RODOLFO ALONSO
ΚΑΛΟΙ ΑΝΕΜΟΙ
Ο δικός μας έρωτας ήταν πυρακτωμένο κάλλος, που εκινήθηκε αξιοπρεπώς σε τρομάρες ανάμεσα και σε αιτήματα συγγνώμης.
Ο έρωτας ο δικός μας μεγάλωσε ξαφνικά με την αιγίδα της καλής θέλησης κάποιων ανέμων που τίποτ’ άλλο δεν ήξεραν εκτός απ’ το ν’ αλλάζουν τα μονοπάτια μας, να ενώνουν τις αποστάσεις μας, να μας δίνουν ένα χεράκι.
Ήσαν οι μόνοι υπεύθυνοι γι’ αυτόν τον άγριο αγώνα χάριν της περιπέτειας, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
RODOLFO ALONSO
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ
Ελεύθεροι κάτω από τον ήλιο οι νησιώτες πλέουν με απαλούς ελιγμούς στη ραχοκοκαλιά του νερού.
Οι βάρκες τους πάνε μπροστά μας, προηγούνται με αφόρητη ταχύτητα.
Μεγαλώνουν τα χέρια τους. Τα ώριμα απ’ τον χρόνο κορμιά τους γνωρίζουν τη χαρά της ύπαρξης στον κόσμο, το μόνο σίγουρο πράγμα.
Ας τους χαιρετήσουμε από μακριά κάνοντάς τους ένα νεύμα.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
RODOLFO ALONSO
DÉJÀ VU
Μια γυναίκα στη μνήμη μου γυμνώνεται
ενώ έξω λάμπει η πόλη
ή βρέχει και κάνει κρύο
Μια γυναίκα πλένει την μαύρη της κόμη με το νερό των παιδικών μου χρόνων
σχηματίζοντας έτσι μιαν απόσταση
Το δέρμα της είναι βραδύ και δροσερό σαν το πρωί που θωπεύεται
η δε φωνή της γίνεται απόμακρη
Μια γυναίκα με πλησιάζει
με τον ένα της μαστό ακάλυπτο
με τον ένα της μαστό πλήρη θωπειών
Ενώ από μέσα η μνήμη λάμπει και αστράφτει
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
RODOLFO ALONSO
ΑΓΚΟΜΑΧΗΤΟ
ἡ θερμὴ αὐγὴ
στὸ σπίτι τοῦτο γεννιέται
ἡ μέρα
πυκνὴ καὶ γενική
τὸ χῶμα παχύ
γιὰ νὰ σπάσουν τὰ νερὰ
χωρίζεται τὸ αἷμα
ἂχ αὐτὸς ὁ πάταγος
ποὺ περιέχει τὰ πάντα
τοὺς τριγμοὺς τοῦ χρόνου
τὴ μουσικὴ τοῦ κόσμου
αὐτὴ εἶναι ἡ ζωή
ὅ,τι μπορεῖς ἐσὺ νὰ δώσεις
ὅ,τι κὰν δὲν φτάνεις
τοὺς κινητῆρες τὰ φύλλα
τὸ πρῶτο βλέμμα
τὸν πρῶτο ἥλιο
κάτι μπαίνει σὲ κίνηση
εἶδος
μικρὴ συντροφιά
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
