Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SABA (UMBERTO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SABA (UMBERTO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Μαΐου 2019



UMBERTO SABA


IN FONDO ALL’ADRIATICO SELVAGGIO

In fondo all’Adriatico selvaggio
si apriva un porto alla tua infanzia. Navi
verso lontano partivano. Bianco,
in cima al verde sovrastante colle,
dagli spalti d’antico forte, un fumo
usciva dopo un lampo e un rombo. Immenso
l’accoglieva l’azzurro, lo sperdeva
nella volta celeste. Rispondeva
guerriera nave al saluto, ancorata
al largo della tua casa che aveva
in capo al molo una rosa, la rosa
dei venti.

Era un piccolo porto, era una porta
aperta ai sogni.


Τρίτη 17 Απριλίου 2018

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΣΑΜΠΑ!




UMBERTO SABA


SONETTO DI PRIMAVERA

Città paesi e culmini lontani
sorridon lieti al sol di primavera.
Torna serena la natia riviera.
Sono pieni di canti il mare e i piani.

Io solo qui di desideri vani
t’esalto, mia inesperta anima altera;
poi stanco mi riduco in sulla sera
alla mia stanza, e incerto del domani.

Là seggo sovra il bianco letticciolo,
e ripenso a un’età già tramontata,
a un amor che mi strugge, all’avvenire.

E se nell’ombra odo la voce amata
di mia madre appressarsi e poi morire,
spesso col pianto vo addolcendo il duolo.


Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2018

ΦΛΕΒΑΡΙΑΤΙΚΟ ΒΡΑΔΥ




UMBERTO SABA


ΦΛΕΒΑΡΙΑΤΙΚΟ ΒΡΑΔΥ

Βγαίνει το φεγγάρι.
    Στη λεωφόρο είναι ακόμα
μέρα, βράδυ που βιάζεται να πέσει.
Νεολαία αδιάφορη και σφιχταγκαλιασμένη·
προς στόχους ολισθαίνει ευτελείς.
        Κι είναι του θανάτου
η σκέψη που, εν τέλει, βοηθάει και ζούμε.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2018

ΟΥΡΑΝΟΣ




UMBERTO SABA


ΟΥΡΑΝΟΣ

Η Λίνα, η καλή, η υπέροχη,
ανοίγει τα παντζούρια διάπλατα να βλέπω έξω
τον ουρανό τον απέραντο.
Ξαπλωμένος εδώ ήρεμα, και όλο να σκέπτομαι
πως μάταια αγωνίστηκα, πως το τέλος όπου νά ’ναι κοντεύει,
και να μου αρέσει περισσότερο έτσι
αυτός ο ουρανός, αυτά τα χελιδόνια,
αυτά τα σύννεφα. Και τίποτ’ άλλο δεν ζητάω.
Να καπνίζω μόνο
σιωπηλός την πίπα μου σαν γέρος
θαλασσόλυκος.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Τετάρτη 10 Ιανουαρίου 2018

ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ




UMBERTO SABA


ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ

Πολλές φορές γυρνώντας σπίτι μου
παίρνω μέσ’ απ’ την παλαιά πόλη έναν δρόμο θεοσκότεινο.
Κίτρινο, σε κάποια λούμπα, καθρεφτίζεται
ένα τυχαίο φανάρι, κι οι δρόμοι είναι πήχτρα στον κόσμο.

Εδώ, στον κόσμο ανάμεσα που πηγαινοέρχεται
απ’ την ταβέρνα στο σπίτι ή στο χαμαιτυπείο,
και όπου εμπορεύματα και άνθρωποι είναι ό,τι ξεμένει
σ’ έναν μεγάλο θαλάσσιο λιμένα,
εγώ ξαναβρίσκω, περνώντας, μέσα στην ταπεινότητα
να είναι το ίδιο το άπειρο.
Εδώ πόρνες και ναυτικοί, ο γέρος
που βλαστημάει, η γυναίκα που ξεκατινιάζεται,
ο τσάτσος αραχτός μπροστά
στην καντίνα,
η αναστατωμένη κοπελίτσα τρελή
από έρωτα –
και είναι όλοι τους της ζωής πλάσματα
και του πόνου·
σαλεύει μέσα τους, όπως και μέσα μου, ο Κύριος.

Συντροφιά εδώ εγώ με αυτούς τους ταπεινούς
αισθάνομαι τη σκέψη μου να γίνεται
πιο καθαρή όπου ο δρόμος είναι πιο βρόμικος.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.