ΤΟ ΞΕΝΟ ΧΩΜΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟ ΞΕΝΟ ΧΩΜΑ

Έσκαβες το χώμα με δύναμη

το ξένο χώμα, το πικρό το χέρσο

εκείνο που σου δώσανε, είπαν, σαν «αποζημίωση»

Έσκαβες με δύναμη, για να ξεχάσεις

λες και θα μπορούσες ποτέ να ξεχάσεις

τη γη σου, την ευλογημένη

τον ξεριζωμό

την Αννούλα σου, που δεν είναι πια

λες και θα μπορούσες ποτέ να ξεχάσεις τον τόπο σου...

Από το βιβλίο: Γιώργος Νικολόπουλος, «Χαμένες ευκαιρίες», Εκδόσεις Μανδραγόρας, Αθήνα 2011, σελ. 22.

ΤΟ ΤΡΕΝΟ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟ ΤΡΕΝΟ

Το τρένο πάλι σφυρίζει

ίσως αύριο το πάρω αυτό το τρένο

ίσως αύριο έχω μαζέψει αρκετά

αα παιδιά περιμένουν στην πατρίδα

η μητέρα περιμένει, η γριά μητέρα

Ίσως πάλι, όχι

Ίσως δεν πάρω ποτέ το τρένο

Ίσως περιμένω για πάντα στο σταθμό

Από το βιβλίο: Γιώργος Νικολόπουλος, «Γυάλινες βάρκες», Εκδόσεις Μανδραγόρας, Αθήνα 2010, σελ. 51.

ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΠΙΚΟΥΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ


ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΠΙΚΟΥΣ

Ήχος της βροχής
Κάτω από τα φύλλα
Μπανανόφυλλα

Καρύδες πέφτουν
Φοβού τις μαϊμούδες
Δώρα φέρουσες



Από το βιβλίο: Γιώργος Νικολόπουλος, "Γυάλινες βάρκες", Εκδόσεις Μανδραγόρας, Αθήνα 2010, σελ. 25.