Δευτέρα 12 Ιουλίου 2021

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 









ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ  

ΑΝΥΤΗ: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 


ΑΝΥΤΗ

 

[ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΑ ΑΝΤΙΒΙΑ]

 

Για την παρθένα Αντιβία κλαίω και οδύρομαι, που τόσοι και τόσοι

εφτάσανε γαμπροί στο σπίτι του πατέρα της, από τη φήμη

καλεσμένοι για το κάλλος της κοπέλας και τη φρόνησή της·

μαύρη, ωστόσο, η Μοίρα τις ελπίδες ήρθε κι έκανε ολωνών τους σκόνη.

 

 

[Ο ΛΕΒΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΛΕΟΒΟΤΟΥ]

 

Ο λέβητας χωράει μέσα ταυρί ολόκληρο· και είναι του Κλεόβοτου αφιέρωμα,

του γιού του Εριασπίδα, που πατρίδα του είναι η Τεγέα η απλωμένη·

και είναι για την Αθηνά ένα δώρο, που τό ’φτιαξε ο Αριστοτέλης

από την Κλειτορία, που του πατέρα του είναι συνονόματος.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

 


ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

Κυριακή 11 Ιουλίου 2021

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

 


ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ  

Η ΦΤΩΧΕΙΑ


 

PABLO NERUDA

 

Η ΦΤΩΧΕΙΑ

 

Αχ, δεν θες

τη φτώχεια,

σε σκιάζει·

 

δεν θες

να πάς στην αγορά με σκισμένα παπούτσια,

ούτε να γυρνάς με παλιόρουχα.

 

Εμείς δεν αγαπάμε, αγάπη μου,

όπως το θέλουν οι πλούσιοι,

τη μιζέρια. Γι’ αυτό και θα τη βγάλουμε

σαν χαλασμένο δόντι

που μέχρι τώρα εδάγκωνε την καρδιά του ανθρώπου.

 

Μα δεν θέλω

εσύ να τη φοβάσαι.

Κι αν από δικό μου λάθος ρθει στο σπιτικό σου,

κι αν τυχόν σού αρπάξει η φτώχεια

τα χρυσά σου γοβάκια,

ας μη σου αρπάξει το γέλιο που είναι της ζωής μου ο άρτος.

Κι αν δεν μπορείς να πληρώσεις το νοίκι,

με περήφανο τράβα βήμα να βρεις να δουλέψεις,

κι έχε στον νου σου, αγάπη μου, ότι κι εγώ σε νοιάζομαι

και ότι και οι δυο μαζί είμαστε ο πιο μεγάλος πλούτος

που συνάχτηκε ποτέ στη γης ίσαμε τώρα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

Σάββατο 10 Ιουλίου 2021

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 


PABLO NERUDA

 

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 

Στην αμμουδιά βαδίζοντας

το πήρα απόφαση να σε αφήσω.

 

Σε μαύρες λάσπες πάταγα

που έτρεμαν,

και έτσι όπως εβούλιαζα και ξεβούλιαζα

το πήρα απόφαση πως έπρεπε να βγεις

από μέσα μου, που με βάραινες

σαν πέτρα κοφτερή,

και βήμα το βήμα

στο νου μου το χαμό σου εδούλευα:

τις ρίζες να σου κόψω,

να σ’ αμολήσω μονάχη στον άνεμο.

 

Αχ, τη στιγμή εκείνη,

καρδιά μου, ένα όνειρο

με τις φτερούγες του σ’ εσκέπαζε.

 

Ένιωθες να σε ρουφάει η λάσπη,

και με φώναζες, αλλά εγώ δεν έρχόμουν,

και βούλιαζες, ασάλευτη,

χωρίς να κάνεις τίποτα για να σωθείς,

ώσπου το στόμα σε κατάπιε της άμμου.

 

Έπειτα

η απόφασή μου συνάντησε το όνειρό σου

και από τη ρήξη

που την ψυχή μας ετσάκισε,

βγήκαμε και πάλι ατόφυοι και γυμνοί

ν’ αγαπιόμαστε

δίχως όνειρο, δίχως άμμους,

πλήρεις εμείς και απαστράπτοντες

και από τη φωτιά σφραγισμένοι.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ 

ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ

 



ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ