ARTHUR RIMBAUD
ΣΚΗΝΕΣ
Η παλιά Κωμωδία ακολουθεί τις συγχορδίες των νόμων της και διακρίνει τα Ειδύλλιά της:
Λεωφόροι με παραστάσεις παλιάτσων και ξυλοπόδαρων.
Είναι μια μακριά ξύλινη εξέδρα από τη μια ώς την άλλην άκρη ενός χαλικόστρωτου, όπου ολόκληρο πλήθος βαρβάρων κινείται εκεί ελισσόμενο κάτω απ’ τ’ απογυμνωμένα δέντρα.
Σε διαδρόμους όλο μαύρη γάζα, παίρνοντας καταπόδι τα βήματα των περιπατητών με φανούς και φύλλα.
Πουλιά μυστηριώδη χιμούν σε μια χτιστή σχεδία που την κουβαλάει το γεμάτο με τις βάρκες των θεατών αρχιπέλαγος.
Λυρικές σκηνές με συνοδεία αυλών και τυμπάνων υποκλίνονται μέσα από κάτι εσοχές βολεμένες κάτω από στέγες, γύρω από τις σάλες κάτι σύγχρονων λεσχών ή και γύρω από της αρχαίας Ανατολής τις αίθουσες.
Η όλη μαγεία ξετυλίγεται στην κορυφή ενός αμφιθεάτρου στεφανωμένου από λόχμες, — και βεβαίως ταράζεται και μετατονίζεται για τους Βοιωτούς, στη σκιά των λικνιζόμενων δρυμών επάνω στη γράνα των καλλιεργούμενων αγρών.
Στη δική μας σκηνή η οπερέτα ξεχωρίζει επάνω ακριβώς στη διαχωριστική γραμμή δέκα χωρισμάτων που έχουν στηθεί απ’ τον εξώστη ίσαμε τα φώτα της ράμπας.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου