Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

ΒΙΚΤΟΡ ΜΑΝΟΥΕΛ ΜΕΝΔΙΟΛΑ



VICTOR MANUEL MENDIOLA


LA ENREDADERA

Recostado en la hierba del jardín,
me llamó la atención la enredadera.
Levanté con las manos la cabeza
para mirar su impulso de raíz.
Y supe que en su fuga se concentran
los ritmos de las sombras y un fluir
de insectos en las hojas. Comprendí
por ella la salud de la sorpresa.
Incorporé la espalda ante el prodigio
de la verde cortina vegetal.
Me sacudió su exuberancia en orden.
Y entendí su silencio primitivo,
su terca lentitud de oscuridad,
sus notas graves y su fuga enorme.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΚΕΙΝΟ…



ALEKSANDAR VUČO


ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΚΕΙΝΟ…

Το βράδυ εκείνο, που άρχισε μ’ ένα ματωμένο ηλιοβασίλεμα και τελείωσε με γαλήνια και τελείως άκακα αστέρια, τα πάντα βρίσκονταν σε αταξία. Αμαξοστοιχίες ξεμπούκαραν συνέχεια από τους σταθμούς και έτρεχαν σαν τρελές χωρίς επιβάτες. Θέατρα και σινεμάδες — δεν είχανε μέσα ψυχή.
          Ο κόσμος στους δρόμους αγνοούσε τους γνωστούς του. Στις σκιές του εσπερινού φωτός κάτι άνθρωποι έμοιαζαν με τρωκτικά που κάνανε σάλτους, κάτι άλλοι ήσαν σάμπως αιχμηρά όργανα χειρουργών, και άλλοι πάλι έπαιρναν αλλόκοτα σχήματα — σού ’διναν πάνω-κάτω την εντύπωση σκελετών από πουλιά ή σπάνια ψάρια.
          Ένας άντρας, που κανείς δεν τον ήξερε, κολύμπαγε στη μέση του ποταμού ακολουθώντας τα ίχνη της σελήνης που έλαμπε. Και αυτό που θα συνέβαινε το περίμεναν όλοι.
          Κοντά στα μεσάνυχτα η θύελλα πλάκωσε ορμητική από το δάσος κι έπεσε πάνω στην περιπολία που πέρναγε πάνω απ’ τις στέγες των σπιτιών μας.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΑΞΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΑΞΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ 
– ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΥ Ο ΟΚΤΑΒΙΟΣ ΠΑΣ

Με νήματα ηδονής μηνύματα διαρθρώνεις
καλέσματα για νά ’ν’ στ’ αλέσματα των φύλλων
συκής, τον χτύπο σαν θα μιμηθείς των ήλων
που θ’ ανατείλουν στο κελί μιας ανεμώνης·

κι αρχέγονα άσματα γονατιστή αναρθρώνεις
για μήλα, για φτερά και για καρπίμων ξύλων
ταξίδια στων αχάτινων και απαραδήλων
ηπείρων τα νερά μιας αίθριας αλκυόνης.

Λεπτά τα δάχτυλά σου κρούουν (σαν πιανίστας)
τις θύρες των κλειδοκυμβάλων που τα φτύνει
μια ορχήστρα αμάχητη μες στον μυχό μιας πίστας

από κοράλλια, κι όλο αφρολογιέσαι, ενόσω
οι κρήνες ονειρεύονται να γίνουν κρίνοι.
El poema prepara un orden amoroso.

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ






ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΒΡΑΣΜΟΣ ΟΥΡΑΝΟΥ



UWE KOLBE


ΒΡΑΣΜΟΣ ΟΥΡΑΝΟΥ

    να χύνεται σαν βόστρυχοι
Κι εγώ να τσαλαβουτάω μέσα.
Καρακάξες στενάζουνε και ασπαίρουν
Απ’ τις ξυλιές των δέντρων.
Κανένα φως σαν τούτο το σκοτάδι
Δεν με καταπλακώνει.
Κατεβαίνω οκνός
Μες στη μάζα κλυδωνισμών κουτσουρεμένων.
(Η οκνηρία μου
Κρατάει τη μελάνη στο ποτάμι.)



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.