Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΠΑΤΖΕΛΛΙ!




CLAUDIO PAGELLI


TEMPI MODERNI

Mi bruciano gli occhi ma va bene così
ho tradotto per ore dall’inglese all’italiano
un libretto per bambini - pochi fronzoli, zero sdruccioli -
e quattro soldi tipo rimborso spese
o giù di lì. il fatto è che giù di lì
si cade proprio in bocca ad un niente,
ad un nano-abisso che sadicamente mina l’autostima.
(traduttore o poeta che uno sia
o che pretenda da sé d’essere)
la pelle delle mani tirata e asciutta,
poche briciole di gloria attendono
l’incontro di una fame più grande.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΝΙΚΟΛΑ ΓΚΑΡΝΤΙΝΙ!




NICOLA GARDINI


SE SÌ

Essere sempre se stessi.
Ma esiste la sestessità? Se sì,
Sarà proprio la formula più scaltra
D'esistenza? O non sarà il caso
Di preferirle qualcos'altro?
Cambiarsi nome ogni giorno
E lasciare che parlino anche gli altri
Che ci vivono dentro e intorno.
Noi non siamo che un centro che si sposta.
Sarebbe bello non sentirsi soli,
Pagare il tempo solo quel che costa.

ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ…




MARTIALIS


ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ…

Να μάθεις θέλεις τώρα, Γάλλα, τι συμβαίνει
και πάντα αρνιέμαι εγώ γυναίκα να σε πάρω;
Πολλά τα γράμματα που ξέρεις, και θα ελέγχεις
τον πούτσο μου για τους συχνούς σολοικισμούς του.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΕΝΝΙΣΤΡΙΑ ΕΥΘΥΤΕΝΗΣ ΕΝ ΟΙΣΤΡΩ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΤΕΝΝΙΣΤΡΙΑ ΕΥΘΥΤΕΝΗΣ ΕΝ ΟΙΣΤΡΩ

Ήτανε –το θυμάσαι σίγουρα– έντονη, εντονοτάτη η αμφιλύκη, λυσίκομη όπως κι εσύ, και μάλλον περασμένη απέναντι, στον αιγιαλό κάτι βροχερών τραγουδιών και κάτι σκαληνών εκειδά και επί τούτω αντιμιλημάτων, και τότε, εντελώς απότομα, μα εντελώς-εντελώς απότομα άρχισαν ν’ ανεβαίνουν τα γνωστά μας ποτάμια στις κορφές των μέσα δέντρων που αβγάταιναν συνέχεια και ολονέν εκθετικώς ίσαμε να φτάσουν και να βρέξουνε τα πέλματα όσων αγγελικών δυνάμεων εκρέμονταν αιωρούμενες από τη μνήμη του έβδομου ουρανού ωσάν αντικυκλώνες. Κυριαρχούσες στην ύλη, καθηγεμόνευες στο πνεύμα, και οι παλάμες σου εγκωμίαζαν τις μαρμαρυγές τής ουσίας όσο εχύνονταν φολιδωτά μέσ’ απ’ τον αρχαίο καθρέφτη και αδειάζανε με ορμή φανατική το σεμινάριο –τη σιταποθήκη παναπεί– του χρόνου από τους σπόρους και του λήρου και του κλήρου στον χώρο, στο απέραντο τερραίν του λόγου. Σ’ εκείνη μέσα την πολύ-πολύ έντονη αμφιλύκη μια γλώσσα ανοδική λαλούσε από μέσα από το βλέμμα σου χάλκινα χελιδόνια να ραμφίζουν και να ψαλιδίζουν λαμαρινόφυλλα κατσαρωμένα εναλλάξ με μπανανόφλουδες και να γίνεται η στιγμή τη μιά ιαχή και την άλλη αμέσως αμυχή στη στίλβη επάνω των νυχιών σου που κοκκίνιζαν, ως έσφιγγες γερά τη ρακέτα, και εναβρύνονταν με βαρκαρόλες κατ’ οίκον και πλαταγισμούς αδιαφανών καλύκων, καθώς επάλευαν να ξεχωρίζουν τα κύματα των  βοστρύχων σου, για να βγαίνουν ακέραια και με τάξη στα φώτα του ψαλμού σάμπως αναγωγές χρυσού από πηλού ιλύος. Και έπειτα τα γνωστά μας ποτάμια εγίνανε μεμιάς βροχή που έπεφτε ν’ αρδεύει τα ήδη βροχερά τραγούδια, αφού και στις πλευρές εκείνων των απέναντι τριγώνων οι επί τούτω εκειδά συσχετίσεις αχινών με κυπαρίσσια υμνούνται έκτοτε πια εν πάση γενεά και γενεά και εις τον αιώνα και εις τον αιώνα του αιώνος. Αμήν.


ΜΠΛΑΙΖ ΣΑΝΤΡΑΡΣ!




BLAISE CENDRARS


COUCHERS DE SOLEIL

Tout le monde parle des couchers de soleil
Tous les voyageurs sont d’accord pour parler des 
couchers de soleil dans les parages
Il y a plein de bouquins où l’on ne décrit que les couchers
de soleil
Les couchers de soleil des tropiques
Oui c’est vrai c’est splendide
Mais je préfère de beaucoup les levers de soleil
L’aube
Je n’en rate pas une
Je suis toujours sur le pont
A poils
Et je suis toujours le seul à les admirer
Mais je ne vais pas décrire les aubes
Je vais les garder pour moi seul