Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ




ROBERT DESNOS


ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Αναμετρώμαι και χτυπιέμαι μανικώς με ζώα και φιάλες
Εδώ και λίγο χρόνο ίσως και δέκα ώρες να περάσανε η μιά μετά
  την άλλη
Η όμορφη κολυμβήτρια που φοβόταν τα κοράλλια ξυπνάει τούτο
  ’δώ το πρωινό
Το κοράλλι στεφανωμένο με χριστουγεννιάτικα πριναρόφυλλα
  τής κρούει τη θύρα
Αχ, το κάρβουνο ξανά και πάντοτε το κάρβουνο το κάρβουνο
Σ’ εξορκίζω κάρβουνο σ’ εξορκίζω δαιμόνιο σ’ εξορκίζω άνθρακα
  πολιούχε του ονείρου και της μοναξιάς μου άσε με άφησέ με
  να μιλήσω πάλι και να ξαναπώ για την όμορφη την κολυμβήτρια
  που φοβόταν τόσο τα κοράλλια
Και μην το βασανίζεις άλλο πια το θέμα αυτό το γοητευτικό και πλάνο
  των ονείρων μου
Η όμορφη κολυμβήτρια ξεκουραζότανε σε μια κλίνη από δαντέλλες
  και πουλιά
Τα ενδύματά της ριγμένα σε μια καρέκλα πλάι στου κρεβατιού το πόδι
  φωτίζονταν με τις λάμψεις απ’ τις ύστατες εκλάμψεις του κάρβουνου
Κι εκείνο απ’ τα βάθη φερμένο τ’ ουρανού και της γης και της θαλάσσης
  ήτανε περήφανο και για το κοραλλένιο ράμφος του και για τα
  μεγάλα του φτερά που δεν ήσαν παρά κρέπια
Είχε όλη νύχτα ακολουθήσει ποικίλους ενταφιασμούς αποκλίνοντες
  προς των κοντινών προαστίων τα ευαγή κοιμητήρια
Είχε παραστεί σε χορούς πρεσβειών βάζοντας σφραγίδα του ένα φύλλο
  από φτέρη άσπρων σατινένιων εσθήτων
Είχε υψωθεί τρομαχτικό σε καραβιών τις πλώρες και τα καράβια πίσω
  ποτέ δεν εγύρισαν
Στο τζάκι τώρα κουρνιασμένο παραμονεύει του ξαφρίσματος την
  αφύπνιση και των μεγάλων χυτρών ν’ ακουστεί το τραγούδισμα
Το εύηχό του βήμα ετάραξε σύγκορμη τη γαλήνη των νυχτών στους
  δρόμους με τα ηχερά λιθόστρωτα
Κάρβουνο ηχηρό κάρβουνο του ονείρου αφεντικό και διδάσκαλε
  κάρβουνο
Αχ πές μου πού είναι εκείνη η όμορφη κολυμβήτρια η κολυμβήτρια
  εκείνη που φοβόταν τα κοράλλια;
Αλλά και αυτήν ακόμα την κολυμβήτρια την επήρε πια ο ύπνος
Και μένω φάτσα-φάτσα να κοιτιέμαι εγώ με τη φωτιά κι έτσι θε να
  μείνω όλη τη νύχτα το κάρβουνο με τα ερεβώδη του φτερά όλο
  να ρωτάω κι εκείνο εκεί να επιμένει να προβάλλει στον εντελώς
  μονότονο δρόμο του ίσκιους των καπνών του και το δεινό
  στραφτάλισμα της ανθρακιάς του
Κάρβουνο ηχηρό κάρβουνο ανοικτίρμονο κάρβουνο



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου