ΤΙ ΔΕΙΛΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

MIRCEA DINESCU

ΤΙ ΔΕΙΛΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Καὶ πάνω ποὺ ἐταίριαξα τὸ τραγούδι μου

ἀπάνω στῶν ἄλλων τὴν ἀφόρητην ἀνία —

τότε, ναί, τότε

σιγὰ-σιγὰ καὶ ὅλως ἀνεπαισθήτως,

διάβηκε ἀπὸ μπρός μου ὅλη μου ἡ ζωή:

στὴν παραλία, κάτω, ἔχει κάτι ταβερνεῖα,

μὰ τοῦ λόγου μου οὔτε ποὺ ξέρω κὰν

ἂν ἡ μουσικὴ ἀπὸ κεῖ σκεπάζει

ἢ ἂν μοῦ συνοδεύει ἁπλῶς τὸ κλάμα·

ἂν ἡ ἐξέγερση εἶναι ἡ δειλὴ σκιὰ τῆς πράξης·

ἂν τὸ γνήσιο καὶ τὸ ἐξ ἅπαντος αὐθεντικὸ

δὲν εἶναι ἐν τέλει ἡ μικρὴ μπυραρία,

ἡ δὲ μεγάλη θάλασσα

ἁπλῶς ἐκεῖ

ἀποτελεῖ ἕνα πρόσχημα.


Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Γιῶργος Κεντρωτής, Ἑκατὸν δύο μάτς — Τρίπτυχο ποιημάτων, Τυπωθήτω, Αθήνα 2008, σελ. 135.