Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

ΒΡΕΧΕΙ


GUILLAUME APOLLINAIRE 


ΒΡΕΧΕΙ 

Βρέχει γυναικείες φωνές σα νά ’ταν νεκρές και μέσα στην ανάμνηση ακόμα
Κι εσείς βρέχετε συναντήσεις της ζωής μου εξαίσιες ω μικρές μου στάλες
Και τούτα ’δώ τ’ αφηνιασμένα σύννεφα όλο χλιμιντράνε ολόκληρο σύμπαν πόλεων αυτηκόων
Άκου αν βρέχει όσο η λύπη και η καταφρόνια κλαίνε κάποια αρχαία μουσική
Άκου στάζουνε οι δεσμοί που σε κρατάνε και ψηλά και χαμηλά



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής. 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου