ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ...

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ & ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: ΑΝΤΡΕΑΣ

ΡΟΝΣΑΡ!

PIERRE DE RONSARD


AMOURETTE

Or que l’hiver roidit la glace épaisse,
Réchauffons-nous, ma gentille maîtresse,
Non accroupis près le foyer cendreux,
Mais aux plaisirs des combats amoureux.

Assisons-nous sur cette molle couche.
Sus ! baisez-moi, tendez-moi votre bouche,
Pressez mon col de vos bras dépliés,
Et maintenant votre mère oubliez.

Que de la dent votre tétin je morde,
Que vos cheveux fil à fil je détorde.
Il ne faut point, en si folâtres jeux,
Comme au dimanche arranger ses cheveux.

Approchez donc, tournez-moi votre joue.
Vous rougissez ? il faut que je me joue.
Vous souriez : avez-vous . point ouï
Quelque doux mot qui vous ait réjoui ?

Je vous disais que la main j’allais mettre
Sur votre sein : le voulez-vous permettre ?
Ne fuyez pas sans parler : je vois bien
A vos regards que vous le voulez bien.

Je vous connais en voyant votre mine.
Je jure Amour que vous êtes si fine,
Que pour mourir, de bouche ne diriez
Qu’on vous baisât, bien que le désiriez ;

Car toute fille, encor’ qu’elle ait envie
Du jeu d’aimer, désire être ravie.
Témoin en est Hélène, qui suivit
D’un franc vouloir Pâris, qui la ravit.

Je veux user d’une douce main-forte.
Hà ! vous tombez, vous faites jà la morte.
Hà ! quel plaisir dans le coeur je reçois !
Sans vous baiser, vous moqueriez de moi

En votre lit, quand vous seriez seulette.
Or sus ! c’est fait, ma gentille brunette.
Recommençons afin que nos beaux ans
Soient réchauffés de combats si plaisants.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Adele Silva.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΛΥΣ ΓΚΩΤΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η LYS GAUTY: OBSESSION

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΟΥΡΟΛΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ROBERTO MUROLO


SCIUMMO

Tu scinne,
sciummo, sciummo, sciummo,
da 'a muntagna...
Io scénno
ca na malasciorte
mm'accumpagna...
E ghiammo, ohé!
Ll'ammore è sciummo ca se perde a mare...

Tu cante:
- Tòcche, tòcche, tòcche -
spaccalegna:
"'A saccio,
nun ce sta na vócca
cchiù sanguégna...!"
E i' scénno, ohé!
Chi perde 'ammore va cercanno 'o mare...

Campana
ca suone 'a copp'a stu cunvento,
tu siente
ch'ha fatto chella faccia 'e santa?

Ajére, 'mbracci'a me, nu svenimento...
stasera vasa a n'ato e se n'avanta!

Oje comme
sona lenta e triste
na zampogna,
ca scénne
- sciummo, sciummo, sciummo, -
da 'a muntagna!...

E ghiammo, ohé!
Ll'ammore è sciummo ca se perde a mare...
E 'nfunn'ô mare s'arreposa 'o core...


Paese
addó' só' nato, io te saluto...
Te veco
llá 'ncimma, sulo e abbandunato...

E io 'nfamo, 'nfamo 'e me, mme ne só' ghiuto...
Te lasso pecché 'ammore mm'ha lassato!

Tu chiagne
quase comm'a n'ommo
ca se lagna...
e i' scénno
- sciummo, sciummo, sciummo, -
da 'a muntagna!...

E ghiammo, ohé!
Ll'ammore è sciummo ca se perde a mare...
e sulo 'o mare fa scurdá ll'ammore...

ΜΠΛΑΙΖ ΣΑΝΤΡΑΡ!

BLAISE CENDRARS (1887-1961)


TU ES PLUS BELLE QUE LE CIEL ET LA MER

Quand tu aimes il faut partir
Quitte ta femme quitte ton enfant
Quitte ton ami quitte ton amie
Quitte ton amante quitte ton amant
Quand tu aimes il faut partir

Le monde est plein de nègres et de négresses
Des femmes des hommes des hommes des femmes
Regarde les beaux magasins
Ce fiacre cet homme cette femme ce fiacre
Et toutes les belles marchandises

II y a l’air il y a le vent
Les montagnes l’eau le ciel la terre
Les enfants les animaux
Les plantes et le charbon de terre

Apprends à vendre à acheter à revendre
Donne prends donne prends

Quand tu aimes il faut savoir
Chanter courir manger boire
Siffler
Et apprendre à travailler

Quand tu aimes il faut partir
Ne larmoie pas en souriant
Ne te niche pas entre deux seins
Respire marche pars va-t’en

Je prends mon bain et je regarde
Je vois la bouche que je connais
La main la jambe l’œil
Je prends mon bain et je regarde

Le monde entier est toujours là
La vie pleine de choses surprenantes
Je sors de la pharmacie
Je descends juste de la bascule
Je pèse mes 80 kilos
Je t’aime.


Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Ali Larter.

ΣΤΟ ΚΑΛΟ, ΦΙΛΕ ΝΩΕ

ΝΩΕ ΠΑΡΛΑΒΑΝΤΖΑΣ (1957-2011)


ΑΡΧΑΝΕΣ

...τ' άγιο δοξάρι του,
του παντοτινού μου θρύλου
λυγμός δοξαστικός

στους λόφους της Κρήτης
κατεβαίνοντας σιωπηλός

το ισοκράτημα μόλις Δωρικό
τώρα εισέρχεται
στου Ροδάμανθη το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Εγχορδα
Θαλασσινές νυχτωδίες,
μυρισμένοι καρποί.
λυγμοί, λυγμοί, λυγμοί
του Κρηταγενούς Διός

Αχ ψυχή μου, ξημέρωσε Ανατολή
Μ' ένα λαούτο, ένα βιολί

Ο ταμπουράς αστράφτει,
μίσχος λουλουδιού
Οι κρυσταλλικές
βασκανίες του
ήχων Καβειρικών
αποστάγματα!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ


ΛΥΩΝΩ ΜΥΣΤΙΚΑ

Λυώνω μυστικά, σ’ το λέω σοβαρά
Πως η ματιά σου μου πληγώνει την καρδιά
Έμορφο κουκλί, σ' αγάπησα πολύ
Θέλω να γίνεις η στερνή μου η συντροφιά

Ρίξε μια ματιά, άσπλαχνη καρδιά
Μη θες λοιπόν για σένα φως μου να πονώ
Κι αν είσαι μακριά μια παρηγοριά
Στείλε αγάπη μου να πάψω να θρηνώ

Χρόνια σ' αγαπώ, με φλόγα και καημό
Μα σύ ποτέ σου δε μου ρίχνεις μια ματιά
Κι έτσι ο φτωχός μένω μοναχός
Δίχως να νοιώσω τη θερμή σου αγκαλιά

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΝΟΥΟΒΑ ΚΟΜΠΑΝΙΑ ΝΤΙ ΚΑΝΤΟ ΠΟΠΟΛΑΡΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η NUOVA COMPAGNIA DI CANTO POPOLARE: TAMMURRIATA ALLI UNO

ΚΑΤΥΛ ΜΕΝΤΕΣ!

CATULLE MENDÈS (1841-1909)


VOLUPTUEUSEMENT BERÇONS NOTRE FAIBLESSE

Reste. N’allume pas la lampe. Que nos yeux
S’emplissent pour longtemps de ténèbres, et laisse
Tes bruns cheveux verser la pesante mollesse
De leurs ondes sur nos baisers silencieux.

Nous sommes las l’un autant que l’autre. Les cieux
Pleins de soleil nous ont trompés. Le jour nous blesse.
Voluptueusement berçons notre faiblesse
Dans l’océan du soir morne et silencieux.

Lente extase, houleux sommeil exempt de songe,
Le flux funèbre roule et déroule et prolonge
Tes cheveux où mon front se pâme enseveli…

Calme soir, qui hais la vie et lui résistes,
Quel long fleuve de paix léthargique et d’oubli
Coule dans les cheveux profonds des brunes tristes ?



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Adriana Lima.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΦΑΜΠΡΙΤΣΙΟ ΝΤΕ ΑΝΤΡΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FABRIZIO DE ANDRÈ


LA CATTIVA STRADA

Alla parata militare
sputň negli occhi a un innocente
e quando lui chiese "Perché "
lui gli rispose "Questo é niente
e adesso é ora che io vada"
e l'innocente lo seguě,
senza le armi lo seguě
sulla sua cattiva strada.

Sui viali dietro la stazione
rubó l'incasso a una regina
e quando lei gli disse "Come "
lui le risposte "Forse é meglio é come prima
forse é ora che io vada "
e la regina lo seguí
col suo dolore lo seguí
sulla sua cattiva strada.

E in una notte senza luna
truccó le stelle ad un pilota
quando l'aeroplano cadde
lui disse "É colpa di chi muore
comunque é meglio che io vada "
ed il pilota lo seguí
senza le stelle lo seguí
sulla sua cattiva strada.

A un diciottenne alcolizzato
versň da bere ancora un poco
e mentre quello lo guardava
lui disse "Amico ci scommetto stai per dirmi
adesso é ora che io vada"
l'alcolizzato lo capí
non disse niente e lo seguí
sulla sua cattiva strada.

Ad un processo per amore
bació le bocche dei giurati
e ai loro sguardi imbarazzati
rispose "Adesso é piú normale
adesso é meglio, adesso é giusto, giusto, é giusto
che io vada "
ed i giurati lo seguirono
a bocca aperta lo seguirono
sulla sua cattiva strada,
sulla sua cattiva strada.

E quando poi sparí del tutto
a chi diceva "É stato un male"
a chi diceva "É stato un bene "
raccomandó "Non vi conviene
venir con me dovunque vada,
ma c'é amore un po' per tutti
e tutti quanti hanno un amore
sulla cattiva strada

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΠΑΝΤΑΒΟΖΕΣ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ BANDAVOZES: RUMBA NEGRA

ΣΑΡΛ ΚΡΟ!

CHARLES CROS (1842-1888)


LENDEMAIN

Avec les fleurs, avec les femmes,
Avec l’absinthe, avec le feu,
On peut se divertir un peu,
Jouer son rôle en quelque drame.

L’absinthe bue un soir d’hiver
Éclaire en vert l’âme enfumée,
Et les fleurs, sur la bien-aimée
Embaument devant le feu clair.

Puis les baisers perdent leurs charmes,
Ayant duré quelques saisons.
Les réciproques trahisons
Font qu’on se quitte un jour, sans larmes.

On brûle lettres et bouquets
Et le feu se met à l’alcôve.
Et, si la triste vie est sauve,
Restent l’absinthe et ses hoquets.

Les portraits sont mangés des flammes:
Les doigts crispés sont tremblotants…
On meurt d’avoir dormi longtemps
Avec les fleurs, avec les femmes.



Το υλικό της ανάρτησης μας το έστειλε η "δικιά μας" Adriana Karembeu.

ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΕΜΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ


ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ

Καθένας με την τρέλα του
κι αυτός με την ομπρέλα του
κάθεται στη βεράντα
γελάει και παραμιλά
φοράει βατραχοπέδιλα
κοντεύει τα σαράντα

Και όλο ντι και ντι και ντι
φλερτάρει την απέναντι
φλερτάρει την απέναντι
και όλο ντι και ντι και ντι
φλερτάρει την απέναντι
φλερτάρει την απέναντι

Καθένας με την τρέλα του
κι αυτός με την ομπρέλα του
ξέρει την αλφαβήτα
μιλάει στον πληθυντικό
κρατάει ψαροντούφεκο
και πίνει λεμονίτα

Και όλο ντι και ντι και ντι
φλερτάρει την απέναντι
φλερτάρει την απέναντι
και όλο ντι και ντι και ντι
φλερτάρει την απέναντι
φλερτάρει την απέναντι


Στίχοι @ μουσική: Γιάννης Λογοθέτης.

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ!

JACQUES PRÉVERT


SABLES MOUVANTS

Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Et toi
Comme une algue doucement caressée par le vent
Dans les sables du lit tu remues en rêvant
Démons et merveilles
Vents et marées
Au loin déjà la mer s’est retirée
Mais dans tes yeux entrouverts
Deux petites vagues sont restées
Démons et merveilles
Vents et marées
Deux petites vagues pour me noyer.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Alessandra Ambrosio.