Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2020

ΕΛΕΓΕΙΑ

 


JORGE LUIS BORGES

 

ΕΛΕΓΕΙΑ

 

Χωρίς κανένας να το ξέρει, μήτε ο

καθρέφτης, δάκρυα ανθρώπινα έχει χύσει.

Και δεν μπορεί να υποπτευθεί πως έτσι

τιμά όποιο πράγμα αξίζει να το κλάψεις:

το κάλλος της Ελένης, που δεν τό ’δε,

τον ποταμό των χρόνων που δεν έχει

επιστροφή, το χέρι του Ιησού στο

ρωμαϊκό ξυλάδικο, τις στάχτες

της Καρχηδόνας, το αηδόνι του Ούγγρου

μα και του Πέρση, τη βραχεία ευτυχία

μα και την αγωνία που τον Βιργίλιο

με μάρμαρα και μουσικές προσμένουν,

μιας και τραγούδησε του ξίφους τα έργα,

τις αλλαγές των σύννεφων σε κάθε

καινούργια και μοναδικήν εσπέρα

και το πρωί που βγαίνει από το βράδυ.

Και πίσω από την πόρτα κάποιος άντρας,

φτιαγμένος από μοναξιά, από χρόνο

και από έρωτα σταμάτησε να κλαίει

στο Μπουένος Άιρες για τα πράγματα όλα

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


 

 


LOST AND FOUND

 
















LOST AND FOUND

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

 





ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ



 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2020

ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

 


VLADIMÍR REISEL

 

ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

 

Ομολογείς στην πολυαγαπημένη σου επέκεινα του τάφου

Που σ’ ένα σε θυμάται χταπόδι πως την αγαπάς

Τη μια που εδώ ξαφνικά η θάλασσα η βαθιά του αριστερού σου ματιού την αφανίζει

Και την άλλη που εδώ ξαφνικά το στιλέτο της λεσβιακής γαλήνης την αφανίζει επίσης

Σωπαίνει

Και κοιμάται σκεπασμένη με τις φανταστικές λεκάνες των χεριών της

Κοιμάται και σκιτσάρει παννυχίδα για το πεθαμένο χόρτο

Της κεφαλής της θησαυροφυλάκιο

Έρπει πέρα-δώθε στις ελικώσεις του εγκεφάλου ένας τρελός-τρελός νάρκισσος

Και τραγουδάει

Σαν ψαράς σαν ψαροπούλα

Είναι σαν φάρος

Που λάμπει και καταυγάζει πέρ’ απ’ τις άνθινες ουλές των γυναικών

Ω κόθορνε των νυχτών μου

Το δρεπάνι των γλάρων πετά από κει για να ρθεί η χαραυγή

Και νά ’χει το φύλλο αόρατης φυλακισμένης

Καταμαγεύεις τα αραβουργήματα κάποιου κορμιού στο γυάλινο σπίτι του μετώπου μου

Ω βαμπίρα ακέφαλη

Βουλιάζω χάνω το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια μου

Και πάνω απ’ όλα κρέμεται

Η μεγάλη πικραλίδα της λαγνείας

Και του φθινοπώρου βεβαίως

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

 


JORGE LUIS BORGES

Η ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ανάμεσα στα βιβλία της βιβλιοθήκης υπήρχε και ένα γραμμένο στα αραβικά, που το απέκτησε κάποιος στρατιώτης για κάτι ψιλά στο παζάρι του Τολέδου και που οι ανατολιστές το αγνοούν – γνωρίζουν μόνο τη μετάφρασή του στα ισπανικά. Το βιβλίο τούτο ήταν μαγικό και περιείχε με τρόπο προφητικό τα έργα και τα λόγια ενός ανθρώπου απ’ τα πενήντα του ίσαμε την ημέρα του θανάτου του στα 1614.

Κανείς δεν θα πέσει πάνω σ’ αυτό το βιβλίο, που εχάθηκε στην περίφημη πυρκαγιά που οργάνωσαν ένας κληρικός και ένας κουρέας, φίλος προσωπικός του στρατιώτη, όπως διαβάζουμε στο έκτο του κεφάλαιο.

Ο άνθρωπος είχε το βιβλίο στα χέρια του, μα δεν το εδιάβασε ποτέ· συμμορφώθηκε όμως και στην παραμικρή λεπτομέρεια της μοίρας που είχε ονειρευτεί ο Άραβας και θα  εξακολουθεί να συμμορφώνεται για πάντα, διότι η δική του περιπέτεια αποτελεί πλέον μέρος της μεγάλης μνήμης των λαών.

Μπορεί, άραγε, να είναι πιο αλλόκοτη αυτή η φαντασία με τον προορισμό του Ισλάμ, που προτείνει έναν Θεό, από την άλλη με το αυτεξούσιο που μας χορηγεί την τρομερή αρμοδιότητα να μπορούμε να επιλέγουμε την κόλαση;

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


 

 



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020

ΝΤΙΕΓΚΟ


 

AMADEO GRAVINO

 

ΝΤΙΕΓΚΟ

 

είμαστε φτωχοί

μας εκμεταλλεύονται

μας συνθλίβει η θλίψη

πονούν τα κόκαλά μας

η ψυχή

τα πλευρά

από τις ματαιώσεις

 

η Κυριακή όμως

είναι άλλο πράγμα

αλλάζει ο κόσμος

ζητάει εκδίκηση

πάμε να δούμε τον Ντιέγκο

 

με ήλιο

με βροχή

οι πιρουέτες του

τα ζογκλερικά του

οι ντρίμπλες του

καλμάρουν τους πόνους

τα βάσανα

τη δυστυχία

είναι παραμυθία και βάλσαμο

 

κόντρα στις λαμαρινένιες παράγκες

κόντρα στον ουρανό

κόντρα στους αγγέλους

κόντρα στους ισχυρούς

κόντρα στο συρματόπλεγμα

για την υπεράσπιση όσων υποφέρουν

όσων δυστυχούν

η μπάλα πηγαίνει στο αριστερό πόδι

του πιο μεγάλου απ’ όλους

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.