ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΜΑΤΕΣΙ

Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ BERTOLT BRECHT

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ

Από ποτά ξεφρενιασμένοι,

λουσμένοι από τις αστραπές
και από δαιμόνους φιλημένοι

στων καραβιών τις κορυφές
σα σκελετοί ηλιοδαρμένοι,

αρρώστια, μπόχα, πυρετοί
μα τραγουδάνε πεινασμένοι

όσοι απόμειναν ορθοί:
«Ανέμοι πάρτε μας μακριά,

σ’ ορίζοντες αστραφτερούς
πνίχτε και κάφτε τους θεούς,

θεός για μας η θάλασσα»

Κάμπος βαθύς και γη σπαρμένη,

λιμάνια, πόρνες, καπηλειά
κάθε στεριά τούς είναι ξένη,

 γι’ αυτούς η θάλασσα στεριά
πατρίδα τους και περιβόλι

το ανεμόδαρτο σκαρί
όπου δεν έχει αραξοβόλι,

ούτε σημαία στην κορφή
«Ανέμοι πάρτε μας μακριά,

σ’ ορίζοντες αστραφτερούς
πνίχτε και κάφτε τους θεούς,

θεός για μας η θάλασσα»

Μα ένα βράδυ του Απρίλη

τ’ άστρα θα τους απαρνηθούν
μήνυμα η θάλασσα έχει στείλει

οι πειρατές ν’ αφανιστούν
Ο ουρανός, ο σύντροφός τους,

σκέπασε κάθε ξαστεριά
και ο γαρμπής, ο αδερφός τους,

τους πνίγει σε βαθειά νερά
«Ανέμοι πάρτε μας μακριά,

σ’ ορίζοντες αστραφτερούς
πνίχτε και κάφτε τους θεούς,

θεός για μας η θάλασσα»

Όρθια κύματα τινάζουν

στα επουράνια το σκαρί
στης αστραπής το φως κοιτάζουν

το χάος που τους καρτερεί
Άνεμοι παίρνουν το τιμόνι

και ενώ στην κόλαση βουτούν
οι πειρατές –μαύροι δαιμόνοι

ακούγονται που τραγουδούν:
«Ανέμοι πάρτε μας μακριά,

σ’ ορίζοντες αστραφτερούς
πνίχτε και κάφτε τους θεούς,

μας φτάνει εμάς η θάλασσα»

Μουσική: Kurt Weill.
Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις.

Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ: Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ


Στίχοι: Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις.

ΝΑ ΞΑΝΑΣΚΟΤΩΘΕΙ

BERTOLT BRECHT


Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Για πέμπτο Μάη πολεμάει,
για ειρήνη κουβέντα καμιά·
και ο φανταράκος τα βροντάει,
πεθαίνει ηρωικά.

Και ο Αυτοκράτωρ οργίζεται
και βγάζει διαταγή:
ο θάνατος αναβάλλεται
η νίκη όσο αργεί.

Μα ο φαντάρος κείτεται
στον τάφο του δίχως ντροπή,
και ξάφνου τον επισκέπτεται
μια επιτροπή.

Με φτυάρι και με αγιασμό
ξεθάβουν το νεκρό·
του λένε γύρνα στο μέτωπο
και βγάλε το σκασμό.

Τον εξετάζει ένας γιατρός,
τον βρίσκει λίαν καλώς·
κοπάνα μονάχα την κάνει ο νεκρός,
γιατί είναι πολύ δειλός

Τον σήκωσαν και φεύγουνε
στην νύχτα την μαγευτική,
ενώ αρμοδίως τους φώτιζε
σελήνη ρομαντική

Το στόμα το σάπιο του βουτούν
σε μαύρο κρασί γλυκό
και δυο νοσοκόμες του κρατούν
μπροστά του γυμνό θηλυκό.

Με τύμπανα και ταρατατζούμ
η μπάντα πάει εμπρός·
για της πατρίδος το αλαλούμ
παρέλαση κάνει ο νεκρός.

Μπροστά του πάει ένας κύριος
με φράκο παχουλός -
πολύ του καθήκοντος κύριος
σαν κάθε πολίτη καλός.

Σκυλιά ποντίκια και ασβοί
δακρύζουν με πατριωτισμό
στο ύψος των περιστάσεων
στου έθνους τον παλμό.

Στο άλλο χωριό τους δέχεται
ο κόσμος με ουρλιαχτά·
χλωμό το φεγγάρι κατέρχεται
και το νεκρό χαιρετά.

Με ζήτω και με τζουμπαπά,
σημαίες και παπά
χορεύει ο νεκρός του σκοτωμού
σαν μεθυσμένη μαϊμού.

Μές στο μεγάλο τραλαλά
εχάθηκε ο νεκρός·
τον βλέπουν μόνο από ψηλά
αστέρι και σταυραϊτός.

Ξημέρωσε ο ουρανός,
τ' άστρα έχουν χαθεί·
στην μάχη πάλι πάει ο νεκρός
να ξανασκοτωθεί.



Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις.