ΣΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ


ΣΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ

Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ' στο παχνί.

Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ' ένα τικ τακ μου ματώνει τ' αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να 'χεις αγάπη μου λεφτά.

Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μύνημα μ' ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ.

Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.

Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν
ξεπουληθήκατε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ.

Ω εποχή μού θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κινκ-Κονκ
μές στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πινκ-πογκ

Μας εκτελούνε με σφαίρες ντούμ-ντούμ
σφαίρες ντούμ-ντούμ, σφαίρες ντούμ-ντούμ
κι εμείς ξεπουλιώμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ.

Η ΠΑΤΑΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΖΩΡΖ ΜΠΡΑΣΣΕΝΣ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ.

Η PATACHOU ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ GEORGES BRASSENS


BRAVE MARGOT

Margoton la jeune bergère
Trouvant dans l’herbe un petit chat
Qui venait de perdre sa mère
L’adopta
Elle entrouvre sa collerette
Et le couche contre son sein
C’était tout c’quelle avait pauvrette
Comme coussin
Le chat la prenant pour sa mère
Se mit à têter tout de go
Emue, Margot le laissa faire
Brave Margot
Un croquant passant à la ronde
Trouvant le tableau peu commun
S’en alla le dire à tout l’monde
Et le lendemain

Quand Margot dégrafait son corsage
Pour donner la gougoutte à son chat
Tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la
Et Margot qu’était simple et très sage
Présumait qu’c’était pour voir son chat
Qu’tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la

L’maître d’école et ses potaches
Le maire, le bedeau, le bougnat
Négligeaient carrément leur tâche
Pour voir ça
Le facteur d’ordinaire si preste
Pour voir ça, n’distribuait plus
Les lettres que personne au reste
N’aurait lues
Pour voir ça, Dieu le leur pardonne
Les enfants de cœur au milieu
Du Saint Sacrifice abandonnent
Le saint lieu
Les gendarmes, même mes gendarmes
Qui sont par nature si ballots
Se laissaient toucher par les charmes
Du joli tableau

Quand Margot dégrafait son corsage
Pour donner la gougoutte à son chat
Tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la
Et Margot qu’était simple et très sage
Présumait qu’c’était pour voir son chat
Qu’tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la

Mais les autres femmes de la commune
Privées d’leurs époux, d’leurs galants
Accumulèrent la rancune
Patiemment
Puis un jour ivres de colère
Elles s’armèrent de bâtons
Et farouches elles immolèrent
Le chaton
La bergère après bien des larmes
Pour s’consoler prit un mari
Et ne dévoila plus ses charmes
Que pour lui
Le temps passa sur les mémoires
On oublia l’évènement
Seuls des vieux racontent encore
A leurs p’tits enfants

Quand Margot dégrafait son corsage
Pour donner la gougoutte à son chat
Tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la
Et Margot qu’était simple et très sage
Présumait qu’c’était pour voir son chat
Qu’tous les gars, tous les gars du village
Etaient là, la la la la la la
Etaient là, la la la la la

ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ!

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΙΤΗ ΘΥΜΗ: ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ!

ΔΕΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΠΟΤΕΣ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ


YARA YARA

Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος.
Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό.
Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos
κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό.

Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω.
Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά.
Απάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω
και μάθε με να περπατώ πάνω στη γη σωστά.

Κούκο φορούσες κάτασπρο μικρός και κολαρίνα.
Ναυτάκι του γλυκού νερού.
Σε πιάνει - μην το πεις αλλού - σα γάτα η λαμαρίνα
Και σε σαστίζει ξαφνικό προβέτζο του καιρού.

Το ντύμα πάρε του φιδιού και δώσ’ μου ένα μαντίλι.
Εγώ, - και σ' έγδυσα μπροστά στο γέρο Τισιανό.
Βίρα, Κεφαλλονίτισσα, και μάινα το καντήλι.
Σε λόφο γιαπωνέζικο κοιμάται το στερνό.

Σου πήρα από τη Νάπολη μια ψεύτικη καμέα
κι ένα κοράλλι ξέθωρο μαζί.
Πίσω απ' το φριγκορίφικο στην άδεια προκυμαία
Έβενος, - γλώσσα της φωτιάς, στο βάθος κρεμεζί.

Φώτα του Melbourne. Βαρετά κυλάει ο Yara Yara
ανάμεσα σε φορτηγά πελώρια και βουβά,
φέρνοντας προς το πέλαγος, χωρίς να δίνει δυάρα,
του κοριτσιού το φίλημα, που στοίχισε ακριβά.

Γερά την ανεμόσκαλα. Καφέ για τον πιλότο.
Λακίζετε, αλυσόδετοι του στεριανού καημού.
Και σένα, που σε κέρδισα μιανής νυχτιάς σε λότο,
σμίγεις και πας με τον καπνό του γκρίζου ποταμού.

Μια βάρκα θέλω, ποταμέ, να ρίξω από χαρτόνι,
όπως αυτές που παίζουνε στις όχθες μαθητές.
Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός; - Ματώνει, δε σκοτώνει.
Ποιος είπε φούντο; Ψέματα. Δε φτάσαμε ποτές.

ΛΟΥΙ ΜΑΡΣΟΛΩ!

LOUIS MARSOLLEAU


SONNET EN ROSE

Dans son boudoir tendu de rose, Cydalise
Toute rose, en paniers de satin rose clair
Est à son clavecin, martyrisant un air ;
L’abbé tourne la page avant qu’elle la lise.

Les meubles sont en bois de rose couleur chair,
La fenêtre à vitraux, discrètement, tamise
Un jour tendre qui rose un flocon de chemise
Fleur de dentelle éclose au corsage entr’ouvert.

Pourtant, l’abbé coquet, sans vicaire et sans pages,
Tourne de plus en plus éperdument les pages ;
L’amour commencera quand l’air sera fini.

Et tous les deux iront, causant de mille choses,
Vers le lit rose au pied duquel Boucher peignit
De roses Cupidons dans des nuages roses.

ΕΙΣΑΙ ΔΕΚΑΞΗ...

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο RINGO STARR


YOU'RE SIXTEEN

YOU COME ON LIKE A DREAM,
PEACHES AND CREAM,
LIPS LIKE STRAWBERRY WINE.
YOU'RE SIXTEEN, SO BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE. (mine, all mine, all mine)

YOU'RE ALL RIBBONS AND CURLS,
OOH, WHAT A GIRL,
EYES THAT SPARKLE AND SHINE.
YOU'RE SIXTEEN, SO BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE. (mine, all mine, all mine)

YOU'RE MY BABY, YOU'RE MY PET,
WE FELL IN LOVE ON THE NIGHT WE MET.
YOU TOUCHED MY HAND, MY HEART WENT POP,
OOH, WHEN WE KISSED, I COULD NOT STOP.

YOU WALKED OUT OF MY DREAMS AND INTO MY ARMS,
NOW YOU'RE MY ANGEL DIVINE.
YOU'RE SIXTEEN, SO BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE. (mine, all mine, all mine)

YOU'RE MY BABY, YOU'RE MY PET,
WE FELL IN LOVE ON THE NIGHT WE MET.
YOU TOUCHED MY HAND, MY HEART WENT POP,
OOH, WHEN WE KISSED, I COULD NOT STOP.

YOU WALKED OUT OF MY DREAMS AND INTO MY CAR,
NOW YOU'RE MY ANGEL DIVINE.
YOU'RE SIXTEEN, SO BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE. (mine, all mine, all mine)

YOU'RE SIXTEEN, SO BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE. (mine, all mine, all mine)

YOU'RE SIXTEEN, YOU'RE BEAUTIFUL
AND YOU'RE MINE.

ΝΕΡΟΥΔΑ!

PABLO NERUDA


QUIERO VOLVER AL SUR

Enfermo en Veracruz, recuerdo un día
del Sur, mi tierra, un día de plata
como un rápido pez en el agua del cielo.
Loncoche, Lonquimay, Carahue, desde arriba
esparcidos, rodeados por silencio y raíces,
sentados en sus tronos de cueros y maderas.
El Sur es un caballo echado a pique
coronado con lentos árboles y rocío,
cuando levanta el verde hocico caen las gotas,
la sombra de su cola moja el gran archipiélago
y en su intestino crece el carbón venerado.
Nunca más, dime, sombra, nunca más, dime, mano,
nunca más, dime, pie, puerta, pierna, combate,
trastornarás la selva, el camino, la espiga,
la niebla, el frío, lo que, azul, determinaba
cada uno de tus pasos sin cesar consumidos.
¡Cielo, déjame un día de estrella a estrella irme
pisando luz y pólvora, destrozando mi sangre
hasta llegar al nido de la lluvia!
Quiero ir
detrás de la madera por el río
Toltén fragante, quiero salir de los aserraderos,
entrar en las cantinas con los pies empapados,
guiarme por la luz del avellano eléctrico,
tenderme junto al excremento de las vacas,
morir y revivir mordiendo trigo.
Océano, tráeme,
un día del Sur, un día agarrado a tus olas,
un día de árbol mojado, trae un viento
azul polar a mi bandera fría!

ΕΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΞΕΝΥΧΤΩ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: ΕΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΞΕΝΥΧΤΩ

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ


ΣΕ ΓΕΛΑΣΑΝΕ

Κατάλαβα την γνώμη σου και τι καπνό φουμάρεις
το δόλιο πορτοφόλι μου κοιτάς να μου το πάρεις

Σε γελάσανε μην χάνεις τον καιρό σου
δε σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου

Δεν έμαθες τα δίχτυα σου που πρέπει να τ' απλώσεις
νομίζεις τον καθένανε μπορείς να τον γαντζώσεις

Σε γελάσανε μην χάνεις τον καιρό σου
δε σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου

Δεν τα λυπάμαι τα λεφτά ούτε και με πονούνε
να ξέρεις ότι τα χαλνώ εκεί που μ' αγαπούνε

Σε γελάσανε μην χάνεις τον καιρό σου
δε σε σπούδασε καλά ο δάσκαλός σου



Στίχοι & μουσική: Κώστας Σκαρβέλης, Παστουρμάς.

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΠΙΞΙΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ THE PIXIES: WHERE IS MY MIND

ΓΟΝΓΟΡΑ!

LUÍS DE GÓNGORA


MIENTRAS POR COMPETIR CON TU CABELLO

Mientras por competir con tu cabello
oro bruñido al sol relumbra en vano;
mientras con menosprecio en medio el llano
mira tu blanca frente el lilio bello;

mientras a cada labio, por cogello,
siguen más ojos que al clavel temprano,
y mientras triunfa con desdén lozano
del luciente cristal tu gentil cuello,

goza cuello, cabello, labio y frente,
antes que lo que fue en tu edad dorada,
oro, lilio, clavel, cristal luciente,

no sólo en plata o víola troncada
se vuelva, mas tú y ello juntamente
en tierra, en humo, en polvo, en sombra, en nada.

ΤΑΜΠΑ ΤΟΥΜΠΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΝΙΔΙΑΤΗΣ


ΤΑΜΠΑ ΤΟΥΜΠΑ

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα

Η γυναίκα μου ζηλεύει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
και με τυραννά
μέρα νύχτα με γκρινιάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
κι ο καιρός περνά
δεν αντέχω πια.

Θα τη διώξω τη ζηλιάρα
θα τη διώξω τη γκρινιάρα
θα πετάξω το καπέλο
και θα ζήσω όπως θέλω

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα

Ξημερώνει και βραδιάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
με βαρύ καημό
με τα ρούχα της τα βάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
πάω να τρελαθώ

Θα τη διώξω τη ζηλιάρα
θα τη διώξω τη γκρινιάρα
θα πετάξω το καπέλο
και θα κάνω ότι θέλω

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα


Στίχοι & μουσική: Γιάννης Καραμπεσίνης.

ΛΕΟΝ ΦΕΛΙΠΕ!

LEÓN FELIPE


LAS SIRENAS

Hoy tengo el vino dulce y en la sangre
el ritmo vago y sordo de una canción lejana y luminosa.
¿ Quién canta al otro lado de las nubes ?
¿ De dónde llega esa canción ?
¿ No estaban muertas las estrellas ?

Después de que hayamos blasfemado
con la razón enfurecida,
hay que dejar abierta la loca ventana de los sueños.

Porque ocurre que hay días
en que el hombre quiere engañarse y que le engañen...
y él mismo se embarca en la primera playa
y en el barco más frágil
para ir a buscar a las sirenas.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΓΟΡΑΙΟΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΖΑΓΟΡΑΙΟΣ: ΣΤΗΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

ΧΟΥΑΝ ΡΑΜΟΝ ΧΙΜΕΝΕΘ!

JUAN RAMÓN JIMÉNEZ


VIVO OLVIDADO

Vivo olvidado
de mi cuerpo.
Cuando miro la aurora,
confusamente lo recuerdo bello,
cual si estuviera
fuera de mí y muy lejos.

Más cuando tú me coges
me lo siento
todo,
duro, suave, dibujado, lleno,
y gozo de él en ti y en mí,
contigo, descubierto, en su secreto.