ΠΑΖΟΛΙΝΙ

 

PIER PAOLO PASOLINI

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΚΟΙΝΟΥ

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Κύριε Παζολίνι, είστε συγγραφέας μάλλον μαρξιστικού προσανατολισμού. Πώς σας ήρθε η ιδέα να κάνετε μια ταινία για το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο;

ΠΑΖΟΛΙΝΙ : Εκτιμώ το «μάλλον» που χρησιμοποιείτε, όταν με αποκαλείτε Μαρξιστή. Θεωρώ τον εαυτό μου Μαρξιστή —ίσως ατελή Μαρξιστή— αλλά όχι «μάλλον» Μαρξιστή. Και δεν βλέπω το γιατί ένας Μαρξιστής δεν μπορεί να έχει θρησκεία. (Μουρμουρητά στην αίθουσα.) Συγγνώμη, αν εκφράζω τις σκέψεις μου κάπως συνοπτικά. Διαφορετικά θα ήταν απαραίτητες πολλές αποχρώσεις στις λεπτομέρειες. Το ότι ένας Μαρξιστής δεν μπορεί να είναι θρησκευόμενος μένει να αποδειχθεί. Θυμάμαι τη φόρμουλα που χρησιμοποίησα για να χαρακτηρίσω την ταινία μου: είναι μια επικολυρική διήγηση με εθνικολαϊκό τόνο. Είναι ένα όραμα που παραπέμπει στον Αντόνιο Γκράμσι. Πρέπει να διακρίνουμε δύο επίπεδα: το προσωπικό από τη μια, και το κοινωνικό και εθνικό από την άλλη. Υπάρχει η θρησκεία όπως τη νιώθω και την αντιλαμβάνομαι εγώ, προσωπικά, και υπάρχει η θρησκεία όπως την αντιλαμβάνομαι όντας ανάμεσα στον λαό. Υπάρχει ο τρόπος, με τον οποίο εκπροσωπούν σήμερα οι μάζες τον Χριστό. Προφανώς και δεν φαντάζομαι τον άγγελο όπως τον απεικόνισα στην ταινία. Ναι, αλλά έτσι τον φαντάζονται οι μάζες. Προσφέρω, επομένως, μια αντικειμενική αναπαράσταση αυτού του μύθου, αυτής της εθνικολαϊκής θρησκευτικότητας.

 

Πηγή: «Film en Televisie», τχ. 92, Ίανουάριος 1965, σσ. 10-12.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.