Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές τ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι σου μάθαινε το αύριο και το χτες μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη με του καιρού δεμένος τις κλωστές
Τ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία που στράγγιξες χαμένα μια γενιά καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία και να σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά κι όχι να ζεις μ αυτή την κομπανία και να μην ξέρεις τ άστρο του φονιά
Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι απ του καιρού την άγρια πληρωμή στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει και το μαράζι δίχως αφορμή
Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά κι απ το παλιό μαρτύριο να χει μείνει ένα σκυλί τη νύχτα που διψά γυναίκες στη γωνιά μ ασετιλίνη παραμιλούν στην ακροθαλασσιά
Και στ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή πώς το φεραν η μοίρα και τα χρόνια να μην ακούσεις έναν ποιητή
Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά μαλαματένια λόγια στο χορτάρι ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά
Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες και ξημερώνοντας μέρα κακή τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες με πήραν και με βάλαν σε κλουβί και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί
Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής περνούσα τα δικά σου δικαστήρια αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια και σαν κακούργο να με τιμωρείς
Εδώ δεν έχει σύνορα δεν έχει καλοσύνη μπροστά πηγαίνει ο αρχηγός και πίσω του οι σκύλοι Τραπέζι πεντακάθαρο λεφτά, χαρτιά και τσόχα κρατάς τη μύτη σου μακριά να μη σε πάρει η μπόχα
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά... Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου Τούμπου τούμπου και τα μπου φάγαν τη γριά, ντου ντου ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου πέσαν όλα τα ταμπού
Εγύριζα όλη τη γη με ένα αεροπλάνο μοντέλο απ' την κατοχή που 'χε φωνή σοπράνο Σ' ένα σταθμό μου είπανε όλη την ιστορία στη ζούγκλα πως χαθήκατε σας φάγαν τα θηρία
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά... Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου Τούμπου τούμπου και τα μπου φάγαν τη γριά, ντου ντου ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου πέσαν όλα τα ταμπού
Εκείνο που δεν μάθατε κι οι μαύροι εγελάγαν είναι γιατί ψοφήσανε τα ζώα που σας φάγαν Δηλητηριαστήκανε από τα δυο κορμιά σας το λέει το ραδιόφωνο κρίμα στην ανθρωπιά σας
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά... Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου Τούμπου τούμπου και τα μπου φάγαν τη γριά, ντου ντου ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου πέσαν όλα τα ταμπού
Στο δέντρο αναπαυτήκανε τα δυο καημένα ζώα ενθάδε κείται έγραψαν ο λέων με τον βόα Γι' αυτό ν' ακούς τις συμβουλές του γέρου προς του τράγου που φάγαμε εψές αργά στη στάνη του Πανάγου
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά... Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου Τούμπου τούμπου και τα μπου φάγαν τη γριά, ντου ντου ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου πέσαν όλα τα ταμπού
Μη με αφήνεις μοναχή μου μη με αφήνεις μόνη τη φτωχή μη με αφήνεις μοναχή μου μη με αφήνεις, σε παρακαλώ
Α καπού κουλουκουπού κουλουκουπού κουλουκουπά... Τούμπου τούμπου ζα, τούμπου μάγοι θα μας ψήσουν οι ανθρωποφάγοι τούμπου τούμπου ζα, τούμπου ζίτσου στο καζάνι κι η μαμά του Κίτσου Τούμπου τούμπου και τα μπου φάγαν τη γριά, ντου ντου ντούμπου ντούμπου ντούμπου και μπα μπου πέσαν όλα τα ταμπού
