Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ




ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ύστερ’ απ’ την πανωλεθρία των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς,
  και λίγο αργότερα 
μετά την τελική μας ήττα, – πάνε πια οι ελεύθερες κουβέντες μας,
  πάει κι η Περίκλεια αίγλη,
η άνθηση των Τεχνών, τα Γυμναστήρια και τα Συμπόσια των σοφών
  μας. Τώρα
βαριά σιωπή στην Αγορά και κατήφεια, κι η ασυδοσία των Τριάντα
  Τυράννων.
Τα πάντα (και τα πιο δικά μας) γίνονται ερήμην μας, χωρίς καθόλου
τη δυνατότητα μιάς κάποιας προσφυγής, μιάς υπεράσπισης ή
  απολογίας,
μιάς έστω τυπικής διαμαρτυρίας. Στη φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία
  μας·
κι η τιμή της πατρίδας στα σκουπίδια. Κι αν γινόταν ποτέ να μας
  επέτρεπαν
να φέρουμε για μάρτυρα κάποιον παλιό μας φίλο, αυτός δε θα
  δεχόταν από φόβο
μήπως και πάθει τα δικά μας – με το δίκιο του ο άνθρωπος.
  Γι’ αυτό
καλά είναι εδώ, – μπορεί και ν’ αποχτήσουμε μιά νέα επαφή
  με τη φύση
κοιτώντας πίσω από το σύρμα ένα κομμάτι θάλασσα, τις πέτρες,
  τα χορτάρια,
ή κάποιο σύννεφο στο λιόγερμα, βαθύ, βιολετί, συγκινημένο.
  Κι ίσως
μια μέρα να βρεθεί ένας νέος Κίμωνας, μυστικά οδηγημένος
από τον ίδιο αϊτό, να σκάψει και να βρει τη σιδερένια αιχμή
  απ’ το δόρυ μας,
σκουριασμένη, λιωμένη κι αυτήν, και να την κουβαλήσει
  επίσημα
σε πένθιμη ή δοξαστική πομπή, με μουσική και στεφάνια
  στην Αθήνα.

                Λέρος 21.ΙΙΙ.68


Από την ποιητική συλλογή: «Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα» (1972).
Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα», τ. Ι, Κέδρος, Αθήνα 1989, σελ. 41.

2 σχόλια:

  1. Μετά τέτοια ήττα...
    μόνο κάθαρση ψυχής δάσκαλε,
    ξεπλυμένη με δάκρυα απ' τα άνυδρα μάτια
    ενός νεκρού ονείρου...

    Να περνάς όμορφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή