Η ΡΙΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ

 

ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΟΥΙΣ

 

Η ΡΙΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΦΕΚΙ

 

Ανάμεσα στη Ρίτα και στα μάτια μου

Είναι ένα τουφέκι

Και όποιος γνωρίζει τη Ρίτα

Σκύβει και παίζει

Με τη θεά και τα μελίχρωμά της μάτια

Την εφίλησα τη Ρίτα

Όταν ήταν νέα

Τη θυμάμαι να με πλησιάζει

Και πώς ετύλιξα το χέρι μου στην πιο όμορφη πλεξούδα

Και τη θυμάμαι τη Ρίτα

Σαν το σπουργίτι που θυμάται ποιο ρυάκι το ξεδιψάει

Ω, Ρίτα.
Ανάμεσά μας υπάρχουν

Ένα εκατομμύριο σπουργίτια και εικόνες

Και χίλια ραντεβού

Πυροβολημένα από κάποιο τουφέκι

Το όνομα της Ρίτας ήταν γιορτή στο στόμα μου

Το κορμί της Ρίτας ήταν γάμος στο αίμα μου

Και εγώ εχάθηκα απ’ τη Ρίτα για δύο χρόνια

Και για δύο χρόνια η Ρίτα κοιμόταν γερμένη στο μπράτσο μου

Και δώσαμε υποσχέσεις

Πάνω απ’ τα πι’ όμορφα φλιτζάνια

Και καήκαμε στο κρασί των χειλιών μας

Και ξαναγεννηθήκαμε

Αχ, Ρίτα!

Τι θα μπορούσε πριν από τούτο το τουφέκι

Να είχε τραβήξει τα μάτια μου μακριά από τα δικά σου

Εκτός από καναδυό υπνάκια ή μελίχρωμα σύννεφα;

Μια φορά κι έναν καιρό

Ω, η σιωπή του σούρουπου,

Και το πρωί η σελήνη μου έφυγε για τόπο μακρινό

Προς εκείνα τα μελίχρωμα μάτια

Και η πόλη εσάρωσε όλους τους τραγουδιστές

Μαζί και τη Ρίτα

Ανάμεσα στη Ρίτα και τα μάτια μου—

Ένα τουφέκι

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.