ΑΛΗΤΙΣΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ΑΛΗΤΙΣΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Πέρασα όπου με φίλησες
και οι σκέψεις βγήκαν
να τρέξουν
να σε βρουν

Σε αναζητούσαν
μες στη νύχτα,
μ’ άφησαν να κρυώνω
για να σε βρουν

Έτρεχαν, έτρεχαν…

πιο γρήγορα από το κρύο,
μνήμες παλιές να αναστήσουν
τα χείλη σου ξανά να νιώσω,
το σώμα σου ν’ αγγίξω

μα δε σε βρήκαν
χάθηκαν
χάθηκαν μαζί σου
χάθηκαν
χάθηκαν όπως εσύ

ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ΑΓΓΕΛΕ ΜΟΥ

Ο χειρότερος φόβος

είναι αυτός του να φοβάσαι,

γιατί μόνο τότε δε ζεις.

Τόσο εύκολο να ανοίξεις

τα φτερά σου

για να ζεις μα πάντα προτιμούμε να φοβόμαστε,

να φοβόμαστε να πετάξουμε.

Τούτο είναι που σε κρατά πίσω,

τούτο που σε σκοτώνει.

Τα φτερά σου έχω εδώ

τά ’χες αφήσει πληγωμένα,

θυμάσαι (;)

τώρα πια δεν πονούν,

είναι λευκά

όπως τότε,

τότε που χαμογελούσες

σαν ήσουν ερωτευμένος

και ξέγνοιαστος.

Είμαι εδώ,

κρατημένα τά ’χω

έλα πάρ’ τα, έλα πάρ’ τα

να πετάξεις

κι ας μη μου κρατήσεις το χέρι.

Πάρε μου τα φτερά σου,

μα μη μου παίρνεις το γέλιο σου!

Αυτό

πάντα θα το λαχταρώ,

πάντα θα το νοσταλγώ,

θα το ποθώ.

ANGEL WITH DRUMSTICKS

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ANGEL WITH DRUMSTICKS

A night to remember
hidden in the dark
with our eyes
as the only light,
into the night.

Your hands on my body
touched my soul
woke it up.
And its wings opened
to fly all over your sky
 brighten it up.

My guardian angel, you
brought me elation,
a glee on my lips.

Into your arms
let me find a place
to perch on.
Your kiss
I want to feel
and keep it as a charm-
 your eyes
the lodestar
towards your wild heart.

Play the drums
so I may follow your music
towards
the freedom of jazz.
And let me dance for you,
my blond angel!

Let me follow your beat,
my angel,
the beat of your heart.

Την επιμέλεια του κειμένου την είχε ο Πασχάλης Νικολάου.

ΓΕΡΑΣΜΕΝΕΣ ΛΙΝΑΤΣΕΣ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ΓΕΡΑΣΜΕΝΕΣ ΛΙΝΑΤΣΕΣ

Το παλιό και το φθαρμένο
δεν το θέλουν οι άνθρωποι
σαν να ’ταν κάτι μοχθηρό
το προσπερνούν.

Μονάχα μόλις κάποιος το πάρει
ή καεί,
μονάχα τότε, οι άνθρωποι
στρέφουν το βλέμμα τους
και τ’ αντικρίζουν
με αξία.
Μονάχα τότε, τιμή ξανά του δίνουν
μα
είναι αργά πια.

ΟΝΕΙΡΑ ΟΡΦΑΝΑ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ΟΝΕΙΡΑ ΟΡΦΑΝΑ

Κρύφτηκες πάλι,
μες στου μυαλού τ’ αχνάρια
τρύπωσες ξανά.
Κι αν στο σκοτάδι παλεύω,
σαν το κύμα ξεγλιστράς.
Τρύπωσες πάλι
με τις σκέψεις να παίξεις,
απόψε να μην κοιμηθώ.
Κι ο εαυτός μου
δεν είναι εδώ.
Έφυγε πάλι,
κάπου αλλού γυρνά.
Μ’ άφησε,
με ξέχασε ξανά.

Πάλι ορφανά θα μείνουν τα όνειρα απόψε!
Πάλι ορφανά…
Σώμα ανέγγιχτο,
Ψυχή ανένδοτη.

ΣΙΩΠΗ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΓΚΕΣΟΥΛΗ

ΣΙΩΠΗ

Τίποτα μη πεις απόψε,
πλάι μου μείνε και φύγε,
μέσα μου ζήσε και σβήσε.

Τίποτα μη πεις απόψε,
είναι βαριά η νύχτα,
το σκοτάδι βαρύ.

Σκιές αγναντεύουν το σύμπαν,
σκέψεις μυρίζουν το γιαλό.

Τίποτα! Ας σωπάσουμε απόψε!
Άσε το σώμα να κλάψει
και την

ψυχή να ξεσπάσει.
Τίποτα, εμείς τελειώσαμε απόψε.