ΦΙΛΙ

 

MANUEL ALTOLAGUIRRE

 

ΦΙΛΙ

Πόσο μόνη ήσουν από μέσα!
Στα χείλη σου  εγώ σαν ανάτειλα,
ένα τούνελ κόκκινο από το αίμα,
σκοτεινό και θλιμμένο, εβούλιαζε
ίσαμε της ψυχής σου τα έγκατα.
Κι όταν το  φιλί μου εχώθηκε,
με τη θέρμη του όλη μαζί και το φως του,
στην ξαφνιασμένη σου σάρκα,
ρίγη συνέχεια και αναβρασμοί πετάγονταν.
Από τότε τους δρόμους
που πάνε στην ψυχή σου
έρημους πια  δεν τους θέλεις άλλο νά ’ναι.
Ω, πόσα βέλη, πόσα ψάρια και πουλιά,
ω, πόσα χάδια και ω, πόσα φιλιά!

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.