ΜΕ ΒΕΣΠΑ ΣΤΟ ΤΙΜΠΟΥΡΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΙΕΝΕ

 

PIER PAOLO PASOLINI

 

[ΜΕ ΒΕΣΠΑ ΣΤΟ ΤΙΜΠΟΥΡΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΙΕΝΕ]

(ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ μυθιστόρημα «Βίος βίαιος»)

 

Ἀριστερὰ τὸ Μόντε ντὲλ Πεκοράρο καὶ δεξιά (στὸ βάθος τῆς μεγάλης πλατείας μὲ τὴ μικρὴ καμπάνα ποὺ χτύπαγε σὰ δαιμονισμένη) τὸ Τιμπουρτίνο μὲ τὶς λαϊκὲς πολυκατοικίες — καβάλα στὴ βέσπα ὁ Τομάζο κι ὁ Ἀλμπέρτο τ’ ἄφησαν πίσω τους, χάθηκαν. Χάθηκε ἡ Βία ντέλε Μέσι ντ’ Ὄρο, μὲ τὴν ταβέρνα, ὅλη ἡ σειρὰ μὲ τὶς μικρὲς κατσιασμένες πικροδάφνες στὶς δυὸ ἄκρες τοῦ δρόμου, ὅλος κεῖνος ὁ συρφετὸς τοῦ κόσμου κι οἱ συμμορίες τῶν πιτσιρικάδων καὶ τῶν νεαρῶν, ποὺ τράβαγαν ὅλοι κατὰ τὴν ἴδια κατεύθυνση στὴ Λεωφόρο Τιμπουρτίνα· χάθηκε πίσω τους τὸ Σινὲ Σίλβερ, χάθηκε καὶ τὸ θεοβρόμικο ἐργοστασιάκι παραγωγῆς σαπουνιῶν, ποὺ ’χε χτιστεῖ τώρα τελευταῖα κάπου ἐκεῖ κοντά.

Ὁ Ἀνιένε ἔφτανε στὸ Τιμπουρτίνο κατεβάζοντας τὰ νερά του ἀπ’ τὰ μέρη τῶν Καστέλι: ἔφτανε κεῖ πάνω, πέρναγε κάτω ἀπό ’να παλιὸ πλίθινο γεφυράκι, ὅπου ὑπῆρχε μιὰ φαγάνα κι ἕνα παλιὸ ταβερνάκι σὰν κατακόμβη· ὕστερα περνοῦσε γιὰ λίγο ἀπ’ τὴ μιὰ ἀνάμεσα ἀπὸ κάτι βρόμικα παλιοκηποπερίβολα, γεμάτα ὅμως μ’ ὅλα τὰ ἀγαθὰ τοῦ Κυρίου, κι ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἐκεῖ πρὸς τὶς πολυκατοικίες τοῦ Τιμπουρτίνου, κυλοῦσε μέσα σὲ μιὰ πολὺ μεγάλη ἔκταση μὲ βάτα καὶ ἀτσαλοθερισμένα  στάχυα· μετὰ πέρναγε κάτω ἀπ’ τὸ ἐργοστάσιο τῆς χλωρίνης, ἀπό ’ναν σωρὸ μὲ δεξαμενές, χαγιάτια, ταρατσοῦλες κρεμασμένες στὸν ἀέρα καὶ φορτωμένες μὲ μεταλικοὺς ἀγωγοὺς, ἀπ’ ὅπου καὶ χυνόταν στὸ ρεῦμα του ἕνα ἄσπρο ρυάκι ὀξέων·  κι ἀφοῦ πέρναγε κι ἀπὸ κεῖ, μετὰ χωνόταν κάτω ἀπ’ τὸ τόξο τῆς γέφυρας στὴν Τιμπουρτίνα, χανόταν σὲ μιὰ στοὰ σχηματισμένη ἀπὸ καλάμια, κατέβαινε κι ἄλλο, κατέβαινε κι ἄλλο, κυλώντας κάτω, πρὸς τὸ Μοντεσάκρο, γιὰ νὰ χυθεῖ τελικὰ στὸν Τίβερη.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.