ΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΩΣ ΣΟΝΕΤΤΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΦΕΡΕΝΙΚΗΣ ΚΟΜΗ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

ΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΩΣ ΣΟΝΕΤΤΟ

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΦΕΡΕΝΙΚΗΣ ΚΟΜΗ

Κροταλισμοί καταρρακτών σε αλώνια

σαρκός με αντεστραμμένης θλίψης νώτα·

και σε πηγάδια χάδια κεχηνότα

μ’ εκρού νεκρούς ψιθύρους σαν μπαλόνια

που τό ’σκασαν θαυμάζουν εναγώνια

κατά τα σικελιάνεια ειωθότα

την πύλη του αοράτου με αέναους κροτα-

λισμούς: στερνά δαυλιά στα φωτογώνια.

Το χάος σου ονειρεύομαι τη μέρα

και φάος μετωνυμιών μού φέγγει

στου ζόφου εντός να κολυμπώ τα φέγγη·

τιμόνια και οκαρίνες κάθ’  εσπέρα

στην κόμη σου κωμάζουν όσο λείπει

το κολιμπρί σου και  αναιρούν τη λύπη.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΠΙΝΟ ΜΑΖΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο PINO MASI

L'ORA DEL FUCILE

Tutto il mondo sta esplodendo
dall'Angola alla Palestina,
l'America Latina sta combattendo,
la lotta armata vince in Indocina;
in tutto il mondo i popoli acquistano coscienza
e nelle piazze scendono con la giusta violenza.

E quindi: cosa vuoi di più, compagno, per capire
che è suonata l'ora del fucile?

L'America dei Nixon, degli Agnew e Mac Namara
dalle Pantere Nere una lezione impara;
la civiltà del napalm ai popoli non piace,
finché ci son padroni non ci sarà mai pace;
la pace dei padroni fa comodo ai padroni,
la coesistenza è truffa per farci stare buoni.

E quindi: cosa vuoi di più, compagno, per capire
che è suonata l'ora del fucile?

In Spagna ed in Polonia gli operai
dimostran che la lotta non si è fermata mai
contro i padroni uniti, contro il capitalismo,
anche se mascherato da un falso socialismo.
Gli operai polacchi che hanno scioperato
gridavano in corteo: Polizia Gestapo!
Gridavano: Gomulka, per te finisce male!
Marciavano cantando l'Internazionale.

E quindi: cosa vuoi di più, compagno,
per capire che è suonata l'ora del fucile?

Le masse, anche in Europa, non stanno più a guardare,
la lotta esplode ovunque e non si può fermare:
ovunque barricate: da Burgos a Stettino,
ed anche qui da noi, da Avola a Torino,
da Orgosolo a Marghera, da Battipaglia a Reggio,
la lotta dura avanza, i padroni avran la peggio.

E quindi: cosa vuoi di più, compagno,
per capire che è suonata l'ora del fucile?

ΠΑΝΕ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΑ

CLAIRE GOLL


ΠΑΝΕ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΑ

Πάνε δέκα χρόνια πιά που μ’ αγαπάς

Δέκα χρόνια σάμπως δέκα νά ’ν’ λεπτά

Και πάντα πρώτη μου φορά σε βλέπω:

Οι τσέπες σου γεμάτες ρόδα

Δάκρυα αναμενόμενα πίσω απ’ τα γυαλιά σου

Σαν διαμάντια πίσω από βιτρίνα

Στο στήθος σου ένας κορυδαλλός

Και κάτω από το ντροπαλό σου γάντι

Του μέλλοντος οι τρυφερές θωπείες.

Πάνε δέκα χρόνια πιά που μ’ αγαπάς

Και σ’ όλα τα ρολόγια

Για πάντα ο χρόνος έχει πλέον σταματήσει.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΤΤΙΛΙΟ ΜΠΕΡΤΟΛΟΥΤΣΙ!

ATTILIO BERTOLUCCI

TEMPO DI PRIMAVERA

È venuto il tempo
che il ranuncolo limpido
rischiara
!'erba folta ed amara;
fitte e stupite
si schierano sulle prode
le margherite;
già l'usignolo s'ode.

ΠΑΡΑΒΟΛΗ

FRANCO FORTINI

ΠΑΡΑΒΟΛΗ

Αν θά ’θελες να μάθεις

τί ήμουν στις μέρες της ζωής μου, τούτο

έχω για μένα να σου πω. –

Να συγκριθώ με κάτι εντελώς τυχαίο μπορώ,

με κάτι που το είδα στα χωράφια:

με το σταφύλι που βρέθηκε άγουρο νά ’ναι

στις πλούσιες του τρύγου ημέρες

και οι τρυγητές δεν τό ’κοψαν

μα τ’ άφησαν στ’ αμπέλι

να μαραγκιάζει απ’ τα μαρτύρια του χειμώνα –

ποτέ του δεν έφτασε χυμός γλυκός να γίνει

κι έμειν’ εκεί οι άνεμοι να το χτυπάνε όλοι.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΔΕ ΡΩΣΣΗΝ, ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΦΙΛΟΝ

Σαν σήμερα το 1798 γεννήθηκε ο Διονύσιος Σολωμός
 
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΔΕ ΡΩΣΣΗΝ, ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΦΙΛΟΝ

Τα μεσημέρια, οπού του θέρους η άγρια λαύρα ψήνει

και γέρνουν τα λούλουδα οχ τον καψώνα χτυπημένα

κι οπού τα μυρωμένα του φτερά τ’ αγέρι κλείνει

κι αδρόσιστα τα χόρτα μνέσκουνε και μαραμένα,

και μόλις που τη σιγαλιά της φύσεως ξελύνει

του ρυακιού νερό ασημί που τρέχει ώσμε τα ’μένα

κελαρυστά, στο ξέθωρο χορτάρι, να καλλύνει

τσι πρασινάδες πώχουν μείνει, πές μου, Γιώργο: εμένα

το φίλο σου, μες στα χαριτωμένα τούτ’ απόσκια

θα τον αφήνεις, πές μου, νά ’ρχεται ολιγάκι... λίγο...

και να τρυγά το πράσινο και των μοσκιώ’ τα μόσκια;

Στα χόρτα τούτα ’δώ να κάθουμαι την άδεια δώ’ μου,

και δίπλα μου να κάθεσαι κι εσύ, σ’ αυτόν τον τρύγο,

τους ήχους να ρουφάς των εμπνευσμένων τραγουδιώ’ μου.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΓΙΟΧΑΝΝΕΣ Ρ. ΜΠΕΧΕΡ!

JOHANNES R. BECHER

DIE NEUE SYNTAX

Die Adjektiv-bengalischen-Schmetterlinge

Sie kreisen tönend um des Substantivs erhabenen Quaderbau.

Ein Brückenpartizip muß schwingen! schwingen!!

Derweil das kühne Verb dich klirrend Aeroplan in Höhen schraubt.

Artikeltanz zückt nett die Pendelbeinchen

In Kicherrythmen schaukelt ein Parkett.

Da aber springt metallisch tönend eine reine

Strophe heraus aus dme Trapez. Die Kett

Derr Straßenlampen ineinander splittern.

Trotz jener buntesten Dame heiligem Vokativ.

Ein junger Dichter sich Subjekte kittet.

Bohrt des Objektes Tunnel . . . Imperativ

Schnellt steil empor. Phantastische Sätzelandschaft überzüngelnd.

Bläst sieben Hydratuben. Das Gewölke fällt.

Und Blaues fließt. Geharnischte Berge dringen.

So blühen auf wir in dem Glanz mailichter Überwelt.

ΑΛΑΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΣΣΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ: ΑΛΑΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΣΣΑ

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΤΩΝ ΦΡΕΑΤΩΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΤΩΝ ΦΡΕΑΤΩΝ

Στου μαύρου της καθρέφτη τα νερά τα υαλώδη

σπινθήρες ευαγείς ξεπλένονται απ’ ό,τι

τους βάραινε τη λάμψη με φορτία ιώδη·

κι απ’ τα είδωλά τους νάματα ουρανόθεν νιώθει

να ευαγγελίζονται πανσέληνες στα σκότη

χαρές διαυγείς, λες κι είναι ευθείς κρυστάλλων πόθοι.

Σαν Άρτεμις, που νέφη διώκει καταπόδι

αντί για ελάφια, αλαφιάζεται όλο, διότι

μες στις πηγές της έχει νηρηίδος γνώθι.