ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

 

MARIANO BRULL

 

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

 

Βουβὸς καὶ μόνος βρίσκομαι στὴν κάμαρα τὴν ἀδειασμένη,

ὅπου τὰ πάντα λένε γιὰ τὴν ὕπαρξή της. Τῆς οἱκίας

αὐτῆς πῶς μοιάζει, ὤ, τὸ κορμί της, ποὺ συνήθιζε νὰ μένει,

χωρὶς νά ᾽χει ἀφημένο οὔτε ἴχνος κὰν πνευματικῆς οὐσίας.

 

Καὶ τὸ φεγγάρι τοῦ καθρέφτη ποὺ κοιτιόταν, ὅταν βγαίνει,

μὲς στὶς στιγμὲς τὸ φῶς γυαλίζει τῆς δικῆς της παρουσίας.

Μὲς στὸ κλουβὶ λαλεῖ πουλί — μελαγχολία ἀναπεπταμένη·

τὴν κάμαρα τὴν κατοικοῦν ἀντίλαλοι τῆς ἀπουσίας.

 

Χρυσὰ ξακρίσματα ἔχει γύρω-γύρω τὸ προσευχητάρι·

εἶν᾽ ἀνοιχτὸ σ᾽ ἕνα κομὸ καὶ λέει πὼς θ᾽ ἀποκαθάρει

τὶς μικρομέριμνες τοῦ κόσμου ὁ Θεός, ἀρκεῖ ἡ ὄψη πρὸς τὸ Θεῖο

 

νά ᾽χει στραφεῖ. Γυρνῶ τὸ βλέμμα μου καὶ μὲ μελαγχολία

ἀναρωτιέμαι ποιός τὴ γεύση θὰ μποροῦσε τὴ γλυκεία

νὰ νιώσει καὶ τὴ θλίψη ἀπ᾽ τὸ στερνό της, τὸ ἁπαλὸ τὸ ἀντίο.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

 

ΓΥΜΝΟ

MARIO BRULL

ΓΥΜΝΟ

Το σώμα της μες στους καθρέφτες αντηχούσε

με απόμακρες εικόνες διασπονδυλωμένο:

μονό και πολλαπλό, πυκνό, ως αντανακλούσε

ορθό στο τώρα ό,τι ήταν πριν αντεστραμμένο.

Στο κατακάθι του εαυτού του προχωρούσε

μ’ επιστροφές παλλόμενες συγκρατημένο

απ’ τη φυγή του, και από δυό μαζί κρατούσε

φωνές, ματιές, στιγμές μας συνοφρυωμένο.

Είχε απουσία –στη δική του παρουσία–

καθυστερούμενη σαν πρόφαση ετούτης

και σαν αρχή για επικείμενη απουσία:

πορεία άθικτη χωρίς καν του μονοπατιού της

τα τυχηρά τ’ ασάλευτα ή του νόστου ουσία

για τον μελλούμενο ανδριάντα του κορμιού της!

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.