναι απλό και μόνο και μόνο απλοϊκό
Η θάλασσα βρίσκεται στα μάτια του ουρανού ή της νύχτας
Την ασφάλεια στα δέντρα την παρέχει το δάσος
Και οι τοίχοι των σπιτιών για δέρμα έχουν τομάρι κοινότατο
Μονίμως δε οι δρόμοι διασταυρώνονται

Για τη συναντίληψη φτιαχτήκαν οι άνθρωποι
Για να καταλαβαίνονται και ν’ αγαπιούνται
Έχουν παιδιά που πατέρες θα γίνουν ανθρώπων
Έχουν παιδιά ανέστια και άτοπα
Που θα επινοήσουν τους ανθρώπους εκ νέου
Τη φύση και την πατρίδα τους
Φύση και πατρίδα των ανθρώπων όλων
Πατρίδα και φύση όλων των εποχών των χρόνων.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ

Ειδική ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ αφιερωμένη στον Χρήστο και στην Αναστασία.

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ


ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
(Πρόλογος)

Πάλι μεθυσμένος είσαι, δυόμιση ώρα της νυχτός.
Kι αν τα γόνατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
μπρος στο κάθε τραπεζάκι. "Γεια σου, Kωνσταντή βαρβάτε"!
― Kαλησπερούδια αφεντικά, πώς τα καλοπερνάτε;

Ένας σού ’δινε ποτήρι κι άλλος σού ’δινεν ελιά.
Έτσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπελιά.
Kι αν σε πείραζε κανένας, -αχ, εκείνος ο Tριβέλας!-
έκανες πως δεν ένιωθες και πάντα εγλυκογέλας.

Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά...
H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Aχ, πού ’σαι, νιότη, πού ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΧΟΡΧΕ ΒΑΛΝΤΕΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο JORGE VALDEZ: CHIRUZA

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΟΛΟΡΕΣ ΠΡΑΔΕΡΑ

Φρεσκοαναρτημένο στο γιουτιούμπ.


ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MARÍA DOLORES PRADERA: CALLE SIN RUMBO

ΧΟΥΓΚΟ ΜΠΑΛ!

HUGO BALL


WOLKEN

elomen elomen lefitalominal
wolminuscalo
baumbala bunga
acycam glastula feirofim flinsi

elominuscula pluplubasch
rallalalaio

endremin saxassa flumen flobollala
fellobasch falljada follidi
flumbasch

cerobadadrada
gragluda gligloda glodasch
gluglamen gloglada gleroda glandridi

elomen elomen lefitalominal
wolminuscalo
baumbala bunga
acycam glastala feirofim blisti
elominuscula pluplusch
rallabataio

ΕΥΡΗΜΑ ΤΙ ΜΟΙΣΑΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


      Στον Δημήτρη,
      για την από κοινού μελέτη
      του πλατωνικού Ίωνος

ΕΥΡΗΜΑ ΤΙ ΜΟΙΣΑΝ

Με του Τυννίχου απ’ τη Χαλκίδα
το μέλος το έρμο που ’χε μείνει
χιμάει εναρμόνιο χαμίνι
ο ανέστιος στίχος και τον είδα
από του λόγου την πυξίδα
να ξεπηδά και οι μανδαρίνοι
των εσπερίδων ασπιρίνη
να λεν την ποντικοπαγίδα

Με μοίρα θεϊκήν εκφρόνως
εσκάρωσαν οι κυβερνήτες
του απείρου μέτρα που ’ν’ ο μόνος
ρους που οι κανόνες και οι διαβήτες
θα βρίσκουν πώς κυλάει ο χρόνος
για του Υψηλού τους ερημίτες

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΚΟΝΤΣΕΤΤΑ ΜΠΑΡΡΑ

Φρεσκοαναρτημένο στο γιουτιούμπ.


ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η CONCETTA BARRA: CANTO DEL FILANGIERI

ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ ΑΠΟ ΣΤΑΧΤΗ

ALEJANDRA PIZARNIK


ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΑ ΑΠΟ ΣΤΑΧΤΗ

Στην Κριστίνα Κάμπο

Είναι οι φωνές μου που τραγουδάνε
Για να μην τραγουδήσουν εκείνοι
οι φιμωμένοι γκρίζα την αυγή,
το ντύμα του πουλιού απελπισμένο στη βροχή.
Υπάρχει, στην αναμονή,
ένας δυνατός θόρυβος πασχαλιάς που τσακίζεται.
Και υπάρχει, σαν έρχεται η μέρα,
ένα σπάσιμο του ήλιου σε μικρούς μαύρους ήλιους.
Και τη νύχτα, πάντα,
μια φυλή από ακρωτηριασμένες λέξεις
αναζητεί άσυλο στο λαρύγγι μου
για να μην τραγουδήσουνε εκείνοι,
οι φριχτοί, οι κυρίαρχοι της σιωπής.


Μετάφραση: Αμαλία Ρούβαλη.
Από την ποιητική συλλογή «Τα έργα και οι νύχτες», 1965.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ

Το βιντεάκι το ανάρτησα προ ημερών στο γιουτιούμπ.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ


ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μια ιστορία σαχλαμάρα θα σας πω
με χωρίς ενδιαφέρον και σκοπό
που την έγραψα για πλάκα
να γεμίσουμε την πλάκα
με στιχάκια σαν κι αυτό:
Η γυναίκα μου μού είπε σε τόνο γλυκό
«Γράψε αν θέλεις και κανένα σουξέ λαϊκό
γράψε κάτι που να πιάνει
τη μεσαία τάξη, Γιάννη,
κάτι πιο ερωτικό
κάτι πιο ερωτικό.»

Ήταν λέει μιά φορά κι έναν καιρό
ένας τύπος άσος κούπα στο χορό
που τους έκανε όλους βίδες
μες στις χοροεσπερίδες
με το βαλς και το τανγκό.
Τυλιγμένος σ' ένα κίτρινο κασκόλ
τα μαλλιά του γυαλισμένα με μπριγιόλ
ήταν γύρω στα τριάντα
θαυμαστής του Φρανκ Σινάτρα
αλλά και του Νατ Κινγκ Κόλ.
Η γυναίκα μου μού είπε σε τόνο γλυκό
«Γράψε αν θέλεις και κανένα σουξέ λαϊκό
γράψε κάτι που να πιάνει
τη μεσαία τάξη, Γιάννη,
κάτι πιο ερωτικό
κάτι πιο ερωτικό.»

Η γυναίκα μου μού είπε σε τόνο γλυκό
«Γράψε αν θέλεις και κανένα σουξέ λαϊκό
γράψε κάτι που να πιάνει
τη μεσαία τάξη, Γιάννη,
κάτι πιο ερωτικό
κάτι πιο ερωτικό.»
Η ιστορία μας τελείωσε εδώ
σ' ένα πούλμαν μες στην εθνική οδό
λίγο πριν απ' τα διόδια
πήγαμε όλοι με τα πόδια
για χωνάκι παγωτό.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΙΛΛΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MILLY: L'ERA ALEGRA TUCC I DI

ΤΟΥ ΣΤΙΛΠΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΘΗΡΑ ΤΟ ΓΑΛΑ

ANTONIO MACHADO


ΡΟΔΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Στην άνοιξή σας πλέχτηκε, ωραίοι εραστές,
και χώμα και νερό και αγέρας και ήλιων λάμπος.
Στο στήθος σας οροσειρές ανάσπαστες –
στο βλέμμα σας απλώνεται ανθισμένος κάμπος.

Του άλλου σας ζήστε ο καθείς την άνοιξη
και πιείτε του στιλπνού του πάνθηρα το γάλα
που σας προσφέρει τώρα με κατάνυξη,
πριν βγει ο άγριος με τα νύχια τα μεγάλα.

Βόλτα βγείτε, όταν ο άξονας της γης γυρίζει
στην εαρινήν ισημερία να την φέρει,
σαν σβει το γιούλι, το μύγδαλο σαν πρασινίζει

και σαν σας στήνει η δίψα στις πηγές καρτέρι –
στο βράδυ βγείτε του έρωτα που σας ορίζει
και που σας δίνει ρόδο της φωτιάς στο χέρι.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.