I GIORNI DELL’IRA

ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΛΕΒΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

I GIORNI DELL’IRA

Αλλά κι ο μυθοποιημένος θάνατος

all’arrabiata e alla Napoletana

σαν έφιππη ιλαροτραγωδία της συγκίνησης

μια σύμβαση είναι θυμηδίας

κα πρόξενος σαδιστικού θεάματος

ή εξουθενωτικής λαγνείας,

σαν το απωθημένο υποκατάστατο της εκδικητικής μανίας

που λάνθανε τότε δια της βίας

στον ευνουχισμένο σε νάρθηκα λαό.

Έκτοτε η εμπειρία της οθόνης

μου ανέδειξε τον εργολάβο κηδειών

σαν ένα ιδιαίτερα προσφιλές μου πρόσωπο,

τον κυνικό σχολιαστή της μοίρας

που απολάμβανε την ασυλία

του διαμεσολαβητή

ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο,

και εκμεταλλευόμενος το μεταφυσικό δέος,

άψογα επιτελούσε το κοινωνικό του έργο με το αζημίωτο.

Από το βιβλίο: Πάτροκλος Λεβεντόπουλος «Ωδή στον Sergio Leone», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013, σελ. 33.

ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΗΘΟΥΣ

ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΛΕΒΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ


ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Ο ψίθυρος από τη φθορά ανάμεσα στα δόντια ταξιδεύει
Τραβάει το σχοινί στο κωδωνοστάσι της καρδιάς
Στα άγρια μεσάνυχτα με κόκκινα μαντάτα ενεδρεύει
Ενώ όλοι καμώνονται πως δεν ακούν
Κι αφήνουν τα παραθυρόφυλλα κλειστά
Μόνο ένα ξεστρατισμένο ποίημα
Σαν δίλημμα θανάτου ή ηδονής ελπίδα
Με άρπα προσμονής τεντώνει την αόρατη ρυτίδα
Ενώ καίγεται η ζωή παρθένα θρυαλλίδα.
Στη φωτοσύνθεση του χάους
Είμαστε μόνο μια δανεική στιγμή
Μα πάντα πρώτη η αιωνιότητα
Με διαφορά στήθους από το σκοτάδι κόβει το νήμα.



Από το βιβλίο: Πάτροκλος Λεβεντόπουλος, «Λεξιθήριο», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2006, σελ. 32.