Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

ΧΟΡΧΕ ΒΟΚΑΝΕΡΑ



JORGE BOCCANERA


SUCESO VIII

a veces soy la voz del otro lado del teléfono
a veces un aliento
una ciudad enorme donde te encuentro a veces
por supuesto una fecha
un saludo que cruza el cielo velozmente
dos ojos que te miran
un café que te espera después de la llovizna
una fotografía una mano en tu mano
desesperadamente una canción etcétera

y siempre o casi siempre
nomás ese silencio
donde solés colgar tus prendas íntimas.


Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

ΧΟΥΑΝ ΡΑΜΟΝ ΧΙΜΕΝΕΘ



JUAN RAMÓN JIMÉNEZ


EL DÍA BELLO

Y en todo desnuda tú.
He visto la aurora rosa
y la mañana celeste,
he visto la tarde verde
y he visto la noche azul.
Y en todo desnuda tú.
Desnuda en la noche azul,
desnuda en la tarde verde
y en la mañana celeste,
desnuda en la aurora rosa.
Y en todo desnuda tú.


Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ




ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ



JORGE LUIS BORGES


ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Ετούτη τη στιγμή, εδώ και τώρα,
μας φαίνονται εύκολα πως ήσαν όλα
στο χτες το ανέκκλητο, το διαπλασμένο:
το κώνειο μόλις έχει πιεί ο Σωκράτης
και συζητούσε της ψυχής τους δρόμους,
ενόσω ο θάνατος, κυανός, επάνω
σκαρφάλωνε απ’ τα ψυχρά του πόδια·
στη ζυγαριά η ανελέητη η σπάθη
αντήχαε· η Ρώμη, να, το εξάμετρό της
το πλούσιο επέβαλε σε αυτής της γλώσσας
το μάρμαρο το ατίθασο, και βάθη
πλέον κατοικεί κερματισμένη τώρα·
οι πειρατές του Χένγκιστ έκοψαν με
κουπιά τής Βόρειας Θάλασσας τα πλάτη
και θαρραλέοι και με ακμαίο χέρι
βασίλειο ίδρυσαν που θα γινόταν
μι’ ανίκητη ύστερα αυτοκρατορία·
ο σάξων άναξ στον ομόλογό του
της Νορβηγίας υποσχέθηκε ότι
μια γης εφτά ποδάρια θάν του δώσει
και μάλιστα προτού να δύσει ο ήλιος –
το ετήρησε: στης μάχης το πεδίο· της
ερήμου οι ιππείς καλύψαν τον Λεβάντε
και απείλησαν τους τρούλους της Ρωσίας·
ο Πέρσης, που διηγήθηκε την πρώτη
από τις χίλιες μία νύχτες, λένε
δεν ήξερε καθόλου πώς αρχίζει
εκείνο το βιβλίο που τόσοι αιώνες,
με τις μετέπειτα γενιές, δεν θα το
παράταγαν μες στη σιωπή της λήθης·
ο Σνόρρι στη χαμένη έσωσε Θούλη
το φως, που σε βαριές εσπέρες σβήνει
ή μες στη νύχτα, εκεί που η μνήμη θέλει
να ρθει η ώρα κι η στιγμή να διασωθούνε
τα γράμματα και οι θεοί της Γερμανίας·
ο Σοπενχάουερ βρήκε, ακόμα νέος,
του σύμπαντος το γενικό το σχέδιο·
στο Μπρούκλιν, σ’ ένα εκεί γραφείο, ο Ουίτμαν,
σε οσμές μελάνης μέσα και ταμπάκου,
απόφαση το πήρε, μα δεν είπε
καν λέξη σε κανέναν, πως εκείνος
το σύνολο θα γίνει των ανθρώπων
και πως θα γράψει ένα βιβλίο νά ’ναι
για τους ανθρώπους όλους· ο Αρεδόνδο
ξεπάστρεψε τον Ιριάρτε Βόρδα
αχάραγο μες στο Μοντεβιδέο
και παραδόθηκε έπειτα εξηγώντας
στους δικαστές πως ήταν αυτουργός και
κανέναν πως δεν είχε συνεργό του·
στρατιώτης έπεσε στη Νορμανδία·
στρατιώτης έπεσε στη Γαλιλαία.

Αυτά τα πράγματα μπορούσανε να
μην έχουν γίνει. Μάλλον δεν υπάρχουν.
Σχεδόν. Τα φανταζόμαστε μες σ’ ένα
χτες αναπόδραστο, μα και μοιραίο.
Το τώρα μόνο υπάρχει. Χρόνος άλλος
δεν απαντάται. Μόνο αυτό το τώρα,
απόγειο αυτού που θά ’ρθει και όλων όσα
εγίνανε: η στιγμή ακριβώς που πέφτει η
σταγόνα στην κλεψύδρα. Απατηλό είναι
το χτες: περιοχή κέρινων σχημάτων
που ακίνητα προβάλλουν ή αναμνήσεις
με αξία φιλολογική που ο χρόνος
θα ρθει στο μέλλον να τις καταπιεί όλες
μες στους καθρέφτες του. Και μη νομίζεις
πως βρίσκονται υπαρκτοί ο  Έρικ ο Ερυθρόχρους,
ο Κάρλος ο Δωδέκατος, ο Βρένος
και τούτ’ η εσπέρα η αόρατη, η δικιά σου,
που εγίνηκε δικιά σου: όχι στη μνήμη,
μα στην αιωνιότητά σου είναι.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΛΒΕΡΤΟ ΧΙΡΡΙ



ALBERTO GIRRI


CANCIÓN DE AMOR

Aquí yazgo pensando en ti:

¡La mancha del amor
se extiende sobre el mundo!
¡Amarilla, amarilla, amarilla
roe las hojas,
unta con azafrán
las cornígeras ramas que se inclinan
pesadamente
contra un liso cielo púrpura!
No hay luz,
sólo una espesa mancha de miel
que gotea de hoja en hoja
y de rama en rama
desluciendo los colores
del mundo entero;

¡tú allá lejos
bajo el rojo zumo del oeste!


Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

ΣΠΙΝΟΖΑ



JORGE LUIS BORGES


ΣΠΙΝΟΖΑ

Τα δάχτυλα τα διάφανα του Εβραίου πάντα
δουλεύουν μέσα στων κρυστάλλων το σκοτάδι,
ενώ το βράδυ, κρύο, σβήνει εκεί, στην πάντα.
(Και κάθε βράδυ σε όποιο άλλο βράδυ).

Τα χέρια και ο χώρος όλος του υακίνθου,
όσο το γκέτο ολόγυρά του σκοτεινιάζει,
δεν είναι για τον άνθρωπο αυτόν που βουλιάζει
στα οράματα ενός παμφώτου λαβυρίνθου.

Δεν τον ταράσσει η φήμη, τούτη η λαμπηδόνα
ονείρων στ’ όνειρο καθρέφτη που ’χει εικόνα
άλλη· ή ο έρως ο δειλός στων κοριτσιών τα κάστρα.

Μεταφορές και μύθους πλέον δεν γυρεύει,
μα κρύσταλλο σκληρό: τον άπειρο δουλεύει
Εκείνου χάρτη που περιέχει όλα Του τ’ άστρα.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.