Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2022

ΣΕ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΦΑΛΜΑ

 


LUDWIG ZELLER

 

ΣΕ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΦΑΛΜΑ

 

Από του ποτηριού τον πάτο κάποιος με φωνάζει με κραυγές

Που σκεπάζουν τις νύχτες μου με άλμη, εκεί ακριβώς που νιώθω

Να περνάει η πομπή με τα άλογα.

Πού είναι τα πρόσωπά τους; Προσωπεία μόνο

Προσηλωμένα στη σκληρότητα, και τούτος ο ανάποδος έρωτας, τούτη η ντουντούκα του μίσους

Και η σιωπή.

Να τί γράφτηκε για τον Σεδεκία, Βασιλειών Δ, 25.

«Κάποιο ρήγμα υπήρχε στο τείχος, όλοι τό ’βαλαν στα πόδια

Μες στην κουφή τη νύχτα και τους έπιασαν οι σμπίροι

Και καταδικάστηκαν, επειδή είχαν κινηθεί εναντίον του Βασιλιά:

Αποκεφάλισαν τους γιούς του Σεδεκία μπρος στα μάτια του κι ένα κουτάλι Φέρανε στο στόμα του να τον ποτίσουν ξίδι.

Τον τύφλωσαν με αναμμένα κάρβουνα, του βγάλανε τα μάτια

Και αλυσοδεμένον τον επήρανε».

Μα γιατί ρωτάς; Παντού είναι την σήμερον ημέρα Βαβυλώνα!

 

Στον πάτο του ποτηριού ακούω καμιά φορά

Κάποιον να κλαίει, κάτι χέρια να τρέχουν πάνω από τούτους τους ψυχρούς τους τοίχους.

Και ανάμεσα όντας στου μαξιλαριού μου τα φτερά ονειρεύομαι ότι η ωμότητα όχι

Δεν υπάρχει.

Ότι η παρανοϊκή της ρίζα της έχει πια ξεραθεί.

Τα λεπίδια της στον αέρα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 




ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ 1.1.2022

 


AMADO GRAVINO

 

ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ 1.1.2022

 

για την Σάντρα Ουρίβε Πέρες

 

να ξαναγυρνάνε τάχα λόγια και αναγνώσματα κάθε Κυριακή πρωί

από τα παιδικά μου χρόνια; λόγια αγάπης του πατέρα μου

που πέθανε πριν από τόσα χρόνια;

τα παράπονα της μάνας μου της τόσο κουρασμένης;

ειπωμένες και ξαναειπωμένες ιστορίες του παππού;

περιπέτειες του Σάντοκαν

από να παλιό κίτρινο βιβλίο του Σαλγκάρι;

τριξίματα απ’ το κάρο του Καρλίτος του γαλατά

στο πλακόστρωτο;

η εφημερίδα «Δημοκρατία» που μας αφήνουνε;

ραδιοφωνικές εκπομπές με τάνγκο;

τραγουδάει άραγε η βροχή στη φτωχή γειτονιά της δεκαετίας του ’50;

γίνεται μουσική; βρέχει αναμνήσεις;

όνειρα;

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

SIR ELIZABETH

 


MAX JACOB

 

SIR ELIZABETH

(TO SIR ΔΕΟΝ ΟΠΩΣ ΠΡΟΦΕΡΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ SŒUR)

 

Καταστράφηκε, ἀλίμονο!, ἡ πόλη του Χάπνεϊ. Ἔχει ἀπομείνει μόνο ἕνας τοῖχος ἀνάμεσα σὲ δύο τετράγωνους πύργους ποὺ σοῦ δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι πρόκειται γιὰ ὑποστατικὰ ἢ γιὰ στέρνες. Ἦταν σχολές, κι ἐκεῖ γινότανε μάθημα: εἶναι ἄδειες τώρα!... δὲν ἔχει ἀπομείνει τίποτα... δὲν ἔχει ἀπομείνει τίποτ᾽ ἄλλο, παρὰ μόνο, φεῦ!, μιὰ πόρτα σταύλου καὶ γύρω-γύρω ρωγμές, κι ὅσο γιὰ τὰ λιθόστρωτα, τά ᾽χουνε σκεπάσει βάτοι. Ὁ σταθμάρχης εἶναι, ὡστόσο, ἀκόμα ἐκεῖ· αὐτὸς μάλιστα μᾶς διηγήθηκε τὴν ἱστορία τοῦ σὲρ Ἐλίζαμπεθ. Ὁ σὲρ Ἐλίζαμπεθ ἦταν γένους θηλυκοῦ, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ γίνει ἄνδρας μὲ τὸ ζόρι. Ὁ σὲρ Ἐλίζαμπεθ ἐπῆρε μέρος σὲ κάποιον ποιητικὸ διαγωνισμό. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, στὴν Ἀμερική, στὸ θηλυκὸ φύλο δὲν περνοῦσε κὰν ἡ ίδέα νὰ εἶναι ποιητής. Ὁ σὲρ Ἐλίζαμπεθ βραβεύτηκε καὶ ἀπέκτησε τὸ δικαίωμα νὰ ἔχει διπλὴ προτομή, καὶ στὴ μία καὶ στὴν ἄλλη πλευρὰ τῆς πόρτας τοῦ σταύλου. Ἡ πόρτα ὑπάρχει ἀκόμα· τὶς δύο προτομὲς ὅμως τὶς ἐχάλασε καὶ τὶς έριξε κάτω, φεῦ!, ὁ χρόνος. Ὁ σὲρ Ἐλίζαμπεθ ἀναστατώθηκε μπροστὰ στὸν γλύπτη, ποὺ τῆς ἔφτιαξε τὶς προτομές, καθὼς τοῦ ἀποκάλυψε τὸ φύλο του, ἀλλὰ ὁ γλύπτης τὶς ἐσμίλεψε πάνω σὲ μαλακιὰ πέτρα, ἐπειδὴ εἶχε ἐξαπατήσει μιὰν ὁλόκληρη πόλη. Ὁ σὲρ Ἐλίζαμπεθ τότε κατατάχτηκε στὴν πολιτοφυλακὴ καὶ σκοτώθηκε.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

 



ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

 


ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ 

 






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΝΟΙΓΩ ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΜΟΥ ΣΤΑ ΔΥΟ

 


LUDWIG ZELLER

 

ΑΝΟΙΓΩ ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ ΜΟΥ ΣΤΑ ΔΥΟ

 

Ανοίγω το κρανίο μου στα δύο, πασχίζω να θυμηθώ και σχεδόν δεν βλέπω

Αφού υπό τον ήλιο που βράζει δεν υπάρχει διέξοδος,

Κατάδικος επί τέλους, τυλιγμένος στα σεντόνια γελώ, χαχανίζω,

Βάζω τ’ αφτί μου στο ρολόι και ακούω πώς πέφτει στις χοάνες η άμμος.

 

Δηλαδή ποτέ, ποτέ δεν θα ξαναγυρίσουμε άραγε στη μεσαυλή

Των παιδικών μας χρόνων; Ακόμα και το πιο γλυκό μάτι είναι σκέτη  χόβολη

Που μας καίει από μέσα μας; Δεν θα υπάρχει δέρμα,

Δεν θα υπάρχει χέρι ν’ ανοίγει το φθινόπωρο; Γιατί οι γάτοι

Θα πρέπει να καταβροχθίσουν τούτα τα φτερά που τραγουδούν στο χιόνι;

 

Μπορεί μόνο εγώ ν’ αλλάζω δέρμα

Και πληγές κάθε μέρα. Μπορεί να μην μπορέσω να ξυπνήσω

Ποτέ στο κουτί με το χώμα και το ξίδι.

Μπορεί η καταιγίδα κάτω από τα βλέφαρα

Να είναι απλώς ανικανότητα ή και αμελητέα ενόχληση.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.