Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2020

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ



GEORG TRAKL


ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ

Έπεσε χιόνι. Περασμένα μεσάνυχτα, με πορφυρό κρασί μεθυσμένος, εγκαταλείπεις των ανθρώπων τη σκοτεινή επικράτεια, την κόκκινη φωτιά του τζακιού τους. Ω, το σκοτάδι!
  Μαύρη πάχνη. Σκληρή είναι η γη, πίκρας γεύση ο αέρας έχει. Άσκημα σημάδια τ’ άστρα σου λένε.
  Με πετρωμένα βήματα πατάς, περπατάς στο ανάχωμα της πλατφόρμας του τρένου, με μάτια ολοστρόγγυλα, σαν τον στρατιώτη που εφορμά σε μαύρο χαράκωμα. Αβάντι!
  Χιόνι πικρό και φεγγάρι πικρότερο!
  Κόκκινος λύκος, τον στραγγαλίζει άγγελος. Τα πόδια σου, εκεί που πηγαίνεις, σαν γαλάζιος πάγος σκληρίζουν, και χαμόγελο όλο θλίψη και έπαρση έχει πετρώσει την όψη σου, και χλομιάζει μπρος στου παγετού τη λαγνεία το μέτωπό σου· ή γέρνει αμίλητο επάνω από τον ύπνο κάποιου φύλακα, που μες στο ξύλινό του καλύβι εβούλιαξε.
  Παγωνιά και κάπνα. Λευκό πουκάμισο με αστέρια τους ώμους καίει που το φοράνε, και του Θεού γυπαετοί σπαράζουν τη μεταλλική την καρδιά σου.
  Ω, ο πετρόλοφος. Γαλήνη λειώνει – λησμονημένο κείται το κρύο κορμί στο ασημένιο χιόνι.
  Μαύρος ο ύπνος. Και για ώρα το αφτί ακολουθεί των αστεριών τα μονοπάτια στον πάγο.
  Ξυπνάς κι ακούς του χωριού τις καμπάνες. Από την ανατολική πύλη πέρασε με τ’  ασήμια της όλα η τριανταφυλλένια μέρα.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου