Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΤΗΣ ΛΥΣΣΑΡΑΣ ΔΑΓΚΑΝΙΑΡΑΣ

WOLF BIERMANN

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

ΤΗΣ ΛΥΣΣΑΡΑΣ ΔΑΓΚΑΝΙΑΡΑΣ

Με φίλαγε απ’ τα χείλη μέσα ώς να ματώνω

Με δάγκωνε, και όχι στο στόμα μόνο.

Κι εκεί που εγώ ούρλιαζα, αυτή απλώς γελούσε

Κι έτσι σκυλάκι έγινα

        Που διοικούσε.

Της έψηνα μπιφτέκια με αλάτι και πιπέρι –

Το δαγκανιάρικό της δόντι ξέρει·

Γελούσε και το πέταγε απ’ το παραθύρι έξω

Και φίλαγε και δάγκωνε, και πώς

        Εγώ ν’  αντέξω.

Και στο ντορό της είχα μπει και γίνει

Ο φιλοκλέφτης που ’χει μείνει

Με πόδια και με χέρια τσακισμένα

Και αδύνατος σα στέκα

        Από την παλιογυναίκα.

Απ’ το φτωχό μου τώρα το κορμί δεν είχε

Ούτε πετσί ούτε λίπος μείνει – κάτι.

Μα σαν της είπα πια: μωρό μου μπάι-μπάι

Ετούτη εδάγκωνε

        Και το κρεβάτι.

Καιρό έχουν πια εμέ οι πληγές μου γιάνει

Και στην καρδιά την τρυφερή Μαρί έχω βάνει.

Μα σαν κρατάω τη Μαρί στην αγκαλιά μου,

Ο νους μου πια για να χαρεί

Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΕΙ

Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΕΙ

        Ξεχνάει τη Μαρί.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ
Λογοτεχνική Μετάφραση από τα Γερμανικά στα Ελληνικά, ΙΙΙ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ, ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΧΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ, ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΧΤΕΣ

Ήταν Δεκέμβρης του 1975, παραμονές Χριστουγέννων. Μαθητής της ΣΤ΄ Γυμνασίου. Σάββατο, νωρίς το απόγευμα, βρισκόμουν στην Κόρινθο. Θα πήγαινα στο Λουτράκι να βρω έναν οικογενειακό γνωστό, και μετά από δύο ώρες θα επέστρεφα στην Κόρινθο, να πάρω το διερχόμενο στις 20.30 λεωφορείο από την Αθήνα για τη Νεμέα. Κοντά στον σταθμό του ΚΤΕΛ ήταν ένα δισκάδικο. Είχα καιρό, γι' αυτό και πετάχτηκα μέχρι εκεί. Με το που μπήκα, άκουσα να παίζει κάτι που δεν είχα ξανακούσει. "Τί είναι αυτό;" ρώτησα."Τα Πολιτικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου. Μόλις κυκλοφόρησαν", μου είπε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού. Χρήματα επάνω μου είχα ίσα-ίσα για τα εισιτήρια της επιστροφής και για δυο σουβλάκια. Πού να μού φτάσουν να αγοράσω δίσκο 33 στροφών;! Το κατάλαβε ο άνθρωπος. "Θες να σου γράψω το δίσκο σε μια κασέτα;" μου είπε. Το "ναι" είχε βγει απ' το στόμα μου, προτού εκείνος τελειώσει την πρότασή του. Μετά τον ρώτησα πόσο θα μου κόστιζε. Μ' έκοψε, με ζύγισε. "Θα σ' τη χαρίσω την κασέτα", μου είπε. Τον ευχαρίστησα και του εξήγησα ότι θα γύριζα πίσω κατά τις 19.45΄. Μου είπε να μη με απασχολεί. Όντως την είχε την κασέτα έτοιμη. Του έδωσα σε μια λαδόκολλα τυλιγμένους δύο γύρους με πίτα. Τρελάθηκε από το είδος της ανταλλαγής ο άνθρωπος, αλλά, ευγενέστατος όπως ήταν, τα πήρ τα σουβλάκια. Το βράδυ αργά, στη Νεμέα, άκουσα τρεις φορές την κασέτα. 45άρα TDK. Στη μια της πλευρά τα τραγούδια του Μπήρμαν, στην άλλη του Χικμέτ. Μερακλής ο άνθρωπος! Την έχω ακόμα αυτή την κασέτα - χιλιοπαιγμένη.

Το τραγούδι που παιζόταν την ώρα που είχα μπει στο δισκάδικο, ήταν η"Μπαλάντα για τους ασφαλίτες". Το πρώτο τραγούδι του Μικρούτσικου που άκουσα. Και το αγαπώ πολύ, πιο πολύ απ' όλα του.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Βόλφ Μπήρμαν, "Στους παλιούς συντρόφους μου", μετάφραση Δημοσθένης Κούρτοβικ, Κάλβος, Αθήνα 1979.

 

 

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

WOLF BIERMANN

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Το φθινόπωρο έχει το δικό του φθινόπωρο

Τρυφερά

μασάει τους κήπους το χιόνι

Οξιές η σκουριά ξεφυλλίζει

και ο άνεμος

ακούραστος αυτός θερίζει σοδιάζει

σπουργίτια από τον γυμνωμένο θάμνο

Το φθινόπωρο έχει το δικό του φθινόπωρο

Γρήγορα

κιόλας ο χειμώνας ανθίζει

Τό ’να φέρνει τ’ άλλο

Κι όλα με το ροζάριό τους στους ροδώνες

προσεύχονται

κι έχουν τη φύση αφήσει

Όμως εμείς

Ναι, εμείς όμως

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΧΑΝΣ ΑΪΣΛΕΡ Ή Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΦΑΙΡΑΣ

WOLF BIERMANN

ΧΑΝΣ ΑΪΣΛΕΡ Ή Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΦΑΙΡΑΣ

Σπάνια περίπτωση ανθρώπου στρογγυλού!

Ούτε η γλώσσα του διασπασμένη ούτε ο νους του.

Ούτε βλέπεις πάνω του ρωγμή από πάνω ίσαμε κάτω.

Εκεί όπου άλλοι έχουν το τρομερό διαβόητο σημείο,

κι εκεί όπου άλλων πανεύκολα τσακίστηκε η μέση,

ε κ ε ί  κυρτώνεται παντοδύναμη η πανευτυχής κοιλιά του

και ανεβοκατεβαίνει συνεχώς μ’ έν’ άγριο γέλιο

λοιδορώντας τη βλακεία, μα όχι μόνο στη μουσική.

Ο μέγας αυτός μάς προφύλαξε από λόγια μεγαλύτερα.

Και σήμερα ακόμα έκπληκτοι ταξιδεύουμε εμείς οι νεώτεροι

εδώ κι εκεί επάνω σε τούτον τον μικροσκοπικόν τον γλόμπο.

Ω επιφάνεια της σφαίρας!

Ω θαυμαστή αντίφαση! Ψάχνουμε όλο ψάχνουμε

Και πού είναι το τέλος, όχι, δ ε ν το βρίσκουμε.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΡΕΧΤ

WOLF BIERMANN

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΡΕΧΤ

Ο κύριος Μπρεχτ

τρία χρόνια ύστερ’ απ’ τον θάνατό του

βγήκε απ’ το Νεκροταφείο των Ουγενότων

και κατεβαίνοντας όλη τη Φρήντριχστράσε

έφτασε στο θέατρό του.

Στον δρόμο του απάντησε

έναν χοντρό

δύο χοντρές

και έναν νεαρό.

Ετούτοι, σκέφτηκε,

θά ’ναι οι επιμελείς ερευνητές

του Αρχείου Μπρεχτ.

Ρε σεις, σκέφτηκε,

ακόμα δεν τελειώσατε

με τα ρετάλια και τ’ αποδιαλεγούδια μου;

Και χαμογέλασε

ξεδιάντροπα – σεμνά και

ήτανε ευχαριστημένος.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

WOLF BIERMANN

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Η γλώσσα η γερμανική είναι πιο πνευματική.

Τα προβλήματα των Γερμανών είναι πνευματικότερα.

Η φιλοσοφία ήταν το σβέλτο κουτσό ποδάρι του λαού μας.

Η φιλοσοφία θα μας μάθει να πετάμε.

Γερμανοί! Οι τύψεις συνειδήσεως

σπρώχνοιυν τους φιλοσόφους σας στα εργοστάσια –

εκεί τους μπαίνει η καπνιά στα πνευμόνια.

Κι αν τους τσακίσει το σφυρί το δεξί τους χέρι,

μαθαίνουν γρήγορα να γράφουν με τ’ αριστερό.

Κι αν τους λυώσει και το αριστερό η φρέζα,

γράφουν με το στόμα τους.

Η θεωρία –έπαινος και ψόγος–

μένει γυμνή και ντροπιασμένη

στα κράσπεδα του έθνους

με τσακισμένα χέρια

γεροντοκόρη και όμορφη.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.