ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ

 

JACQUES BARON

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ

 

Ελέφαντα Ελέφαντα που εβγήκες για περίπατο

γιατί ζαλώθηκες και κουβαλάς τούτο το πουλί στην πλάτη

Μα είναι λύρα – ένα τοσοδά πουλάκι Πάει να δει έναν άρρωστο

που υποφέρει και που έχει μείνει πια πετσί και κόκαλο

 

κάποιον παλιό μου φίλο πά ’να δει έναν ελέφαντα άγριο

που δεν συχνάζει από καιρό στους κύκλους μας τους οικογενειακούς

Κι όποτε δεν έρθει το παιδί σοφός άλλος δεν υπάρχει

να ξέρει πώς ορίζονται το αγόρι ή το κορίτσι

 

Ελέφαντα του μεσονυκτίου που πας στο κοιμώμενο νερό

Ελέφαντα του φεγγαριού τούτο το πουλί στην πλάτη σου

δεν είναι λύρα με το φτέρωμα το γοητευτικό

αλλά γερο-κροκόδειλος – μια τσάντα παλιωμένη από δέρμα κροκοδείλου

 

Ελέφαντα του μεσονυκτίου ελέφαντα του φεγγαριού

θα πάω ίσαμε το τέρμα εγώ με το πουλί στην πλάτη Μιλάμε και στον ενικό

Η γήινη φωνή σας με ενοχλεί αρκετά με νευριάζει

Όσο για την τσάντα από δέρμα κροκοδείλου έχω αποφασίσει

ποιά επιλογή θα κάνω

 

Ναι θα πάω ίσαμε το τέρμα εγώ – με τα μεταξωτά τα πόδια

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΛΙΟΣ

 

JACQUES BARON

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΛΙΟΣ

 

Πάνω από το μέτωπό μου υπάρχει ήλιος

Ένας ήλιος στεγνός σαν ρέγγα τουρσί

Υπάρχουν σιντριβάνια στεγνά

Τα σιντριβάνια είναι όλα στεγνά

Όλοι οι κόσμοι είναι χαμένοι στη θάλασσα

και όλα τα αστέρια είναι αμίμητα

 

Κόσμε γενναίε και απόκοτε

ξύπνα μες στα κόκαλά σου

Στα πανύψηλα λιβάδια μέσα ο θάνατος μοιάζει στη ζωή

η δε ζωή να σου ανήκει πρέπει

Κόσμος ζωντανός Κόσμος ακραίος

απομονωμένος στη φύση σαν άγνωστος δρόμος με κράτη υποθαλάσσια

Μία και μόνη σταγόνα νερό γεννήθηκε πίσω από τόσα και τόσα βλέφαρα

κάνοντας να βλαστήσουν άντρες με καρδιές σπινθηροβόλες

 

στον ζωντανό τον κόσμο

και στον κόσμο που έρχεται

μία και μόνη σταγόνα ονείρου φέρνει την καταιγίδα

Σάρωθρά μου εσείς με τα μάτια τα πανέμορφα

σαρώστε μου σας παρακαλώ τα σύννεφα

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ

 

JACQUES BARON

 

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ

 

Έλεγε Τα χείλη μου είναι τσαμπιά σταφυλιών τερατώδη

πάνθηρες που τραγουδάνε

πιο γλυκά κι απ’ τα πουλιά τα τόσο γλυκά κι ευγενικά του λόφου

κι από τους αιμόφυρτους ταύρους των μεγάλων μαύρων σύννεφων

Έλεγε

Έχω μές στο στήθος μου

απέραντα δριμύτατα κύματα

ανάμεσα στων μεγάλων ημερών τα πανέμορφα άνθη

Φώναζε Μαρία

ένα κοριτσάκι που εκουβάλαγε λαχανικά

Έλεγε και ξανάλεγε

Παπαρούνα είμαι

και κάθε πρωί το κατάχλομο ξυπνώ γαλάζιο των θηρίων

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

 

JACQUES BARON

 

Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ

 

Ο ήλιος και το φως

στην πραγματικότητά τους προφανώς  ω της ζωής μορφές εσείς

Γυναίκες της ζωής ολάκερης

Τα ωδικά πτηνά δεν έχουν σωπάσει ίσαμε τώρα

 

Ίσαμε τώρα ευλογήστε ω τύμπανα τα πάθη και τον πόνο

των γυναικών κατά χιλιάδες

που μεθυσμένες και συνεπαρμένες

θ’ ακολουθήσουν με κόμες φλεγόμενες τούτες τις αιώνιες γυναίκες

 

Ο τάφος της Ρόζας Λούξεμπουργκ είναι κλειστός

Ω τάφε όπου η αναπτρεπτική των ψυχών μας άνοιξη

ξεχύνει τους έρωτές της και την πραγματικότητά της όλη

Ένας τάφος είναι κλειστός και τόσοι άλλοι μισάνοιχτοι

Μαγεμένα περιστέρια θα πάνε να πάρουν τα όπλα

με θεσπέσια και τελείως ελεύθερα χέρια

 

Φωτεινά των βημάτων σου χνάρια ω τέλεια γυναίκα

Θ’ ακολουθούμε πάντοτε εμείς

Θαύμα της πίστης

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.