PABLO NERUDA
ΦΤΩΧΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ — Η ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
ΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣΑΝ
Φτωχοὶ ποιητές — ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος τοὺς κυνηγοῦσαν
μαζὶ κι ἀντάμα μὲ ἴδιο πεῖσμα ζοφερό, μὲ μένος·
μετὰ σκεπάστηκαν μὲ ἀναίσθητο ἕνα μεγαλεῖο
στὴν τελετὴ παραδομένοι, στὸ ἐπικήδειο δόντι.
Καὶ πᾶνε —σκοτεινοὶ σὰν πετραδάκια...— πᾶνε ἐκεῖνοι
πίσω ἀπ᾽ τ᾽ ἀγέρωχα ἄλογα, τραβᾶνε κορδωμένοι·
τοὺς ἔχουν βάλει στὴ σειρὰ οἱ καταφερτζῆδες... πᾶνε
μὲ τοὺς λοιποὺς ὁπλίτες σιωπηλοὶ νὰ κοιμηθοῦνε.
Πρὶν ἦσαν βέβαιοι ὅτι ὅλοι οἱ νεκροὶ νεκροὶ ὄντως εἶναι·
τὴ νεκρικὴ πομπὴ τρισάθλιο πανηγύρι κάνουν
μὲ κούρκους καὶ γουρούνια: ρήτορες διακεκριμένους.
Τὸν θάνατό τους κοντοζύγωσαν νὰ τὸν προσβάλλουν:
ἁπλῶς καὶ μόνο ἐπειδὴ ἔχουν στόμα σφαλισμένο,
ἀδυνατοῦν ν᾽ ἀρθρώσουν καὶ ποιήματα καὶ στίχους.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου